การพัฒนาทักษะความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม โดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรมร่วมกับโมเดล EDCI - ใจวงค์, ราตรีรัตน์; โพธิ์ทอง, วิลาวัลย์ (วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 2026)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม ร่วมกับโมเดล EDCI 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน รายวิชา การออกแบบและเทคโนโลยี 1 ก่อนและหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ 3) ประเมินระดับทักษะความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ และ 4) ศึกษาความเชื่อมั่นในความคิดสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม ร่วมกับโมเดล EDCI กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสตรีวิทยา 2 ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 1 ห้องเรียน รวม 36 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่มโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม (Sampling Unit) รูปแบบการวิจัยแบบแผนการวิจัยเชิงทดลองกลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลังการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้รูปแบบ EDCI 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) แบบประเมินทักษะความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม และ 4) แบบสอบถามที่วัดความเชื่อมั่นในความคิดสร้างสรรค์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และการทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระ (Dependent Sample t-test) ผลการวิจัย พบว่า 1. ประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ EDCI Model มีค่าเท่ากับ 96.08/94.05 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนดไว้ 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 โดยคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 10.58 คะแนน (S.D. = 2.62) และหลังเรียนเท่ากับ 18.81 คะแนน (S.D. = 1.77) 3. นักเรียนมีทักษะความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมหลังได้รับการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม อยู่ในระดับดีมาก (x ̅= 4.68, S.D. = 0.47) 4. นักเรียนมีความเชื่อมั่นในความคิดสร้างสรรค์หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x ̅ = 4.58, S.D. = 0.35)