วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.)

การประเมินโครงการบ้านนักวิทยาศาสตร์น้อยประเทศไทย ระดับปฐมวัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2

รุ่งทิวา จงฤทธิ์ — 2026-09-24

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินโครงการบ้านนักวิทยาศาสตร์น้อยประเทศไทย ระดับปฐมวัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2 ทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านปัจจัยนำเข้า (Input) 2) ด้านกระบวนการ (Process) 3) ด้านผลผลิต (Output) และเพื่อหาแนวทางพัฒนาโครงการ บ้านนักวิทยาศาสตร์น้อยประเทศไทย ระดับปฐมวัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2 แหล่งข้อมูล ประกอบด้วยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ รวมทั้งสิ้น 254 คน กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางเครจซี่และมอร์แกน (Krejcie & Morgan, 1970, pp.609-610) ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 63 คน ครูผู้รับผิดชอบโครงการ จำนวน 63 คน ครูปกครองนักเรียนปฐมวัย จำนวน 64 คน คณะกรรมการสถานศึกษา จำนวน 64 คน และผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับการพัฒนาการโครงการบ้านนักวิทยาศาสตร์น้อยประเทศไทย ระดับปฐมวัย จำนวน 17 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม ฉบับที่ 1 ได้ค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.60-1.00 และฉบับที่ 2 ได้ค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.60-1.00 ค่าความเชื่อมั่น (Reliability) ฉบับที่ 1 สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา ผู้รับผิดชอบโครงการ ได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.930 และฉบับที่ 2 สำหรับผู้ปกครองนักเรียนปฐมวัยและคณะกรรมการสถานศึกษา ได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.952 และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป เพื่อวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) แจกแจงความถี่ (f) และวิเคราะห์การจัดลำดับ
ผลการวิจัยพบว่า ผลการประเมินโครงการบ้านนักวิทยาศาสตร์น้อยประเทศไทยระดับปฐมวัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ผลการประเมินตามเกณฑ์ พบว่า ผ่านเกณฑ์การประเมิน เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน ซึ่งด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ
ด้านกระบวนการ (Process) รองลงมาได้แก่ ด้านผลลัพธ์ (Output) และ ด้านปัจจัยนำเข้า (Input) ตามลำดับ แนวทางการพัฒนาโครงการบ้านนักวิทยาศาสตร์น้อยประเทศไทย ระดับปฐมวัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2 ตามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ ทั้ง 3 ด้านสรุปได้ดังนี้ 1) ด้านปัจจัยนำเข้า โรงเรียนควรส่งเสริมการอบรมผู้บริหารและผู้เกี่ยวข้องให้เข้าใจแนวทางโครงการ ร่วมวางแผนและติดตามการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง ควรวางแผนงบประมาณอย่างโปร่งใส ตรวจสอบได้ และใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า พร้อมปรับปรุงพื้นที่การเรียนรู้ให้ปลอดภัยเหมาะสม และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาโครงการ 2) ด้านกระบวนการ โรงเรียนควรวิเคราะห์หลักสูตรปฐมวัยเพื่อบูรณาการกิจกรรมวิทยาศาสตร์ตามแนวคิด STEM โดยส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติจริง จัดอบรมและประชุมร่วมระหว่างผู้บริหาร ครู และผู้รับผิดชอบโครงการ พร้อมใช้เทคโนโลยีและข้อมูลการประเมินผลพัฒนาอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งจัดทำรายงานสรุปผลและเผยแพร่ข้อมูลเพื่อใช้วางแผนและปรับปรุงการดำเนินงานในปีต่อไปอย่างเป็นระบบ 3) ด้านผลลัพธ์ โรงเรียนควรส่งเสริมให้ครูออกแบบกิจกรรมวิทยาศาสตร์ตามบริบทโรงเรียน โดยใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมในการเรียนรู้ พร้อมจัดเวทีแลกเปลี่ยนและเผยแพร่ผลงานกับเครือข่ายการศึกษา ผู้บริหารและครูควรวิเคราะห์ผลและเชื่อมโยงกับแผนพัฒนาคุณภาพการศึกษา รวมทั้งประสานความร่วมมือกับผู้ปกครองและชุมชน เพื่อพัฒนากิจกรรมให้เด็กได้ลงมือปฏิบัติจริงและคิดอย่างสร้างสรรค์

ภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพการดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3

อัญญาณี มุ่งพิงกลาง — 2026-09-23

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาคุณภาพการดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษา 3) หาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพการดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษา 4) สร้างสมการพยากรณ์ภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพการดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3 ตัวอย่าง ผู้บริหารสถานศึกษา ครู จำนวน 322 คน โดยเทียบตารางสำเร็จรูป เครจซี่และมอร์แกน เครื่องมือ คือ แบบสอบถาม ความเชื่อมั่น 0.99 สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา อยู่ในระดับมากที่สุด คุณภาพการดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษา อยู่ในระดับมากที่สุด ภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพการดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษา มีความสัมพันธ์กันในทางบวก ในระดับสูง ภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สามารถพยากรณ์คุณภาพการดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษา ได้ร้อยละ 63.70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 สร้างสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ = 1.323+0.324(X₅)+0.241(X₄)+0.159(X₁) และสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน = 0.380(Z₅)+0.289(Z₄)+0.178(Z₁)

A การบริหารงานวิชาการด้วยระบบดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4

ณัฎฐภัทร์ สุโคตร — 2026-09-22

วิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการด้วยระบบดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4 (2) เพื่อเปรียบเทียบการบริหารงานวิชาการด้วยระบบดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4 จำแนกตามตำแหน่ง ประสบการณ์การทำงานและขนาดโรงเรียน (3) เพื่อศึกษาแนวทางการบริหารงานวิชาการด้วยระบบดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานีเขต 4 ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 160 คน ได้มาโดยการกำหนดขนาดตัวอย่างจากการเทียบตารางสำเร็จรูปของ Krejcie และ Morgan เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามแบบประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ .83 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t-test) การทดสอบค่าเอฟ (F-test) และการวิเคราะห์เนื้อหา

ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำการปรับเปลี่ยนของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคปัญญาประดิษฐ์สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่เขต2

สุกัญญา ชุ่มทิพย์ — 2026-09-22

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินความต้องการจำเป็น และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำการปรับเปลี่ยนของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคปัญญาประดิษฐ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2 การวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาความต้องการจำเป็นของภาวะผู้นำการปรับเปลี่ยนของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 86 คน จากการกำหนดกลุ่มตัวอย่างด้วยตารางสำเร็จรูปของเครจซี่และมอร์แกน(Krejcie & Morgan) และสุ่มกลุ่มตัวอย่างด้วยการสุ่มแบบแบ่งชั้น โดยกำหนดตามสัดส่วนของสถานศึกษาในแต่ละอำเภอ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI Modified) แบบปรับปรุง(สุวิมล ว่องวาณิช, 2562) ในการหาผลต่างระหว่างสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ ขั้นตอนที่ 2 การศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำการปรับเปลี่ยนของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคปัญญาประดิษฐ์ โดยการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ผลการวิจัยพบว่า มีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นสูงสุด ได้แก่ ด้านภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม มีดัชนี ความต้องการจำเป็นสูงสุด (PNimodified = 0.37) รองลงมา คือ ด้านภาวะผู้นำด้านเทคโนโลยีและความรู้เท่าทัน AI (PNimodified = 0.36) ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าผู้บริหารสถานศึกษามีความจำเป็นในการพัฒนาภาวะผู้นำการปรับเปลี่ยนเพื่อให้สามารถบริหารจัดการสถานศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพในยุคปัญญาประดิษฐ์

ภาวะผู้นำเชิงระบบของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหาร งานวิชาการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1

นายปฐวี อินทนา — 2026-09-23

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงระบบของผู้บริหารสถานศึกษา2) ระดับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงระบบของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา และ 4) ปัจจัยภาวะผู้นำเชิงระบบของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลด้านการบริหารงานวิชาการ สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 กลุ่มตัวอย่างการวิจัย เป็น ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 จำนวน 331 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.954 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ เพียร์สัน และการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงระบบของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ใน ระดับมาก 2) ระดับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 3) ภาวะผู้นำเชิงระบบของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา มีความสัมพันธ์กันทางบวก 4) ปัจจัยภาวะผู้นำเชิงระบบของผู้บริหารสถานศึกษาส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สามารถเขียนสมการพยากรณ์ในรูป คะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานได้ดังนี้

=1.144+ 0.343X₁+ 0.113X₂ + 0.048X₃+ 0.167X₄ +0.062X₅; R² = 0.677

Z′ =0.413Z₁+ 0.153Z₂ + 0.058Z₃+0.232Z₄ + 0.086Z₅

A ความพึงพอใจของครูต่อการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สำนักงานเขตประเวศ สังกัดกรุงเทพมหานคร

