งานศพล้านนา: สู่กระบวนการการขัดเกลาทางสังคมสมัยใหม่ - โสภณเมธี พระวรวุฒิ; เทพรักษ์ ปาณิสรา; กิตฺติญาโณ พระสามศร; อธิปญฺโญ พระพงศกร; จิรปุญฺโญ พระวรชิต; มนวุฒฺฑิ พระจิรพัทธ์ (วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 2026)
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทและพลวัตของงานศพล้านนาในฐานะกระบวนการขัดเกลาทางสังคม ท่ามกลางบริบทการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของสังคมสมัยใหม่ที่ส่งผลกระทบต่อวิถีชีวิตดั้งเดิม ในอดีต งานศพในสังคมล้านนามิได้เป็นเพียงพิธีกรรมทางศาสนาเพื่อไว้อาลัยและส่งดวงวิญญาณ ผู้ล่วงลับเท่านั้น แต่ยังทำหน้าที่เป็นพื้นที่ทางสังคมที่สำคัญในการถ่ายทอดและปลูกฝังค่านิยมอันดีงามจากรุ่น สู่รุ่น เช่น ความกตัญญูรู้คุณ ความเคารพผู้อาวุโส และความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ผ่านการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางศาสนา การแบ่งปันทรัพยากร และการระดมสรรพกำลังจัดเตรียมงานร่วมกันของระบบเครือญาติและเพื่อนบ้าน ซึ่งกระบวนการเหล่านี้ช่วยเสริมสร้างความสามัคคี ความผูกพัน และตอกย้ำสำนึกของการเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน (Sense of belonging) อย่างไรก็ตาม ภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์ ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และข้อจำกัดด้านเวลาของวิถีชีวิตสังคมเมืองยุคใหม่ งานศพล้านนาได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบและโครงสร้างให้สอดรับกับบริบทดังกล่าวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่น การใช้สื่อสังคมออนไลน์ในการแจ้งข่าวสารและถ่ายทอดสดพิธีกรรม การทำบุญผ่านระบบดิจิทัล ตลอดจนการหันมาใช้บริการธุรกิจรับจัดงานศพแบบเบ็ดเสร็จเพื่อเพิ่มความสะดวกรวดเร็วและลดภาระของเจ้าภาพ แม้รูปแบบและขั้นตอนของพิธีกรรมจะถูกลดทอนและปรับเปลี่ยนไปตามยุคสมัย แต่ผลการศึกษาพบว่าแก่นแท้และคุณค่าเชิงสัญลักษณ์ดั้งเดิมยังคงดำรงอยู่ งานศพยังคงทำหน้าที่เป็นกลไกสำคัญในการขัดเกลาทางสังคมอย่างต่อเนื่อง โดยทำหน้าที่เป็นเสมือนสะพานเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกในครอบครัวที่อาจห่างเหินกันให้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ทั้งยังช่วยประสานรอยต่อระหว่างชุมชน ตลอดจนหล่อหลอมค่านิยมทางจริยธรรมให้สามารถสอดรับกับพลวัตของสังคม ยุคปัจจุบันได้อย่างกลมกลืนและมีประสิทธิภาพ