การทำนายผลสัมฤทธิ์การเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยอินเตอร์เทคลำปาง - วงค์วัน, หัสยา; ดอกพิกุล , วสุพล (วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 2026)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการเปรียบเทียบความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์การเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษา โดยรวมและในแต่ละด้าน 2) ทำนายผลการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษา 3) สร้างสมการถดถอยโลจิสติกในการทำนายผลสัมฤทธิ์การเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษาวิทยาลัยอินเตอร์เทคลำปาง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนภาษาจีนในภาคการศึกษาที่ 1/2568 จำนวน 61 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง การวิเคราะห์ข้อมูล โดยการทดสอบที การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และการวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกส์เชิงพหุ ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์การเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยอินเตอร์เทคลำปาง ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ปัจจัยด้านเจตคติต่อการเรียน อยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมา ปัจจัยด้านแรงจูงใจใฝ่เรียนรู้ ปัจจัยด้านอาจารย์ผู้สอน และ ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ เมื่อเปรียบเทียบนักศึกษาชายและนักศึกษาหญิง มีความคิดเห็นต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์การเรียนวิชาภาษาจีน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ส่วนนักศึกษาที่จบแผนการเรียนต่างกันในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีความคิดเห็นต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์การเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.1 2. ผลการทำนายผลสัมฤทธิ์การเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษา วิทยาลัยอินเตอร์เทคลำปาง วิเคราะห์การจำแนกกลุ่ม พบว่า logistic regression model พยากรณ์ได้ถูกต้องร้อยละ 82.2 โดยในกลุ่มนักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์การเรียนผ่าน (pass) พยากรณ์ได้ร้อยละ 65.6 3. สมการถดถอยโลจิสติกในการทำนายผลสัมฤทธิ์การเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษา เกรดเฉลี่ยสะสม (GPAX) แรงจูงใจใฝ่เรียนรู้ (Motivation to learn) และอาจารย์ผู้สอน (Teacher) มีผลต่อผลสัมฤทธิ์การเรียนวิชาภาษาจีน มีค่าสัมประสิทธิ์การทำนาย เท่ากับ 3.21, 1.01 และ 0.67 ตามลำดับ