สุภาวดี บุญเลิศ — 2026-09-23

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับความพึงพอใจของครูต่อการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สำนักงานเขตประเวศ สังกัดกรุงเทพมหานคร (2) เปรียบเทียบความพึงพอใจของครูต่อการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาสำนักงานเขตประเวศ สังกัดกรุงเทพมหานคร จำแนกตามเพศ วิทยฐานะ อายุ และประสบการณ์ การทำงานกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ครูในสถานศึกษา สำนักงานเขตประเวศ สังกัดกรุงเทพมหานครในปีการศึกษา 2568 ได้จากการกำหนดกลุ่มตัวอย่าง จากตารางเครซี่และมอร์แกน จำนวน 226 คน ดำเนินการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ โดยเทียบสัดส่วนของประชากร กับกลุ่มตัวอย่างที่กำหนดจากนั้นจึงสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวบข้อมูล เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ได้ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับด้วยวิธีของครอนบาร์คเท่ากับ .96 วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ เฉลี่ยเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอ้างอิง ได้แก่ การทดสอบค่าที วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว

ผลการวิจัยพบว่า 1) ความพึงพอใจของครูต่อการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สำนักงานเขตประเวศ สังกัดกรุงเทพมหานคร อยู่ในระดับมากที่สุด 2) เปรียบเทียบความพึงพอใจของครูต่อการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สำนักงานเขตประเวศ สังกัดกรุงเทพมหานคร พบว่า จำแนกตามเพศ มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุดโดยรวมและรายด้านแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ และจำแนกตามวิทยฐานะ อายุ และประสบการณ์ทำงาน พบว่า โดยรวมและรายด้าน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

กลยุทธ์การบริหารการศึกษาปฐมวัยสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา

พิมพ์ณภา พงษ์ธนณัชศุภดา — 2026-09-22

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพพื้นฐาน พัฒนากลยุทธ์ และประเมินความเหมาะสมของกลยุทธ์การบริหารการศึกษาปฐมวัยสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธีหลายระยะ ประกอบด้วย การศึกษาบริบทและปัญหา การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ การเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากผู้บริหารสถานศึกษา และการตรวจสอบความเหมาะสมของกลยุทธ์โดยผู้เชี่ยวชาญ ผลการศึกษาเชิงพรรณนาพบว่า ระบบบริหารจัดการปฐมวัยยังมีช่องว่างด้านการวางแผน โครงสร้าง การบริหารบุคลากร และระบบประกันคุณภาพ ซึ่งส่งผลต่อประสิทธิภาพการพัฒนาเด็กปฐมวัยในภาพรวม โดยเฉพาะด้านการจัดการเชิงระบบที่สะท้อนความจำเป็นในการเสริมสร้างสมรรถนะเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารให้ชัดเจนยิ่งขึ้น นอกจากนี้ ยังพบความต้องการในการพัฒนาครู ผู้เรียน การจัดการองค์กร แหล่งเรียนรู้ และเครือข่ายทางการศึกษาให้สอดคล้องกับมาตรฐานคุณภาพปฐมวัย ผลการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึก และข้อมูลเชิงปริมาณนำไปสู่การพัฒนากลยุทธ์การบริหารการศึกษาปฐมวัยสู่ความเป็นเลิศ โดยยึดองค์ประกอบหลัก ได้แก่ บทบาทครู การพัฒนาผู้เรียน การบริหารจัดการภายใน แหล่งเรียนรู้ และเครือข่ายสถานศึกษา กลยุทธ์ที่เสนอได้รับการตรวจสอบความเหมาะสมและความเป็นไปได้จากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 30 คน ซึ่งเห็นพ้องว่ากลยุทธ์มีความสอดคล้องกับบริบทพื้นที่และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง การวิจัยครั้งนี้จึงเสนอแนวทางเชิงระบบสำหรับยกระดับคุณภาพการบริหารจัดการการศึกษาปฐมวัยที่ตอบสนองความต้องการของสถานศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา ทั้งยังเป็นประโยชน์ต่อการกำหนดนโยบาย การพัฒนาผู้บริหาร ครู และบุคลากร ตลอดจนการสร้างต้นแบบกลยุทธ์การจัดการศึกษาปฐมวัยสู่ความเป็นเลิศในระดับประเทศต่อไป

ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา ในกลุ่มอำเภอบางน้ำเปรี้ยว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1

ธนมาศ สุดสวาท — 2026-09-05

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา และ 2) เปรียบเทียบภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาจำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน ในกลุ่มอำเภอบางน้ำเปรี้ยว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 ประชากรคือครูจำนวน 511 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกนได้ 226 คน ใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วนและการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม ได้ค่าความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 1.00 – 1.00 มีค่าความเชื่อมั่น 0.97 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการคำนึงถึงปัจเจกบุคคลมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านการสร้างแรงบันดาลใจ ด้านการมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ และด้านการกระตุ้นการใช้ปัญญาตามลำดับ 2) การเปรียบเทียบพบว่าครูที่มีเพศต่างกันมีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ขณะที่ระดับการศึกษา อายุ และประสบการณ์การทำงานไม่แตกต่างกัน ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าผู้บริหารควรพัฒนาด้านการมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์และการกระตุ้นการใช้ปัญญาให้มากขึ้น

the การบริหารงานฝ่ายพัฒนากิจการนักเรียนนักศึกษาในยุคดิจิทัล ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดอุบลราชธานี

นายนิรุจ อักษรพิมพ์ — 2026-09-24

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารงานฝ่ายพัฒนากิจการนักเรียนนักศึกษาในยุคดิจิทัล 2) เปรียบเทียบสภาพการบริหารงานฝ่ายพัฒนากิจการนักเรียนนักศึกษาในยุคดิจิทัล จำแนกตาม ตำแหน่ง ประสบการณ์ และขนาดของสถานศึกษา 3) ศึกษาแนวทางการบริหารงานฝ่ายพัฒนากิจการนักเรียน นักศึกษาในยุคดิจิทัล ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดอุบลราชธานี กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 254 คน จำแนกเป็นผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 15 คน และครู จำนวน 239 คน ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างใช้วิธีแบ่งชั้นภูมิ กลุ่มเป้าหมายในการสัมภาษณ์ คือ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 5 คน โดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .96 และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ (t-test) และการทดสอบ (F-test) เมื่อพบความแตกต่าง ทดสอบรายคู่ด้วยวิธีของ Scheffe’

ผลการวิจัยพบว่า

1. ความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารงานฝ่ายพัฒนากิจการนักเรียนนักศึกษาในยุคดิจิทัล โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
การเปรียบเทียบการบริหารงานฝ่ายพัฒนากิจการนักเรียน นักศึกษาในยุคดิจิทัล จำแนกตามตำแหน่ง ประสบการณ์ในการปฏิบัติงานโดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน เมื่อจำแนกตามขนาดสถานศึกษาโดยภาพรวมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
3. แนวทางการบริหารงานฝ่ายพัฒนากิจการนักเรียน นักศึกษาในยุคดิจิทัล 1) ด้านงานกิจกรรมนักเรียนนักศึกษาในยุคดิจิทัล มีการจัดกิจกรรมนักเรียน นักศึกษาให้หมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน มีการผสมผสานกิจกรรมออนไลน์กับกิจกรรมภาคสนาม 2) ด้านงานครูที่ปรึกษาในยุคดิจิทัล ศึกษาสภาพปัญหาของนักเรียนนักศึกษา ใช้ระบบจัดเก็บข้อมูลนักเรียนออนไลน์ 3) ด้านงานปกครองในยุคดิจิทัล ควรการจัดอบรมและเสริมสร้างวินัยให้แก่นักเรียน นักศึกษา มีการจัดทำแผนการดำเนินงาน และขอบข่ายหน้าที่งานปกครอง 4) ด้านงานแนะแนวอาชีพและการจัดหางานในยุคดิจิทัล จัดทำเว็บไซต์หรือแอปพลิเคชันที่ให้คำปรึกษาด้านอาชีพแบบออนไลน์ 5) ด้านงานสวัสดิการนักเรียน นักศึกษาในยุคดิจิทัล นำเทคโนโลยีที่ทันสมัยในยุคดิจิทัลมาจัดทำฐานข้อมูลและบัตรข้อมูลสุขภาพของนักเรียน จัดหาทุนการศึกษาให้แก่นักเรียน 6) ด้านงานโครงการพิเศษและการบริการชุมชนในยุคดิจิทัล ควรมีการพัฒนาแพลตฟอร์มออนไลน์สำหรับติดตาม ตรวจสอบ และรายงานผลโครงการ สร้างระบบฐานข้อมูลชุมชนแบบดิจิทัล สร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และภาคประชาสังคมผ่านระบบดิจิทัล

ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะมนุษยสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลกับประสิทธิผลการระดมทรัพยากรทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร

นางสุกัญญา ทีงาม — 2026-09-23

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับทักษะมนุษยสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล 2) ระดับประสิทธิผลการระดมทรัพยากรทางการศึกษา 3) ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะมนุษสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลกับประสิทธิผลการระดมทรัพยากรทางการศึกษา และ 4) ปัจจัยทักษะมนุษยสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการระดมทรัพยากรทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร กลุ่มตัวอย่างการวิจัย คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร จำนวน 346 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และสมการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ทักษะมนุษยสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ประสิทธิผลการระดมทรัพยากรทางการศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 3) ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะมนุษยสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลกับประสิทธิผลการระดมทรัพยากรทางการศึกษามีความสัมพันธ์กันทางบวก 4) ปัจจัยทักษะมนุษยสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลส่งผลต่อประสิทธิผลการระดมทรัพยากรทางการศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และได้สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐาน ดังนี้

y = 1.261 + 0.355X₁ − 0.102X₂ + 0.075X₃ + 0.394X₄ ; R² = 0.538

Z′ = 0.385Z₁ − 0.118Z₂ + 0.096Z₃ + 0.502Z₄

การศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารงานวิชาการโรงเรียนศูนย์วิทยาศาสตร์พลังสิบ ระดับประถมศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1

