ตัวชี้วัดพฤติกรรมเสี่ยงของเด็กและเยาวชน - ทองกลม ศศิวิมล (วารสารกระบวนการยุติธรรม, 2012)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อรวบรวมและจัดทำดัชนีชี้วัดพฤติกรรมเสี่ยงต่อการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนไทยและเพื่อกำหนดระดับความรุนแรงของพฤติกรรมเสี่ยงต่อการกรำทผิดของเด็กและเยาวชนไทยโดยใช้เทคนิคเดลฟายในการจัดทำดัชนีชี้วัดซึ่งมีการเก็บแบบสอบถาม จำนวน 3 รอบ จากผู้เชี่ยวชาญและผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด 27 ท่าน ประกอบด้วยอาจารย์ประจำหาวิทยาลัย ครูแนะแนว ครูปกครอง เจ้าหน้าที่สถานพินิจผู้พิพากษาประจำศาลเยาวชนและครอบครัว/ผู้พิพากษาสมทบ เจ้าหน้าที่ กองบังคับการปราบปรามการกระทำผิดต่อเด็ก เยาวชน และสตรี (ปดส.)และเด็กและเยาวชนทั่วไป สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ประกอบด้วย ค่ามัธยฐาน ค่าฐานนิยม ค่าความแตกต่างระหว่างค่ามัธยฐานและฐานนิยม และค่าความแตกต่างระหว่างพิสัยควอไทล์และนำเสนอข้อมูลในรูปแบบ Scoring Rubric เพื่อแสดงให้เห็นถึงระดับความรุนแรงของพฤติกรรมเสี่ยงในการกระทำผิดของเด็กและเยาวชน จากการศึกษาพบว่า พฤติกรรมเสี่ยงต่อการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนด้านตนเอง เด็กและเยาวชนที่มีพฤติกรรมร่วมกันโดยมีพฤติกรรมหยาบคาย ก้าวร้าว มีการใช้สารเสพตจิด ดื่มสุราหรือเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์มีทัศนคติต่อต้านสังคมและมีการควบคุมตนเองต่ำ เป็นเด็กและเยาวชนที่มีพฤติกรรมเสี่ยงมากที่สุด ด้านครอบครัว เด็กอยู๋ในครอบครัวที่มีพฤติกรรมที่มีลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูกอยู่ในสภาพย่ำแย่ พ่อแม่มีอารมณ์เกรี้ยวกราดหรือไร้ระเบียบขาดวินัย ปล่อยปละละเลย ขาดการอบรมสั่งสอนจากพ่อแม่ และพ่อแม่ใช้สารเสพติดเป็นเด้กที่มีพฤติกรรมเสี่ยงมากที่สุด ด้านกลุ่มเพื่อน/โรงเรียน เด็กและเยาวชนที่มีพฤติกรรมคบเพื่อนเกเร เป็นมาชิกในกลุ่มแก๊งค์ ชอบหลบหนีเรียน กลุ่มเพื่อนใช้สารเสพติดและถูกให้ออกจากโรงเรียนกลางคันเป็นเด็กที่มีพฤติกรรมเสี่ยงมากที่สุดและด้านสังคมาิ่งแวดล้อมที่อยู่อาศัย เด็กที่อาศัยอยู๋ในชุมชนไร้ระเบียบ สถาพชุมชนที่มีอาชญากรรม ยาเสพติด ติดเกมส์ ติดอินเตอร์เน็ต สิ่งแวดล้อมที่อยู่อาศัยเป็นแหล่งมั่วสุมและการเลียนแบบสื่อ เป็นเด้กที่มีพฤติกรรมเสี่ยงมากที่สุด ข้อเสนอแนะในการศึกษาครั้งนี้ คือการแก้ปัญหาพฤติกรรมเสี่ยงต่อการกระทำผิดด้านตนเองต้องมีการดูแลอย่างใกล้ชิดกรณีเด็กที่มีพฤติกรรมเสี่ยง ด้านครอบครัวควรมีพัฒนาความสัมพันธ์ในครอบครัว ด้านกลุ่ม เพื่อน/โรงเรียนโดยอาจารย์ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องที่มีความใกล้ชิดกับเด็กและเยาวชนร่วมมือกันในการเฝ้าระวังและคอยสังเกตุพฤติกรรมของเด็กและเยาวชน นอกจากนี้ด้านสังคมสิ่งแวดล้อมที่อยู่อาศัยผู้นำชุมชน คนที่อาศัยในชุมชนร่วมมือกันเฝ้าระวังและคอยสอดส่องเพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เด็กและเยาวชนกระทำความผิดขึ้น โดยหน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถนำดัชนีชี้วัดที่ผู้วิจัยได้จากการทำวิจัยในครั้งนี้ไปใช้ในการเฝ้าระวังและสังเกตพฤติกรรมของเด็กและเยาวชนได้เป็นอย่างดี