การบริหารจัดการหลักสูตรศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธศาสนาและปรัชญา ตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2558 - คำเมืองแสน บุญร่วม (วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 2020)
งานวิจัยเชิงคุณภาพเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1. เพื่อแสวงหาแนวทางการบริหารหลักสูตรศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธศาสนาและปรัชญา ของอาจารย์ประจาหลักสูตร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย 2. เพื่อสร้างรูปแบบการบริหารหลักสูตรศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธศาสนาและปรัชญา ของอาจารย์ประจาหลักสูตร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย 3. เพื่อนารูปแบบการบริหารหลักสูตรศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธศาสนาและปรัชญา ของอาจารย์ประจาหลักสูตร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ไปพัฒนาให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยได้เลือกอาจารย์ประจาหลักสูตร จานวน 20 รูป/คน เครื่องมือวิจัยที่ใช้ในการเก็บรวบรวมได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกรายบุคคล โทรศัพท์มือถือ แบบบันทึก กล้องถ่ายรูป แล้วตรวจความถูกต้องสมบูรณ์ของข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1. การบริหารหลักสูตรเป็นภาระหน้าที่ของอาจารย์ประจาหลักสูตรและอาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตรตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ที่ออกเป็นกฎหมายให้มีหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามเกณฑ์มาตรฐานกลางของทุกหลักสูตร ผลลัพธ์ของผู้เรียนจะเป็นอย่างไรขึ้นอยู่กับการออกแบบหลักสูตร 2. การบริหารหลักสูตรศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาพุทธศาสนาและปรัชญา ตามเกณฑ์มาตรฐานของกระทรวงศึกษาธิการนั้น อาจารย์ประจาหลักสูตรและอาจารย์ผู้รับผิดชอบหลัก สูตรจะต้องมีคุณวุฒิคุณสมบัติเป็นไปตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ และควรมีการพัฒนาศักยภาพของอาจารย์ให้เป็นไปตามพันธกิจของมหาวิทยาลัย รวมถึงผลลัพธ์ของผู้เรียนทั้ง 6 ด้าน ตามที่ปรากฏใน มคอ. 2 ซึ่งแต่ละรายวิชามีจุดเน้นในแต่ละด้านที่แตกต่างกัน รวมถึงการดาเนินชีวิตตามแนวพระพุทธศาสนา 3. ควรมีการบริหารจัดการร่วมกับวิทยาเขตต่าง ๆ เช่น มีคู่มือในการบริหารหลักสูตร มีข้อสอบกลาง ควรมีการเรียนปรับพื้นฐานร่วมกัน เน้นด้านพุทธศาสนาและปรัชญา มีการกากับดูแลติดตามอย่างใกล้ชิดพร้อมส่งเสริมให้นักศึกษา มีการจัดโครงการหรือกิจกรรมที่พัฒนาการเรียนการสอนหรือการวิจัยร่วมกัน เพื่อเป็นเกณฑ์มาตรฐานเดียวกัน