พงษ์สิทธิ์ แสงอรุณ — 2026-09-22

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนศูนย์วิทยาศาสตร์พลังสิบ ระดับประถมศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1 และ (2) ศึกษาแนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนศูนย์วิทยาศาสตร์พลังสิบ ระดับประถมศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1 ผลการวิจัยพบว่า ผลการสภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนศูนย์วิทยาศาสตร์พลังสิบอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยมีองค์ประกอบสำคัญ 4 ด้าน ได้แก่ 1.การนิเทศติดตามเชิงประจักษ์เพื่อประเมินศักยภาพสถานศึกษา (𝑥̅ = 4.44, SD = 0.57) 2.การอบรมผู้บริหารและครูตามหลักสูตรเตรียมความพร้อมวิทยาศาสตร์พลังสิบ (𝑥̅ = 4.38, SD = 0.57) 3.การยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยีในโรงเรียนศูนย์วิทยาศาสตร์พลังสิบ (𝑥̅ = 4.35, SD = 0.56) 4.การส่งเสริมและสนับสนุนทางวิชาการตามบทบาทโรงเรียนศูนย์วิทยาศาสตร์พลังสิบ (𝑥̅ = 4.28, SD = 0.54)

ผลการศึกษาแนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนศูนย์วิทยาศาสตร์พลังสิบ สะท้อนว่า โรงเรียนมีความพร้อมและศักยภาพในการขับเคลื่อนแนวทางวิทยาศาสตร์พลังสิบ แต่ยังต้องเสริมความต่อเนื่องของการนิเทศภายในและพัฒนาสื่อการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับสมรรถนะผู้เรียนที่ควรเน้นการพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง การสร้างเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการ และการใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์ประกอบการตัดสินใจเพื่อขับเคลื่อนคุณภาพการศึกษาอย่างยั่งยืน

การบริหารตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่ความยั่งยืนในสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4

มัสยา บูคะธรรม — 2026-09-21

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพการบริหารตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษาขนาดเล็ก (2) เปรียบเทียบสภาพการบริหารตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง จำแนกตามตำแหน่ง ประสบการณ์ วุฒิการศึกษา และอำเภอที่ตั้งของสถานศึกษา และ (3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่ความยั่งยืนในสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 254 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามเพื่อการวิจัยและแบบสัมภาษณ์เพื่อการวิจัย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การทดสอบค่าเอฟ การทดสอบเชฟเฟ่ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพการบริหารตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (2) การเปรียบเทียบสภาพการบริหารตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง จำแนกตามตำแหน่ง และวุฒิการศึกษาไม่แตกต่างกัน ส่วนจำแนกตามประสบการณ์และอำเภอที่ตั้งของสถานศึกษาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ (3) แนวทางการพัฒนาควรเริ่มจากการกำหนดนโยบายที่ชัดเจน บูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในแผนปฏิบัติงานประจำปี ส่งเสริมการมีส่วนร่วม พัฒนาหลักสูตรและกิจกรรมการเรียนรู้เชิงบูรณาการ พัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง จัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ และเสริมสร้างความร่วมมือกับภาคีเครือข่ายเพื่อความยั่งยืนของสถานศึกษา

Factors of ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการรู้ดิจิทัลสำหรับครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2

ธีร์ธวัช บริบูรณ์ — 2026-09-24

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา2) ศึกษาระดับการรู้ดิจิทัลสำหรับครู 3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับการรู้ดิจิทัลสำหรับครูและ 4) ศึกษาปัจจัยด้านภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกที่ส่งผลต่อระดับการรู้ดิจิทัลสำหรับครู กลุ่มตัวอย่างของการวิจัย ประกอบไปด้วย ผู้บริหารสถานศึกษาและครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2 จำนวน 302 คน เครื่องมือที่ใช้ในเก็บรวมรวมข้อมูลสำหรับการวิจัย เป็น แบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า
5 ระดับ โดยมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ 0.947 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และสมการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน

ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ระดับการรู้ดิจิทัลสำหรับครู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากทั้ง 2 ด้าน 3) ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับการรู้ดิจิทัลสำหรับครูมีความสัมพันธ์กันทางบวก และ 4) ปัจจัยด้านภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา ด้านการบริหารความเสี่ยงและด้านการมีวิสัยทัศน์การเปลี่ยนแปลงส่งผลต่อการรู้ดิจิทัลสำหรับครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01

คำสำคัญ: ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม; การรู้ดิจิทัล; ความสัมพันธ์

ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำใฝ่บริการของผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพชีวิต การทำงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1

สุริยา ธัมมา — 2026-09-23

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับภาวะผู้นำใฝ่บริการของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของครู และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำใฝ่บริการของผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพชีวิตการทำงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 กลุ่มตัวอย่างการวิจัยเป็นผู้บริหารสถานศึกษาและครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 จำนวน 331 คน กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยเทียบตารางสำเร็จรรูปของเครจซี่และมอร์แกน (Krejcie and Morgan) และสุ่มกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ และเทียบสัดส่วนตามขนาดของประชากรในแต่ละอำเภอ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า ค่าความเชื่อมั่นเกี่ยวกับภาวะผู้นำใฝ่บริการของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าเท่ากับ 0.915 ค่าความเชื่อมั่นเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตการทำงานของครู มีค่าเท่ากับ 0.892 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำใฝ่บริการของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก 2) ระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของครู โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำใฝ่บริการของผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพชีวิตการทำงานของครู โดยภาพรวมและรายด้าน มีความสัมพันธ์กันสูงในทางทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01

ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3

มาริสา ศรีดาชาติ — 2026-09-24

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับปัจจัยการบริหารของโรงเรียน 2) ศึกษาระดับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในยุคดิจิทัล 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเชิงบริหารจัดการกับประสิทธิผลงานวิชาการของโรงเรียนในยุคดิจิทัล 4) ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลงานวิชาการของโรงเรียนในยุคดิจิทัล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 33 คน และครู จำนวน 294 คน ได้มาโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิตามสัดส่วน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลในครั้งนี้อาศัยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ควบคู่กับการใช้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ พบว่า 1) ระดับปัจจัยการบริหารของโรงเรียน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระดับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในยุคดิจิทัลโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเชิงบริหารจัดการกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในยุคดิจิทัล มีความสัมพันธ์กันเชิงบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 4) ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลงานวิชาการของโรงเรียนในยุคดิจิทัล พบว่า ด้านที่มีอำนาจพยากรณ์ที่ดีที่สุดโดยเรียงตามลำดับมากไปน้อย คือ ด้านผู้ปกครองและชุมชน ด้านครูผู้สอน ด้านผู้บริหาร และด้านสื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษา ปัจจัยการบริหารทั้ง 4 ด้านสามารถพยากรณ์ประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในยุคดิจิทัล ได้ร้อยละ 73.6 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01

THE ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการทำงานของครู กลุ่มโรงเรียนกำแพงแสน 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1

สกุล ทองดอนเกรื่อง — 2026-09-21

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากลุ่มโรงเรียนกำแพงแสน 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1 2) แรงจูงใจในการทำงานของครูกลุ่มโรงเรียนกำแพงแสน 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1และ 3) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการทำงานของครูกลุ่มโรงเรียนกำแพงแสน 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1 จำนวน 132 คน กลุ่มตัวอย่างได้มาโดยวิธีสุ่มอย่างง่าย และเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม มีดัชนีความสอดคล้อง อยู่ระหว่าง 0.67-1.00 ค่าความเชื่อมัน เท่ากับ 0.97 เก็บรวบรวมข้อมูลที่ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมา จำนวน 132 คน คิดเป็นร้อยละ 100 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ของลิเคิร์ท ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ข้อมูลการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน

ผลการวิจัย พบว่า 1) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านการกระตุ้นการใช้ปัญญามีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และด้านการใช้อิทธิพลเชิงอุดมการณ์มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 2) แรงจูงใจในการทำงานของครู โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านความต้องการความสัมพันธ์มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และด้านความต้องการเพื่อคงอยู่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 3) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการใช้อิทธิพลเชิงอุดมการณ์และด้านการสร้างแรงดลใจส่งผลต่อแรงจูงใจในการทำงานของครู โดยสามารถร่วมทำนายได้ร้อยละ 33.6 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สามารถเขียนสมการพยากรณ์ได้ ดังนี้ สมการการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณในรูปของคะแนนดิบ คือ = 2.430 + 0.389 (X₁) + 0.401 (X₂) และสมการการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณในรูปของคะแนนมาตรฐาน คือ = 0.501 (X₁) + 0.553 (X₂)

ความต้องการจำเป็นและแนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการปฏิบัติงานของครู ตามมาตรฐานตำแหน่งครูของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษาพิจิตร

