การศึกษาวิธีการจัดการศพไร้ญาติและศพนิรนามของประเทศไทยและต่างประเทศ - ศรีนาค ณัฐธิดา (วารสารกระบวนการยุติธรรม, 2020)
จำนวนศพไร้ญาติและศพนิรนามที่มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นกำลังเป็นประเด็นปัญหาที่หลายประเทศรวมถึงประเทศไทยต่างเร่งดำเนินการแก้ไข โดยปัญหาที่หลายประเทศกำลังเผชิญ คือ การใช้งบประมาณและพื้นที่จำนวนมากสำหรับการจัดการศพ สำหรับสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ กระทรวงยุติธรรม กำลังประสบปัญหาเรื่องจำนวนหลุมฝังศพและพื้นที่ในการจัดเก็บกระดูกไม่เพียงพอ เนื่องจากมีศพที่ยังไม่สามารถระบุบุคคลได้เป็นจำนวนมากรวมถึงระยะเวลาในการจัดเก็บวัตถุพยานเหล่านี้มีระยะเวลานาน เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตจึงควรศึกษาถึงวิธีการต่าง ๆ ที่ใช้ในการจัดการศพไร้ญาติและศพนิรนาม ดังนั้น บทความนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขั้นตอนและวิธีการจัดการศพไร้ญาติและ ศพนิรนามของประเทศไทยเปรียบเทียบกับของต่างประเทศและวิเคราะห์ข้อดีและข้อเสียของแต่ละวิธีเพื่อใช้เป็นข้อเสนอแนะหรือแนวทางในการพัฒนาและแก้ไขปัญหาเรื่องการจัดการศพฯ จากการศึกษาพบว่า ในต่างประเทศมีวิธีการจัดการศพที่หลากหลายขึ้นอยู่กับปัจจัยและบริบทของแต่ละประเทศ สามารถแบ่งได้เป็น 5 วิธี คือ การฝัง การเผา การบริจาคเพื่อการศึกษาวิจัย การเก็บในตู้แช่ศพ และการฌาปนกิจศพด้วยน้ำ สำหรับประเทศไทยใช้วิธีการฝังในการจัดการศพ ทั้งนี้ แต่ละวิธีมีทั้งข้อดีและข้อเสีย โดยหากต้องการนำวิธีการเหล่านี้มาปรับใช้เพื่อแก้ไขปัญหา จำเป็นต้องมีการศึกษาถึงเรื่องผลกระทบ ประเด็นทางกฎหมาย รวมถึงความเหมาะสมกับบริบทของสังคมไทย