การพัฒนาพื้นที่แก้มลิง - อุบลรัตน์ มลธิดา (วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 2022)
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาและพิจารณาการพัฒนาพื้นที่แก้มลิงของกรมชลประทาน ในมิติต่าง ๆ อันได้แก่ ขนาดของแก้มลิงที่เหมาะสม การปรับโครงสร้างขององค์กรและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง การดำเนินการทางด้านวิศวกรรม ด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม รวมทั้ง การสร้างเครือข่ายและการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการน้ำชลประทานในระดับพื้นที่ ซึ่งการนำข้อมูลเหล่านี้มาใช้ในการวิเคราะห์ปัจจัยต่าง ๆ จะก่อให้เกิดองค์ความรู้ต่อการรองรับและเก็บกักน้ำให้เพียงพอต่อความต้องการการใช้น้ำ รวมถึง การพัฒนาพื้นที่แก้มลิงของกรมชลประทานในอนาคตให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นและสอดรับกับภารกิจตามยุทธศาสตร์ของกรมชลประทานอย่างยั่งยืน โดยผลจากการศึกษาในครั้งนี้ กรมชลประทานสามารถนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์เพื่อเพิ่มศักยภาพการบริหารจัดการน้ำในพื้นที่ชลประทานของประเทศให้เกิดความสมดุลต่อไป สรุปได้ว่า การพัฒนาพื้นที่แก้มลิงจะดำเนินการระบายน้ำออกจากพื้นที่ตอนบน เพื่อให้น้ำไหลลงคลองพักน้ำที่ชายทะเล จากนั้นเมื่อระดับน้ำทะเลลดลงจนต่ำกว่าน้ำในคลอง น้ำในคลองจะไหลลงสู่ทะเลตามธรรมชาติ ต่อจากนั้นจะเริ่มสูบน้ำออกจากคลองที่ทำหน้าที่แก้มลิง เพื่อทำให้น้ำตอนบนค่อยๆ ไหลมาเอง จึงทำให้เกิดน้ำท่วมพื้นที่ลดน้อยลง จนในที่สุดเมื่อระดับน้ำทะเลสูงกว่าระดับในคลอง จึงปิดประตูระบายน้ำ โดยให้น้ำไหลลงทางเดียว