แนวทางการจัดการขยะมูลฝอยโดยมาตรการทางผังเมือง: กรณีศึกษา เทศบาลนครรังสิต เทศบาลเมืองบึงยี่โถ และเทศบาลเมืองท่าโขลง จังหวัดปทุมธานี - คงอ้วน วราลักษณ์ (Asian Creative Architecture, Art and Design, 2020)
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์การจัดการขยะมูลฝอยและความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อ การจัดการขยะมูลฝอย และเพื่อเสนอแนวทางการจัดการขยะมูลฝอยโดยมาตรการทางผังเมืองที่สอดคล้องกับความต้องการ ของประชาชนและเหมาะสมกับสภาพพื้นที่เทศบาลนครรังสิต เทศบาลเมืองบึงยี่โถและเทศบาลเมืองท่าโขลง จังหวัดปทุมธานี โดยเครื่องมือวิจัย ได้แก่ การสำรวจภาคสนาม (มุ่งเน้นการเก็บข้อมูลการรวบรวม ขนส่ง แปรสภาพและกำจัดขยะมูลฝอยใน เทศบาลทั้ง 3 แห่ง) และการจัดทำแบบสัมภาษณ์ (มุ่งเน้นการเก็บข้อมูลความคิดเห็นในเรื่องสาเหตุ ปัญหาและแนวทางการ จัดการขยะมูลฝอย โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เป็นหน่วยงานภาครัฐ 5 แห่ง และชุมชน 15 แห่ง) ผลการวิจัยพบว่า การจัดการขยะมูลฝอยในเทศบาลทั้ง 3 แห่ง อยู่ในความรับผิดชอบของสำนักงานเทศบาล ซึ่งจากปริมาณขยะมูลฝอยที่มีเป็น จำนวนมากและการไม่มีสถานที่กำจัดขยะมูลฝอย ส่งผลให้ต้องจัดจ้างบริษัทเอกชนเข้ามาช่วยดำเนินการ อันเป็นผลให้ หน่วยงานภาครัฐและประชาชนมีความคิดเห็นว่า การรวบรวมและขนส่งขยะมูลฝอยในบางพื้นที่เป็นไปอย่างไม่ทั่วถึง นอกจากนี้ จากการขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็วและการจัดหาพื้นที่กำจัดขยะมูลฝอยที่มักได้รับการต่อต้านจากชุมชน การ เพิ่มขึ้นของขยะมูลฝอยจะเป็นปัญหาสำคัญในอนาคต แนวทางการจัดการขยะมูลฝอยโดยมาตรการทางผังเมือง จึงได้แก่ การ จัดทำแผนผังสาธารณูปโภคและการสงวนสิทธิ์การใช้ประโยชน์ที่ดินบริเวณสถานีคัดแยกขยะมูลฝอยในชุมชนที่ชัดเจน การ ปรับปรุงกฎระเบียบการหักลดหย่อนภาษีและค่าธรรมเนียมให้กับชุมชนหรือสถานประกอบการที่ร่วมมือในการจัดการขยะมูล ฝอย การปรับปรุงกฎระเบียบค่าชดเชยให้กับประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อนจากการมีที่อยู่อาศัยหรือกรรมสิทธิ์ที่ดินใกล้ บริเวณสถานีขนถ่ายและคัดแยกขยะมูลฝอย และการจัดทำแผนงบประมาณการจัดการขยะมูลฝอยของเทศบาลในระยะสั้น และยาว