สาธิต แก้วอ่ำ — 2026-09-22

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพพึงประสงค์ ความต้องการจำเป็น และ2) ศึกษาแนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์ ในการปฏิบัติงานตามมาตรฐานตำแหน่งครูของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 285 คน โดยใช้ตารางเครจซี่และมอร์แกน เทียบสัดส่วนและสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 29 ข้อ มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.67-1.00 มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.86 ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI_modified) และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ความต้องการจำเป็นในการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการปฏิบัติงานของครูตามมาตรฐานตำแหน่งครูของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตรในภาพรวมเท่ากับ 0.031 เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านการจัดการเรียนรู้ มีดัชนีความต้องการจำเป็นสูงสุด (PNI_modified = 0.036) รองลงมา คือ ด้านการส่งเสริมและสนับสนุนการจัดการเรียนรู้ (PNI_modified = 0.026) และด้านการพัฒนาตนเองและวิชาชีพ มีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นต่ำที่สุด (PNI_modified = 0.019) 2) แนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการปฏิบัติงานของครูตามมาตรฐานตำแหน่งครูของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร มีข้อเสนอแนะเพื่อใช้เป็นแนวทาง แบ่งออกเป็น 3 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านการจัดการเรียนรู้ ครูใช้เทคโนโลยีเก็บและวิเคราะห์ข้อมูลวิจัยในชั้นเรียนอย่างเป็นระบบ เพื่อลดภาระงานและเพิ่มความน่าเชื่อถือของข้อมูล 2) ด้านการส่งเสริมและสนับสนุนการเรียนรู้ ใช้ปัญญาประดิษฐ์จำแนกและติดตามพัฒนาการผู้เรียน เพื่อออกแบบการเรียนรู้เฉพาะบุคคลและสื่อสารกับผู้ปกครองอย่างมีข้อมูลรองรับ 3) ด้านการพัฒนาตนเองและวิชาชีพ ครูใช้เทคโนโลยีสืบค้น สังเคราะห์ความรู้ และพัฒนานวัตกรรมอย่างต่อเนื่อง เพื่อยกระดับมาตรฐานวิชาชีพและคุณภาพผู้เรียนอย่างยั่งยืน

การบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความปลอดภัยของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา

นุตประวีณ์ ภัครวัฒน์อังกูร — 2026-09-22

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความปลอดภัยของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา และประเมินรูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความปลอดภัยของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Researchดำเนินการ 3 ระยะ โดยระยะที่ 1 วิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ (EFA) จากกลุ่มตัวอย่าง 413 โรงเรียน ระยะที่ 2 วิเคราะห์ความต้องการจำเป็น (PNI modified) และตรวจสอบความเหมาะสมผ่านการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ และระยะที่ 3 ประเมินด้วยการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ (Connoisseurship)ผลการวิจัย พบว่า

การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความปลอดภัยของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 5 ส่วนหลัก คือ หลักการ วัตถุประสงค์ องค์ประกอบทั้ง 6 ด้าน กระบวนการบริหารจัดการตามกรอบแนวคิด 7S Model และการประเมินผลรูปแบบ ครอบคลุมด้านกลยุทธ์ โครงสร้าง ระบบ ค่านิยมร่วม รูปแบบการบริหาร บุคลากร และทักษะ พร้อมกระบวนการประเมินผล 6 ด้าน
ผลการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญพบว่า รูปแบบมีความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 รูปแบบที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางและต้นแบบในการพัฒนาการบริหารจัดการด้านความปลอดภัยของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา และสามารถประยุกต์ใช้กับสถานศึกษาขั้นพื้นฐานอื่น ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาทักษะการคิดเชิงคำนวณ โดยการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ร่วมกับ CS-Unplugged ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

ภัทจรินทร์ กาญจนาลักษณ์ — 2026-09-24

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับ Cs - Unplugged 2. เปรียบเทียบทักษะการคิดเชิงคำนวณที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับ Cs - Unplugged ก่อนเรียนและหลังเรียน 3. เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียน 4. ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับ Cs – Unplugged กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านกุดกั่ว อำเภอดอนมดแดง จังหวัดอุบลราชธานี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 11 คน ได้มาโดยการสุมแบบเป็นกลุ่ม (Cluster Random Sampling) โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 6 แผน 2) แบบวัดทักษะการคิดเชิงคำนวณก่อนเรียนและหลังเรียน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน แบบประเมินมาตราส่วนประมาณค่า สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และสถิติทดสอบค่าที ผลวิจัยพบว่า 1. ผลการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ มีประสิทธิภาพเท่ากับ 82.27 /83.33 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่ตั้งไว้ 2. ผลการเปรียบเทียบทักษะการคิดเชิงคำนวณ มีค่าเฉลี่ยก่อนเรียน 11.9 และหลังเรียน 22.72 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียน 13.55 และหลังเรียน 25.00 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ผลการศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนค่าเฉลี่ยความพึงพอใจ เท่ากับ 4.77 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ .08 แสดงว่านักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนรู้แบบนี้ในระดับมากที่สุด

การพัฒนารูปการจัดการเรียนรู้ PLAY เพื่อพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนนาคำวิทยา

รุ่งลาวรรณ์ สมบูรณ์ — 2026-09-23

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์สำคัญเพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ PLAY สำหรับพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนนาคำวิทยา โดยสร้างและหาคุณภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ และศึกษาผลการส่งเสริมการเรียนรู้ทักษะทักษะชีวิตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนนาคำวิทยา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ เป็นเด็กนักเรียนที่กำลังเรียนอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2568จำนวน 20คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองจำนวน 20คนและกลุ่มควบคุมจำนวน 22คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง ใช้เวลาทดลองจำนวน 10สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2วัน วันละ 50นาที เครื่องมือทดลองคือ รูปแบบการจัดการเรียนรู้ PLAY เพื่อพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนนาคำวิทยา เครื่องมือวัดคือ แบบประเมินพฤติกรรมทางทักษะชีวิตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนนาคำวิทยา มีค่าความเชื่อมั่นαเท่ากับ 88

ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้ PLAY ที่สร้างขึ้นมี 4 ขั้นตอนคือ ขั้นวางแผน (P) (Plan)ขั้นจัดกิจกรรมทักษะชีวิต (L) (Life)ขั้นลงมือปฏิบัติกิจกรรม (A) (Action)และขั้นความสำเร็จ (Y) (Yield)มีความเหมาะสมเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.59) และพบว่า หลังการทดลอง รูปแบบการจัดการเรียนรู้ PLAY ส่งเสริมให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนนาคำวิทยา มีคะแนนทักษะชีวิตรายด้านทุกด้านและโดยรวมสูงขึ้น อย่างชัดเจน (t=33.03) และมีขนาดส่งผลต่อ (effect sizes) คะแนนทักษะทางสังคมแต่ละด้านและโดยรวมอยู่ในระดับมาก ในขณะที่หลังการจัดการเรียนรู้แบบปกติ ในกลุ่มควบคุม ส่งเสริมให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนนาคำวิทยา มีคะแนนทักษะชีวิตรายด้านทุกด้านและโดยรวมสูงขึ้น อย่างชัดเจนเช่นเดียวกัน (t=18.71, Sig=0.0) แต่มีขนาดส่งผลต่อ (effect sizes) คะแนนทักษะชีวิตรายด้านและโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และหลังการจัดการเรียนรู้ รูปแบบ PLAY ส่งเสริมให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนนาคำวิทยา มีทักษะชีวิตรายด้านทุกด้านและโดยรวมสูงกว่าการจัดการเรียนรู้แบบปกติอย่างชัดเจน และการจัดการเรียนรู้ รูปแบบ PLAY และแบบปกติ

การพัฒนารูปแบบการบริหารศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนชุมชนวัดศรีดงเย็น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3 : PRIPOAS Model

อนัน เมืองบัวผัน — 2026-09-21

บทความการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและแนวทางการบริหาร 2) สร้างและตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบ 3) ทดลองใช้รูปแบบ 4) ประเมินผลการใช้รูปแบบการบริหารศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนชุมชนวัดศรีดงเย็น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3 ดำเนินการวิจัยโดยการสังเคราะห์เอกสาร การสอบถาม การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ การศึกษาจากโรงเรียนที่มีวิธีปฏิบัติที่ดี วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา การตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิด้วยการจัดสนทนากลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า

องค์ประกอบและแนวทางการบริหารศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญา ของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนชุมชนวัดศรีดงเย็น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3 ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) วัตถุประสงค์ 2) หลักการ 3) ปัจจัยนําเข้า 4) กระบวนการบริหาร 5) ผลลัพธ์ 6) แนวทางการประเมินและเงื่อนไขความสําเร็จ
ผลการสร้างและตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบการบริหารศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนชุมชนวัดศรีดงเย็น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3 : PRIPOAS Model ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) Purpose วัตถุประสงค์ 2) Rationale หลักการ 3) Inputs ปัจจัยนําเข้า 4) Process กระบวนการบริหาร 5) Outcomes ผลลัพธ์ 6) Assessment แนวทางการประเมินและ Success Conditions เงื่อนไขความสําเร็จ พบว่า มีความเหมาะสม มีความเป็นไปได้และมีความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมาก
ผลการใช้รูปแบบการบริหารศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนชุมชนวัดศรีดงเย็น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3 พบว่าคุณภาพผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ ปีการศึกษา 25667 สูงขึ้นกว่าปีการศึกษา 2566 ทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้ ครูมีคุณภาพและทักษะการปฏิบัติงาน โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ผู้บริหารครูและบุคลากรทางการศึกษาได้รับการยกย่อง เชิดชูเกียรติจากหน่วยงานของรัฐ ปีการศึกษา 2567-2568 คิดเป็นร้อยละ 100 และคุณภาพกระบวนการบริหารมีระดับการดำเนินงานในระดับมากที่สุด
ผลการประเมินการใช้รูปแบบการบริหารศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ด้านการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนชุมชนวัดศรีดงเย็น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3 พบว่า ครูผู้สอน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ผู้ปกครอง มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด

ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1

ศิรินภา จันทิชัย — 2026-09-24

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมและการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมกับการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัล 3) เพื่อศึกษาอิทธิพลของภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลในสถานศึกษากลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรในสถานศึกษา ปีการศึกษา 2568 จำนวน 331 คน แบ่งเป็น ผู้บริหารสถานศึกษา 42 คน และครูผู้สอน 289 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม และวิเคราะห์ผลด้วยสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน

ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมและการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมกับการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลมีความสัมพันธ์กันทางบวก 4) อิทธิพลของภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลในสถานศึกษา พบว่า ด้านที่มีอำนาจพยากรณ์ดีที่สุด โดยเรียงตามลำดับมากไปน้อย ได้แก่ ด้านการคิดสร้างสรรค์ ด้านการสร้างบรรยากาศ และด้านการมีวิสัยทัศน์ โดยภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมทั้ง 3 ด้าน สามารถพยากรณ์การบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลในสถานศึกษา ได้ร้อยละ 78.20 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01

ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษเขต 1

รวิวรรณ ยศวิจิตร — 2026-09-22

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ระดับปัจจัยทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ระดับสมรรถนะดิจิทัลของครูในโรงเรียน 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางการบริหารกับสมรรถนะดิจิทัลของครูในโรงเรียน 4) ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 กลุ่มตัวอย่างการวิจัย เป็นผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 จำนวน 331 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ โดยมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.962 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับปัจจัยทางการบริหาร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระดับสมรรถนะดิจิทัลของครู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 3) ปัจจัยทางการบริหารกับสมรรถนะดิจิทัลของครู มีความสัมพันธ์กันทางบวก และ 4) ปัจจัยทางการบริหารส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สามารถเขียนสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานได้ดังนี้

=0.801 + 0.329X1 + 0.043 X2 + 0.082 X3 + 0.061 X4 + 0.345 X5 + 0.110 X6 ; R2 = 0.622

Z′ =0.505Z1 + 0.060Z2 + 0.122Z3 + 0.083Z4 + 0.474Z5 + 0. 0.164Z6

ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับสมรรถนะหลักของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ

ภัชราพร จ้อยเจริญ — 2026-09-22

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 และสมรรถนะหลักของครู 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับสมรรถนะหลักของครู และ 3) หาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับสมรรถนะหลักของครู กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ข้าราชการครู จำนวน 322 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ และผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 3 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม มีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และแบบสัมภาษณ์ โดยใช้กระบวนการ Content Analysisผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และสมรรถนะหลักของครู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับสมรรถนะหลักของครู ในภาพรวมเป็นความสัมพันธ์กันทางบวกอยู่ในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับสมรรถนะหลักของครู เป็นดังนี้ ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ควรมุ่งเน้นการสื่อสาร การสร้างความร่วมมือ การกำหนดวิสัยทัศน์ การใช้เทคโนโลยี และการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ โดยเปิดโอกาสให้ครูและบุคลากรมีส่วนร่วมในการทำงานและการตัดสินใจ เพื่อขับเคลื่อนสถานศึกษาไปสู่เป้าหมายร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพสมรรถนะหลักของครู ครอบคลุมการมุ่งผลสัมฤทธิ์ในการทำงาน การให้บริการที่ดี การพัฒนาตนเอง การทำงานร่วมกันเป็นทีม และการยึดถือคุณธรรมจริยธรรมในวิชาชีพ โดยผู้บริหารควรสนับสนุนการพัฒนาศักยภาพครูอย่างต่อเนื่อง เพื่อยกระดับคุณภาพการเรียนรู้และภาพลักษณ์ของสถานศึกษา

ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4

เมธาวุฒิ เหลาลาภะ — 2026-09-22

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษา และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4 เป็นการวิจัยเชิงสหสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 19 คน และครูผู้สอน จำนวน 292 คน รวมทั้งสิ้น 311 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านการทำงานเป็นทีม รองลงมาคือ ด้านความยืดหยุ่น ด้านการมีวิสัยทัศน์ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านจินตนาการ ตามลำดับ 2) การเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านคุณภาพบุคลากร รองลงมาคือ ด้านภาวะผู้นำ ด้านการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านคุณภาพการบริหารจัดการ 3) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับสูงมาก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยด้านความยืดหยุ่นมีความสัมพันธ์สูงสุด รองลงมาคือ ด้านการมีวิสัยทัศน์ ด้านการทำงานเป็นทีมและด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านจินตนาการ

การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหา เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

นิตยา ใจคำ — 2026-09-24

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐาน สร้างและตรวจสอบคุณภาพ ทดลองใช้ และประเมินผลรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา 4 ขั้นตอน กับนักเรียน ม.1 โรงเรียนบ้านป่าแดงห้วยหลวง 7 คน และโรงเรียนอนุบาลบ้านพระเนตร 19 คน เครื่องมือวิจัยได้แก่ รูปแบบการจัดการเรียนรู้พร้อมคู่มือ แบบทดสอบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน E₁/E₂, E.I., t-test for Dependent Samples และ Effect Size พบว่า 1) นักเรียนขาดการเชื่อมโยงคณิตศาสตร์กับชีวิตจริง ทุกภาคส่วนต้องการรูปแบบการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน 2) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมี 6 องค์ประกอบ ใช้กระบวนการ 5P Model ได้แก่ Perceiving the Problem, Planning the Strategy, Performing the Process, Proving the Reasonableness และ Presenting to the Community ผู้เชี่ยวชาญประเมินภาพรวมระดับมากที่สุด ( = 4.84–4.89) 3) ทั้งสองกลุ่มมีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 กลุ่มประชากรหลัก E₁/E₂ = 86.26/85.24, E.I. = 0.6976 (t = 8.57, d = 3.24) กลุ่มขยายผล E₁/E₂ = 86.60/84.74, E.I. = 0.7073 (t = 16.62, d = 3.81) 4) ทั้งสองกลุ่มมีความพึงพอใจระดับมากที่สุด (μ = 4.77 และ 4.74 ตามลำดับ) และมีความมั่นใจในการแก้ปัญหาในชีวิตจริง

รูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในศตวรรษที่ 21 สำหรับโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดศรีสะเกษ

ปัทมาภรณ์ ศรีสุระ — 2026-09-21

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพ ปัญหา และแนวทางการบริหาร 2) สร้างรูปแบบการบริหาร และ 3) ประเมินรูปแบบการบริหาร ดำเนินการวิจัย 3 ระยะ ดังนี้ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพ ปัญหา และแนวทางการบริหาร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา 46 คน และครู 305 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือคือแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่น 0.990 และ 0.985 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างจากกลุ่มเป้าหมาย 12 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง ระยะที่ 2 สร้างและวิพากษ์ร่างรูปแบบโดยการประชุมสนทนากลุ่ม ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน ใช้แบบบันทึกและแบบประเมินรูปแบบ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยประเมินด้านความเหมาะสม ระยะที่ 3 ประเมินรูปแบบด้านความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ จากผู้ทรงคุณวุฒิ 22 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพและปัญหาการบริหารโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก แนวทางสำคัญคือการพัฒนาระบบความรับผิดชอบที่ตรวจสอบได้อย่างเป็นรูปธรรม 2) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ วิธีดำเนินการ การประเมินผล และเงื่อนไขความสำเร็จ 3) ผลการประเมินรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

An รูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด

วีรพล ธิกะ — 2026-09-24

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อสร้างและประเมินรูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด มีขั้นตอนดังนี้ 1) สร้างรูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด โดยการยกร่างและตรวจสอบร่างรูปแบบโดยการสนทนากลุ่ม (Focus Group) และ 2) ประเมินรูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด ด้วยการทดสอบไคสแควร์ (Chi-Square Test)

ผลการวิจัย พบว่า

รูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด ประกอบด้วย 1) หลักการของรูปแบบ 2) วัตถุประสงค์ของรูปแบบ 3) กระบวนการดำเนินการรูปแบบ และ 4) เงื่อนไขความสำเร็จของการใช้รูปแบบ
การประเมินรูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด ยืนยันได้ว่ามีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ในด้านความถูกต้อง (χ² =205.51**) ความเหมาะสม (χ² = 205.15**) ความเป็นไปได้ (χ² = 217.16**) และความเป็นประโยชน์ (χ² = 214.15**) ต่อโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด

ภาวะผู้นำทางวิชาการเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร

รวิวรรณ สุวรรณไตรย์ — 2026-09-23

วิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำทางวิชาการเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร (2) เปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับภาวะผู้นำทางวิชาการเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามตำแหน่ง ประสบการณ์ในการทำงาน และขนาดสถานศึกษา และ (3) ศึกษาแนวทางส่งเสริมภาวะผู้นำทางวิชาการเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 327 คน กำหนดขนาดตัวอย่างจากตารางสำเร็จรูปของ Krejcie และ Morgan เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามแบบประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การทดสอบค่าเอฟ (F-test) และการวิเคราะห์เนื้อหา

The แนวทางการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการดำเนินงานกิจการนักเรียนของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร

เฉลิมพันธ์ ธีระสมบูรณ์ — 2026-09-24

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการดำเนินงานกิจการนักเรียน 2) หาแนวทางการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการดำเนินงานกิจการนักเรียน และ 3) ประเมินแนวทางการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการดำเนินงานกิจการนักเรียนของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 285 คน โดยใช้ตารางเครจซี่และมอร์แกน เทียบสัดส่วนและสุ่มแบบแบ่งชั้น ผู้ทรงคุณวุฒิหาแนวทาง จำนวน 7 คน และผู้ประเมินแนวทาง จำนวน 35 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามสภาพการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการดำเนินงานกิจการนักเรียน แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม และแบบประเมินแนวทาง สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการดำเนินงานกิจการนักเรียนของสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2. แนวทางการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการดำเนินงานกิจการนักเรียน ประกอบด้วย 6 ด้าน ได้แก่ 1) การวางแผนงานกิจการนักเรียน 2) การบริหารงานกิจการนักเรียน 3) การส่งเสริมพัฒนาให้นักเรียนมีวินัย คุณธรรม จริยธรรม 4) ด้านการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน 5) การดำเนินการส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน 6) ด้านการประเมินผลการดำเนินงานกิจการนักเรียน และ 3. ผลการประเมินความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของแนวทาง พบว่า ทั้งโดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากที่สุด

การส่งเสริมการทำงานเป็นทีมของบุคลากร สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดกาญจนบุรี

สมฤทัย บุญส่ง — 2026-09-21

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการทำงานเป็นทีมของบุคลากร สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดกาญจนบุรี 2) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมการทำงานเป็นทีมของบุคลากร สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดกาญจนบุรี โดยใช้การวิจัยแบบผสมผสาน
กลุ่มประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดกาญจนบุรีจำนวน 242 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม มีดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.67-1.00ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.986 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และสังเคราะห์ข้อมูลเป็น
ความเรียง

ผลการวิจัย พบว่า

ระดับการทำงานเป็นทีมของบุคลากร สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดกาญจนบุรี ทั้ง 6 ด้าน พบว่า โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้าน
มีความร่วมมือกัน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านไว้วางใจซึ่งกันและกัน มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
แนวทางการส่งเสริมการทำงานเป็นทีมของบุคลากร สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดกาญจนบุรี ประกอบด้วย 6 ด้าน 16 แนวทาง คือ 1) ด้านการติดต่อสื่อสารที่ดี 2) ด้านวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนและเป้าหมายเดียวกัน 3) ด้านไว้วางใจซึ่งกันและกัน 4) ด้านการประสานงาน
5) ด้านมีความร่วมมือ 6) ด้านกระบวนการทำงานและการตัดสินใจที่ถูกต้อง

รูปแบบการพัฒนาการสื่อสารเชิงคุณธรรมผู้นำของบุคลากรในสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่

จักรปรุฬห์ วิชาอัครวิทย์ — 2026-09-24

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการสื่อสารเชิงคุณธรรมผู้นำของบุคลากร 2) ศึกษาองค์ประกอบการสื่อสารเชิงคุณธรรมผู้นำของบุคลากร และ 3) สร้างรูปแบบการพัฒนาด้านการสื่อสารเชิงคุณธรรมผู้นำของบุคลากรในสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์เชิงลึก แบบสอบถาม และการสนทนากลุ่ม เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มเป้าหมายคือบุคลากรการในสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 75 คน ข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษา ศาสนา และสื่อมวลชน จำนวน 5 คน และการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและบรรยายเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1) การสื่อสารเชิงคุณธรรมผู้นำ ประกอบด้วย ด้านองค์ความรู้ในการรู้เท่าทันสื่อเทคโนโลยีและหลักธรรม ด้านภาวะผู้นำที่มุ่งเน้นการตัดสินใจโดยศีล สมาธิ ปัญญา ความซื่อสัตย์สุจริต และด้านการบริหารจัดการเน้นแผนปฏิบัติการและระบบฐานข้อมูล 2) องค์ประกอบด้านการสื่อสารเชิงคุณธรรมผู้นำในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 3) รูปแบบการพัฒนาการสื่อสารเชิงคุณธรรมเรียกว่า "KRNM MODEL" ประกอบด้วยการพัฒนาความรู้ (Knowledge) การสร้างสัมพันธ์ (Relationship) การสร้างเครือข่าย (Network) หลักธรรมาภิบาลและการพัฒนาต่อเนื่องเชื่อมโยง Moral and continuous Development) โดยผู้เชี่ยวชาญยืนยันว่ารูปแบบมีความเหมาะสมและนำไปใช้พัฒนาองค์กรและบุคลากรทางการศึกษาสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่และเครือข่ายการศึกษาได้จริง

The การดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อป้องกันพฤติกรรม การกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม

ญาณิศา ไพรวัลย์ — 2026-09-22

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม และ 2) การดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อป้องกันพฤติกรรมการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยวัตถุประสงค์การวิจัย
ข้อที่ 1 ได้แก่ นักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม จำนวน 327 คน ซึ่งได้มาจากคำนวณกลุ่มตัวอย่างโดย
ใช้ตารางเครซี-มอร์แกน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ด้วยวิธีการใช้ตารางเลขสุ่ม ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมา
จำนวน 267 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 82 และประชากรที่ใช้ในการวิจัยวัตถุประสงค์การวิจัยข้อที่ 2 ได้แก่ ข้าราชการครู
และบุคลากรทางการศึกษา โรงเรียนคงทองวิทยา รวมทั้งสิ้น 113 คน ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมา จำนวน 103 ฉบับ
คิดเป็นร้อยละ 91 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ การแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย
ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับพฤติกรรมการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา
จังหวัดนครปฐม โดยภาพรวมอยู่ในระดับน้อย 2) การดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อป้องกันพฤติกรรมการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
3) การดำเนินงานตามมาตรการ 3 ป. เพื่อแก้ไขปัญหาการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก

การพัฒนารูปแบบการบริหารงานแบบมีส่วนร่วมโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพในการส่งเสริมการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตรสำหรับครูเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนบ้านคูเมือง(อ่อนอนุเคราะห์)

ธีระ ธุศรีวรรณ — 2026-09-26

การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหา 2) พัฒนารูปแบบการบริหาร และ 3) ทดลองใช้และประเมินผลรูปแบบ กลุ่มตัวอย่างและผู้ให้ข้อมูลสำคัญรวม 438 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบประเมิน และแนวทางสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่สัมพันธ์กัน ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันและปัญหา พบความจำเป็นเร่งด่วนในการพัฒนาระบบบริหารเพื่อแก้ปัญหาภาวะถดถอยทางการเรียนรู้และลดอัตราการหลุดออกนอกระบบ โดยต้องสร้างทางเลือก 3 สาย ได้แก่ สายวิชาการ วิชาช่าง และวิชาชีพ 2) รูปแบบการบริหาร ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ คือ หลักการ แนวคิด วัตถุประสงค์ กระบวนการบริหาร (ร่วมวางแผน ตัดสินใจ ปฏิบัติ ประเมินผล และรับประโยชน์) การประเมินผล และเงื่อนไขความสำเร็จ ซึ่งผลการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ 13 ท่าน พบว่ามีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ผลการทดลองใช้และประเมินผล รูปแบบที่พัฒนาขึ้นช่วยให้ครูมีความสามารถในการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตรผ่าน “ห้องเรียนสาธิตและห้องเรียนกึ่งอาชีพ” สูงขึ้น ส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน คุณลักษณะอันพึงประสงค์ และความพึงพอใจของนักเรียนหลังใช้รูปแบบสูงกว่าก่อนใช้อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ นักเรียนเกิดทักษะชีวิตและมีแนวทางการศึกษาต่อตามศักยภาพรายบุคคลอย่างชัดเจน

แนวทาง แนวทางการลดความเครียดของนักเรียนโดยใช้หลักพรหมวิหาร 4 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา อุบลราชธานี–อำนาจเจริญ สหวิทยาเขตวาริน

