การเล่าเรื่องและการนำเสนอภาพสตรีในภาพยนตร์สยองขวัญที่กำกับ โดยไมค์ ฟลานาแกน - ริบรวมทรัพย์ สุรัต (วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2026)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการเล่าเรื่องและการนำเสนอภาพสตรีในภาพยนตร์สยองขวัญของผู้กำกับไมค์ ฟลานาแกน จำนวน 6 เรื่อง โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์ ตัวบท (Textual Analysis) คัดเลือกภาพยนตร์แบบเจาะจงจากผลงานภาพยนตร์ขนาดยาวของผู้กำกับที่มีตัวละครสตรีเป็นแกนสำคัญของเรื่อง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ กรอบการวิเคราะห์ตามทฤษฎีการเล่าเรื่อง 7 องค์ประกอบร่วมกับทฤษฎีสตรีนิยม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการตีความ ผลการวิจัยพบว่า การเล่าเรื่องของฟลานาแกนทำหน้าที่เป็นกลไกการสื่อความหมายอย่างเป็นระบบใน 3 ประเด็นสำคัญ ได้แก่ 1) การใช้ความสัมพันธ์ในครอบครัวเป็นแกนกลางของเรื่องโดยเชื่อมโยงสิ่งเหนือธรรมชาติเข้ากับบาดแผลทางอารมณ์ ทำให้ภาพภูต ผี และปีศาจเป็นภาพแทนของความเจ็บปวดและความทรงจำในอดีต 2) การกำหนดให้ตัวละครสตรีเป็นศูนย์กลางของการเล่าเรื่องผ่านการนำเสนอบทบาทที่ก้าวข้ามภาพจำเดิมของสตรีในฐานะเหยื่อไปสู่ตัวละครที่มีความซับซ้อน มีอำนาจในการตัดสินใจ และสามารถกำหนดชะตากรรมของตนเอง และ 3) การใช้สัญลักษณ์ของความสยองขวัญ เป็นรหัสแทนปมปัญหาทางจิตใจ ซึ่งสะท้อนการกดทับ ความเปราะบาง และประสบการณ์ของสตรีในบริบทสังคมร่วมสมัย ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าภาพยนตร์ของไมค์ ฟลานาแกนใช้ความสยองขวัญเป็นกลวิธีในการสื่อสารบาดแผลทางจิตใจ และรื้อถอนภาพจำเดิมของสตรีผ่านกระบวนการเล่าเรื่องและการสร้างตัวละครอย่างมีอัตลักษณ์เฉพาะตัว