“Take Care Together”: The Relationship Model Of Social Network For Health In Yangsisurat District, MahaSarakham Province.

Main Article Content

chawalit tippamom
ธนพฤกษ์ ชามะรัตน์

Abstract

           The objective of this research was to study the relationship model within the social network for health in Yangsisurat district, MahaSarakham province using qualitative research methodology, with analytical unit at the organization level is representative of the group or organization in the area. Datas were collected by using in-depth interviews and participatory observations with 20 key informants from 17 health organizations operating in Yang Si Surat district. Mahasarakham province. ATLAS.ti program was used to analyze content and UCINET program was used to study the relationships that occurred in the social network for health. The research found that the social network for health in Yang Srisurat district in the first phase had a relationship in the form of a project with the relationship model according to the functions of the agency. Later, the relationship between the two aspects was developed, namely the network of common issues and the network of separate issues. When comparing the three forms of relationships, it was found that the roles of members, internal exchanges, the flow direction of relationships, as well as the time and frequency of relationships were all different. The new form of relationship that had occurred, had a stronger relationship than before, making the operation of social networks for health in Yang Si Surat District, Mahasarakham province went smoothly and obviously created benefits to the area.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research articles

References

1.จันทะลา วรรณหงส์. (2561). เครือข่ายทางสังคมของแรงงานสตรีลาวย้ายถิ่นในจังหวัดอุดรธานี ประเทศไทย.วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 5 (2).
2.ธนพฤกษ์ ชามะรัตน์. (2554). การสร้างเครือข่ายทางสังคมของนายหน้าแรงงานอีสาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
3.ธนพฤกษ์ ชามะรัตน์ (2559). สัมมาชีพกลางมวลมิตรสหาย “ไทย - ออส” : เครือข่ายทางสังคม ของแรงงานนักเรียนไทยในออสเตรเลีย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย
ราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 8 (3).
4.ธนพฤกษ์ ชามะรัตน์. (2561). วัฒนธรรม “เกี่ยว” ในเครือข่ายทางสังคมของชาวนาอีสานในยุคประเทศไทย 4.0. วารสารภาษา ศาสนา และวัฒนธรรม, 7 (2).
5.บุญเกียรติ การะเวกพันธุ์ และคณะ. (2559). การบริหารงานภาครัฐแนวใหม่. [ออนไลน์] 2560 [อ้างเมื่อ 5 มีนาคม 2562].จากhttps://wiki.kpi.ac.th
6.ประภาส ปิ่นตบแต่ง. (2557).การเมืองภาคประชาชน ขบวนการประชาสังคมในสังคมไทยและบทบาทต่อสังคมการเมืองไทย. [ออนไลน์] 2560 [อ้างเมื่อ 22 สิงหาคม 2560]. จากhttps://www.academia.edu/31090205/
7.วรรณดี สุทธินรากร. (2559). การวิจัยเชิงคุณภาพ การวิจัยในกระบวนทัศน์ทางเลือก. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์.
8.ศุภลักษณ์ ตันเกษมขจรศ. (2557). เครือข่ายทางสังคมของกลุ่มผู้ขับขี่รถยนต์ซูซูกิสวิฟท์. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10 (3).
9.สภาฮักแพง เบิ่งแงง คนมหาสารคาม. (2560). กลไกประชาสังคมระดับอำเภอ จังหวัดมหาสารคาม. บันทึกการประชุมกลไกประชาสังคมระดับอำเภอจังหวัดมหาสารคาม.มหาสารคาม : มหาสารคาม.
10.สภาฮักแพง เบิ่งแงง คนอำเภอยางสีสุราช. เวทีพัฒนานโยบายสาธารณะระดับอำเภอพื้นที่อำเภอยางสีสุราช (2557). บันทึกการประชุมเวทีพัฒนานโยบายสาธารณะระดับอำเภอพื้นที่อำเภอยางสีสุราช.มหาสารคาม : มหาสารคาม.
11.อนุสรณ์ ลิ่มมณี. (2558). รัฐ สังคม และการเปลี่ยนแปลง : การพิจารณาในเชิงอำนาจ นโยบาย และเครือข่ายความสัมพันธ์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์.