พระสมศักดิ์ สมสกฺโข — 2026-09-23

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของความเครียดของนักเรียน 2) ศึกษาวิธีการลดความเครียดโดยใช้หลักพรหมวิหาร 4 และ 3) เสนอแนวทางการลดความเครียดของนักเรียนโดยใช้หลักพรหมวิหาร ๔ เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีพหุระยะ ดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบันของความเครียดของนักเรียน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียน จำนวน 379 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามและทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าสถิติ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ระยะที่ 2 ศึกษาวิธีการลดความเครียดโดยใช้หลักพรหมวิหาร 4 โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ และทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ระยะที่ 3 เสนอแนวทางการลดความเครียดของนักเรียนโดยใช้หลักพรหมวิหาร 4 โดยสรุปผลการศึกษาสภาพปัจจุบัน และผลการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ เสนอแนวทางการลดความเครียดของนักเรียนโดยใช้หลักพรหมวิหาร 4 ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของความเครียดของนักเรียนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และรายด้านอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ความเครียดทางจิตใจ/อารมณ์ รองลงมา คือ ความเครียดโดยรวม/ความวิตกกังวล และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ ความเครียดทางสังคม/การเรียน 2) วิธีการลดความเครียดของนักเรียน ได้แก่ ด้านความเครียดทางร่างกาย ครูควรจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เหมาะสม ไม่กดดัน ส่งเสริมการพักผ่อน และดูแลสุขภาพของนักเรียน ด้านความเครียดทางจิตใจ/อารมณ์ ควรสร้างบรรยากาศที่อบอุ่น รับฟัง ให้คำปรึกษา และเสริมสร้างกำลังใจ ด้านความเครียดทางสังคม/การเรียน ควรส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดี ลดการแข่งขัน และสร้างความยุติธรรมในห้องเรียน และด้านความเครียดโดยรวม/ความวิตกกังวล ควรสนับสนุนการวางแผนชีวิต การคิดเชิงบวก และการมีสติในการเผชิญปัญหา 3) แนวทางการลดความเครียดของนักเรียนโดยใช้หลักพรหมวิหาร 4 มีดังนี้ ด้านร่างกาย ควรจัดกิจกรรมที่เหมาะสม ส่งเสริมสุขภาพและการพักผ่อน ด้านจิตใจ/อารมณ์ ควรสร้างบรรยากาศที่เป็นมิตร ให้คำปรึกษา และเสริมสร้างความมั่นใจ ด้านสังคม/การเรียน ควรส่งเสริมความร่วมมือ ความสามัคคี และความยุติธรรม และด้านความเครียดโดยรวม ควรสนับสนุนการวางแผนชีวิต การตั้งเป้าหมาย และการฝึกสติ ทั้งนี้ การบูรณาการหลักเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขาในทุกด้าน จะช่วยให้นักเรียนสามารถลดความเครียดและพัฒนาตนเองได้อย่างเหมาะสม

แนวทางการพัฒนาบทบาทผู้บริหารสถานศึกษา ตามหลักสังคหวัตถุ 4 ในกลุ่มเครือข่ายสถานศึกษาที่ 2 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3

สมเกียรติ วงศ์ษา — 2026-09-21

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาบทบาทของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาวิธีการพัฒนาบทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาตามหลักสังคหวัตถุ 4 3) ประเมินแนวทางการพัฒนาบทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาตามหลักสังคหวัตถุ 4 ในกลุ่มเครือข่ายสถานศึกษาที่ 2 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3 การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี โดยใช้รูปแบบการวิจัยแบบอธิบายเชิงลำดับ ดำเนินการเป็น 3 ระยะ 1) เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 127 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น 2) การวิจัยเชิงคุณภาพ โดยสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา 3) เป็นการประเมินแนวทางโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน ผลการวิจัยพบว่า 1) บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาตามหลักสังคหวัตถุ 4 โดยภาพรวม สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับมาก และสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน 2) วิธีการพัฒนาบทบาทผู้บริหารสถานศึกษาประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ การเป็นผู้นำทางวิชาการ การบริหารงานแบบมีส่วนร่วม การประสานความสัมพันธ์ และการส่งเสริมและพัฒนาครูและบุคลากร โดยประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ให้เหมาะสมกับบริบทสถานศึกษา 3) ผลการประเมินแนวทางมีความเหมาะสมและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาบทบาทผู้บริหารสถานศึกษาได้

กลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนาโรงเรียนแห่งความสุข โรงเรียนวัดอินทร์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2

มัญธุสา อารมย์ชื่น — 2026-09-28

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1. เพื่อศึกษากลยุทธ์การขับเคลื่อนโรงเรียนวัดอินทร์ไปสู่โรงเรียนแห่งความสุข 2. เพื่อศึกษากลยุทธ์การพัฒนาโรงเรียนวัดอินทร์ไปสู่โรงเรียนแห่งความสุข และ 3. เพื่อศึกษาผลการใช้กลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนาโรงเรียนวัดอินทร์ ให้เป็นโรงเรียนแห่งความสุข โดยมีกลุ่มเป้าหมายทั้งหมด 148 คน ได้แก่ ผู้บริหาร 1 คน ครู 15 คน นักเรียน 129 คน นักการภารโรง 1 คน และแม่บ้าน 2 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) เครื่องมือวิจัย คือ คู่มือกลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนาโรงเรียนแห่งความสุข ซึ่งผ่านการตรวจสอบความสอดคล้อง (IOC) อยู่ระหว่าง 0.67–1.00 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า กลยุทธ์การขับเคลื่อนโรงเรียนแห่งความสุขประกอบด้วย 4 กลยุทธ์ ได้แก่ 1) การมีส่วนร่วม 2) เครือข่าย 3) การเสริมพลังอำนาจ และ 4) การบูรณาการ ส่วนกลยุทธ์การพัฒนาโรงเรียนแห่งความสุขคือการสร้างกิจกรรม Happy Workplace ร่วมกับกิจกรรม 5ส สำหรับผลการใช้กลยุทธ์การขับเคลื่อนและกรพัฒนา พบว่าการเป็นโรงเรียนแห่งความสุขของโรงเรียนวัดอินทร์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก (x ̅= 4.42, S.D. = 0.78) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าด้านสถานที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด (x ̅ = 4.48, S.D. = 0.76) รองลงมาคือด้านบุคคล (x ̅= 4.40, S.D. = 0.82) และด้านกระบวนการ (x ̅= 4.37, S.D. = 0.76) ตามลำดับ

1 ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1

นางสาวบงกชกมล ยังโยมร — 2026-09-23

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาทักษะดิจิทัลของผู้บริหาร 2) เพื่อศึกษาประสิทธิผลการ
บริหารงานโรงเรียน 3) เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารงาน
โรงเรียน 4) เพื่อศึกษาทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียน ตัวอย่าง
คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 327 คน โดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถาม มีค่าความ
เชื่อมั่นทั้งฉบับ .99 สถิติที่ใช้ คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการ
วิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ พบว่า 1) ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ประสิทธิผล
การบริหารงานโรงเรียน มีค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา มีความสัมพันธ์ในทิศ
ทางบวกกับประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียน โดยมีความสัมพันธ์กันอยู่ในเกณฑ์สูง 4) การพยากรณ์ทักษะดิจิทัลของ
ผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียน พบว่า มี 5 ด้าน คือ ด้านทักษะการคิดเชิงนวัตกรรม
และสร้างสรรค์ ด้านความเข้าใจ กฎหมาย มาตรฐาน และนโยบายดิจิทัล ด้านทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตและพัฒนาความรู้ดิจิทัล ด้านทักษะพลเมืองดิจิทัลและจริยธรรมการใช้เทคโนโลยี และด้านทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการบริหารจัดการ สามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียน ได้ร้อยละ 66

ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการสำหรับสถานศึกษาอาชีวศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา

นิรันดร์ คูคำ — 2026-09-22

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการจำเป็นในการบริหารงานวิชาการสำหรับสถานศึกษาอาชีวศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการสำหรับสถานศึกษาอาชีวศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ และครู ในสถานศึกษาอาชีวศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด ปีการศึกษา 2567 จำนวน 250 คน ประกอบด้วย ผู้อำนวยการ 8 คน รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ 8 คน และครู 234 คน และมีกลุ่มเป้าหมายในการสัมภาษณ์ คือ ผู้อำนวยการสถานศึกษาอาชีวศึกษา จำนวน 3 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามเกี่ยวกับสภาพที่เป็นอยู่จริงและสภาพที่ควรจะเป็น ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.89 และ 0.98 ตามลำดับ และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดัชนีความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง (PNI_Modified) และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการจำเป็นในการบริหารงานวิชาการ โดยภาพรวมมีค่า PNI Modified เท่ากับ 0.17 สภาพที่เป็นอยู่จริงอยู่ในระดับมาก และสภาพที่ควรจะเป็นอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน เรียงลำดับความต้องการจำเป็นจากมากไปหาน้อย ได้แก่ งานวิทยบริการและห้องสมุด งานพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอน งานสื่อการเรียนการสอน งานวัดผลและประเมินผล งานแผนกวิชา และงานอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี 2) แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการทั้ง 6 งาน ประกอบด้วย การสร้างและขยายเครือข่ายความร่วมมือด้านวิทยบริการ การพัฒนาระบบเทคโนโลยีเพื่อการเข้าถึงแหล่งเรียนรู้ การประเมินและพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะร่วมกับสถานประกอบการ การกำกับติดตามแผนการเรียนให้สอดคล้องกับโครงสร้างหลักสูตร การพัฒนาหลักสูตรให้ทันสมัยตรงตามความต้องการของสถานประกอบการ การพัฒนาศักยภาพครูด้านการผลิตและใช้สื่อการเรียนการสอน การส่งเสริมความรู้ความเข้าใจด้านการวัดผลและประเมินผล การนิเทศการสอนตามกระบวนการ PDCA การประชุมกลุ่มย่อยระดับแผนกวิชาอย่างสม่ำเสมอ ตลอดจนการจัดทำบันทึกข้อตกลง หลักสูตร และแผนการฝึกร่วมกับสถานประกอบการ

แนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัย ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร

