การคุ้มครองพยานในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ - ประดับเพชรรัตน์ ภควดี (วารสารกระบวนการยุติธรรม, 2013)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของเจ้าหน้าที่ในการคุ้มครองพยานในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ และเพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคที่อาจจะเกิดขึ้นเมื่อนำมาตรการการคุ้มครองพยานมาใช้ในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐซึ่งเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างในการเก็บข้อมูลโดยเก็บข้อมูลกับผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ ผู้เกี่ยวข้องในการคุ้มครองพยานในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ ได้แก่ เจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติงาาานผู้บริหาร และผู้ให้ถ้อยคำหรือผู้แจ้งเบาะแสของสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ รวมทั้งผู้เชี่ยวชาญด้านอาชญาวิทยาและงานยุติธรรม จำนวนทั้งสิน 20 คน ผลการศึกษาพบว่า ความคิดเห้นของเจ้าหน้าที่ในการคุ้มครองพยานในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐมีความคิดเห็นสอดคล้องกันว่าคุ้มครองพยานเป็นสิ่งที่จำเป็นและมีความสำคัญเป็นอย่างมาก เนื่องจากพยานเป็นกลุ่มบุคคลที่มีความเสี่ยงต่อการได้รับผลกระทบและได้รับอันตรายจากการให้ถ้อย ให้ข้อมูล หรือแจ้งเบาะแสให้แก่หน่วยงานภาครัฐ สำหรับปัญหาและอุปสรรคที่อาจจะเกิดขึ้นเมื่อนำมาตรการการคุ้มครองพยานมาใช้ในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ เนื่องจากจำนวนบุคลากรและงบประมาณจากสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐไม่เพียงพอต่อการให้ความคุ้มครอง และการขขาดแคลนอุปกรณ์เครื่องมือในการให้ความคุ้มครองพยานโดยตรงประกอบกับการขาดระเบียบปฏิบัติที่เป็นแนวทางสำหรับการคุ้มครองพยานของเจ้าหน้าที่ผู้ที่ปฏิบัติหน้าที่โดยตรง รวมทั้งขาดการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับระเบียบมาตรการคุ้มครองพยานเพื่อให้ประชาชนได้รับทราบจากสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ ดังนั้นการคุ้มครองพยานจึงเป็นมาตรการที่ควรนำมาปฏิบัติใช้อย่างเป็นรูปธรรมอย่างรวดเร็วและชัดเจน ทั้งนี้เพื่อเป้นการสร้างความเชื่อมั่นให้แก่พยานและเป้นการสร้างเครือข่ายภาคประชาชนในการให้ความร่วมมือป้องกนัและปราบปรามการทุจริตภาครัฐอีกด้วย