นวัตกรรมกลยุทธ์การบริหารจัดการพัฒนาคุณภาพโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย - วงศ์นภาไพศาล, ศักดิ์ชัย; ตุ่นแก้ว, สมเกียรติ; อุปปินใจ , สุวดี; รัตนชูวงศ์, ไพรภ (วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 2026)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพความต้องการจำเป็นของการบริหารจัดการเพื่อพัฒนาคุณภาพโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย โดยใช้การวิจัยเชิงปริมาณจากแบบสอบถามหัวหน้ากลุ่มงาน 4 กลุ่ม จำนวน 76 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ และดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น ร่วมกับการวิจัยเชิงคุณภาพจากการวิเคราะห์เนื้อหาแบบบันทึกการสัมภาษณ์ผู้บริหารสถานศึกษาของโรงเรียนต้นแบบ จำนวน 3 คน และแบบสรุปผลการศึกษา 2) เพื่อสร้างนวัตกรรมกลยุทธ์การบริหารจัดการพัฒนาคุณภาพโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย โดยการวิจัยแบบมีส่วนร่วมจากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 12 คน และ 3) เพื่อประเมินนวัตกรรมกลยุทธ์ดังกล่าว โดยใช้แบบประเมินความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า วิสัยทัศน์ของนวัตกรรมคือการเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กของชุมชนที่มีคุณภาพตามมาตรฐาน มุ่งสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่นและน้อมนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โดยกำหนดพันธกิจ 4 ประการ ได้แก่ (1) พัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษา (2) ส่งเสริมและอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น (3) ประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และ (4) สร้างเครือข่ายความร่วมมือ ทั้งนี้ มีเป้าประสงค์ 5 ประการ คือ (1) ผู้เรียนมีคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษา (2) ผู้เรียนมีความรู้ ความเข้าใจ และเห็นคุณค่าของภูมิปัญญาท้องถิ่น (3) ผู้เรียนและบุคลากรนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในการดำเนินชีวิต (4) โรงเรียนมีระบบบริหารจัดการที่มีคุณภาพและประสิทธิภาพ และ (5) ชุมชนและภาคีเครือข่ายมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา พร้อมกำหนดกลยุทธ์หลัก 4 กลยุทธ์ ได้แก่ (1) ส่งเสริมผู้บริหารสถานศึกษา (2) ส่งเสริมกระบวนการบริหารจัดการของผู้บริหารสถานศึกษา (3) ส่งเสริมครูและการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และ (4) พัฒนาระบบการประกันคุณภาพการศึกษา ผลการประเมินความครอบคลุมและความเหมาะสมของนวัตกรรมโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และผลการประเมินตามมาตรฐานความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.67 (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.39) และ 4.60 (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.56) ตามลำดับ