ศักดิ์สิทธิ์ สระเกษี — 2026-09-21

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นการบริหารแบบมีส่วนร่วมในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัยของสถานศึกษา 2) เพื่อศึกษาแนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร แบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาความต้องการจำเป็นการบริหารแบบมีส่วนร่วมในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัยของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหาร จำนวน 33 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง ครู จำนวน 273 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น รวมทั้งสิ้น 306 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น ขั้นตอนที่ 2 ศึกษาแนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัยของสถานศึกษา สัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1. ผลการศึกษาความต้องการจำเป็นการบริหารแบบมีส่วนร่วมในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร ในภาพรวมเท่ากับ 0.278 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ ด้านการมีส่วนร่วมในการติดตามและการประเมินผลในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัยของสถานศึกษา รองลงมา คือ ด้านการมีส่วนร่วมในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัยของสถานศึกษา และด้านที่มีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นต่ำสุด คือ การมีส่วนร่วมในการตัดสินใจในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัยของสถานศึกษา 2. แนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมในการดำเนินงานตามมาตรการความปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร ผู้บริหารสถานศึกษา ครู และผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องร่วมกำหนดขอบเขตความปลอดภัยและวิเคราะห์ความเสี่ยงจากเครื่องมือที่หลากหลาย ร่วมสะท้อนปัญหา ร่วมตัดสินใจ และทำบันทึกข้อตกลงเป็นแนวปฏิบัติที่ชัดเจน จัดการทรัพยากรแก้ไขจุดวิกฤตและสร้างแผนที่เครือข่ายความร่วมมือ ส่งเสริมสภานักเรียนเฝ้าระวังเหตุผ่านเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อการนิเทศติดตามผลและปรับปรุงกระบวนการดำเนินงาน ถอดบทเรียนเป็นแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศเพื่อพัฒนาเป็นนวัตกรรมเพื่อขยายผลสู่สถานศึกษาอื่นภายใต้การกำกับของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา

แนวทางพัฒนาสถานศึกษาแห่งนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา

วาริษา สุคันธรัต — 2026-09-21

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสถานศึกษาแห่งนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา
2) เปรียบเทียบสถานศึกษาแห่งนวัตกรรมจำแนกตามขนาดสถานศึกษา 3) สร้างแนวทางพัฒนาสถานศึกษาแห่งนวัตกรรม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา จำนวน 113 คน ปีการศึกษา 2568 จากการสุ่มแบบชั้นภูมิโดยใช้ขนาดสถานศึกษาเป็นเกณฑ์ เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) สถานศึกษาแห่งนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านที่ค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การกำหนดทิศทางวิสัยทัศน์ และด้านที่ค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ 2) การเปรียบเทียบตามขนาดสถานศึกษาพบว่าภาพรวมและรายด้านแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) แนวทางพัฒนา ได้แก่ ด้านการกำหนดทิศทางวิสัยทัศน์ วิเคราะห์ SWOT และฉากทัศน์อนาคต เปิดโอกาสให้มีส่วนร่วมและแปลงเป็นพันธกิจที่วัดผลได้ตามหลัก SMART goals ด้านโครงสร้างองค์การปรับบทบาทผู้บริหารเป็นผู้เชื่อมโยงเครือข่าย สร้างความร่วมมือภายนอกและพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัล ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เน้นวิเคราะห์สมรรถนะรายบุคคล ส่งเสริมทักษะ AI พัฒนาผ่าน PLC และระบบพี่เลี้ยง ด้านทีมงานที่มีประสิทธิภาพ มอบหมายงานตามศักยภาพและส่งเสริมการทำงานข้ามสายงาน และด้านบรรยากาศนวัตกรรมสร้างวัฒนธรรมเปิดกว้าง สนับสนุนการทดลอง Growth mindset และมีระบบยกย่องความคิดสร้างสรรค์

A ความพึงพอใจของครูที่มีต่อการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษา เครือข่ายที่ 13 สำนักงานเขตพระโขนง สังกัดกรุงเทพมหานคร

สุจินต์ กรนำโชค — 2026-09-23

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความพึงพอใจของครูที่มีต่อการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษา เครือข่ายที่ 13 สำนักงานเขตพระโขนง สังกัดกรุงเทพมหานคร (2) เปรียบเทียบความพึงพอใจของครูที่มีต่อการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษา เครือข่ายที่ 13 สำนักงานเขตพระโขนง สังกัดกรุงเทพมหานครจำแนกตามเพศ วิทยฐานะ อายุ และประสบการณ์ การทำงานกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ครูในสถานศึกษา เครือข่ายที่ 13 สำนักงานเขตพระโขนง สังกัดกรุงเทพมหานคร ในปีการศึกษา 2567 ได้จากการกำหนดกลุ่มตัวอย่าง จากตารางเครจซี่และมอร์แกน จำนวน 150 คน ดำเนินการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ โดยเทียบสัดส่วน ของประชากร กับกลุ่มตัวอย่างที่กำหนดจากนั้นจึงสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ได้ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับด้วยวิธีของครอนบาร์คเท่ากับ .91 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอ้างอิง ได้แก่ การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ ความแปรปรวนแบบทางเดียว

ผลการวิจัยพบว่า 1) ศึกษาความพึงพอใจของครูที่มีต่อการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษา เครือข่ายที่ 13 สำนักงานเขตพระโขนง สังกัดกรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

2) เปรียบเทียบศึกษาความพึงพอใจของครูที่มีต่อการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษา เครือข่ายที่ 13 สำนักงานเขตพระโขนง สังกัดกรุงเทพมหานคร พบว่า 2.1 จำแนกตามเพศ และวิทยฐานะ มีค่าเฉลี่ยโดยรวมแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 2.2 จำแนกตามอายุ และประสบการณ์ทำงาน พบว่า มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยรวมและรายด้าน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

ความต้องการจำเป็นการพัฒนาการดำเนินงานการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดขอนแก่น

ขนิษฐา อันทะปัญญา — 2026-09-23

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์การดำเนินงานการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดขอนแก่น 2) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นการพัฒนาการดำเนินงานการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดขอนแก่น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 265 คน โดยใช้สูตรการคำนวณของทาโร ยามามาเน่ ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามประเมินค่า 5 ระดับ มีค่าความสอดคล้องทั้งฉบับ 1.0 และค่าความเชื่อมั่นของสภาพปัจจุบันเท่ากับ 0.972 และค่าความเชื่อมันของสภาพพึ่งประสงค์เท่ากับ 0.946 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการประเมินความความต้องการจำเป็นผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ความต้องการจำเป็นการดำเนินงานการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดขอนแก่น โดยเรียงตามความสำคัญ ดังนี้ 1) ด้านดำเนินการตามแผนพัฒนาการจัดการศึกษาของสถานศึกษา 2) ด้านติดตามผลการดำเนินการ เพื่อพัฒนาสถานศึกษาให้มีคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษา 3) ด้านการจัดทำแผนพัฒนาการจัดการศึกษาของสถานศึกษาที่มุ่งคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษา 4) ด้านปรับปรุงและพัฒนาคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาจากผลการประเมินตนเอง 5) ด้านการประเมินผลและตรวจสอบคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษา 6) ด้านการกำหนดมาตรฐานการศึกษาของสถานศึกษา 7) ด้านการจัดส่งรายงานผลการประเมินตนเองให้แก่หน่วยงานต้นสังกัด

การ การประกันคุณภาพภายนอกเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา ของโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนตามแนวคิดการบริหารจัดการเชิงพื้นที่

ทองพรรณ ปัญญาอุดมกุล — 2026-09-24

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาการประกันคุณภาพภายนอกเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาของโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน ตามแนวคิดการบริหารจัดการเชิงพื้นที่ เนื่องจากโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนเป็นสถานศึกษาที่ตั้งอยู่ในพื้นที่พิเศษและพื้นที่ห่างไกล มีความแตกต่างด้านบริบท สภาพแวดล้อม และข้อจำกัดด้านทรัพยากรบุคคล งบประมาณ และโครงสร้างพื้นฐาน เมื่อเปรียบเทียบกับโรงเรียนทั่วไป การประกันคุณภาพภายนอกที่ใช้มาตรฐานเดียวจึงไม่สามารถสะท้อนคุณภาพที่แท้จริงของสถานศึกษา และไม่เอื้อต่อการพัฒนาอย่างเป็นธรรม

การบูรณาการแนวคิดการบริหารจัดการเชิงพื้นที่เข้ากับกระบวนการประกันคุณภาพภายนอก ช่วยปรับบทบาทของการประเมินจากการตรวจสอบเชิงมาตรฐานไปสู่การประเมินเชิงพัฒนา โดยเน้น การคำนึงถึงบริบทพื้นที่ ความแตกต่างด้านทรัพยากร และข้อจำกัดเฉพาะของโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน

ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC): กลไกสำคัญการพัฒนาวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษา ในบริบทของประเทศไทย

นายอรรถพล พลวัฒน์ — 2026-09-24

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวคิดการพัฒนาวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษาผ่านกลไกของชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community: PLC) โดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis) และการสังเคราะห์วรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง เพื่อสร้างองค์ประกอบสำคัญของชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษา (Principal Professional Learning Community: PPLC) พร้อมทั้งได้เปรียบเทียบความแตกต่างของคุณลักษณะสำคัญของแต่ละองค์ประกอบ และเสนอบทวิเคราะห์ถึงข้อพึงระวังในการประยุกต์ใช้ในบริบททางการศึกษาไทย