การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิชานาฏศิลป์ เรื่อง ทักษะในการฝึกหัดทางนาฏศิลป์ไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT กับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ - มีนารัตน์ สุนัย; วงศ์สรรค์ วีระ; อรอมรรัตน์ รสรินทร์ (วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2022)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาดัชนีประสิทธิผลการเรียนรู้วิชานาฏศิลป์ เรื่อง ทักษะในการฝึกหัดทางนาฏศิลป์ไทย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 แบบร่วมมือเทคนิค TGT กับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ (2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิชานาฏศิลป์ เรื่อง ทักษะในการฝึกหัดทางนาฏศิลป์ไทย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT กับกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ (3) เพื่อเปรียบเทียบเจตคติทางการเรียนรู้วิชานาฏศิลป์ เรื่อง ทักษะในการฝึกหัดทางนาฏศิลป์ไทย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT กับกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง และแบบเชิงทดลอง ชนิดสุ่ม ประชากรประกอบด้วยนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนมารีวิทย์สัตหีบ จังหวัดชลบุรีจำนวน 5 ห้องเรียน จำนวนรวม 152 คน กลุ่มตัวอย่างใช้วิธีสุ่มแบบอย่างง่าย จำนวน 2 ห้องเรียน ให้เป็นกลุ่มควบคุม 1 ห้องเรียน และกลุ่มทดลอง 1 ห้องเรียน แต่ละห้องเรียนมีจำนวนนักเรียนห้องละ 30 คน มีจำนวนทั้งหมด 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลการวิจัยประกอบด้วย (1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติ (2) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบ TGT (3) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ (4) แบบประเมินเจตคติของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้วิชานาฏศิลป์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีเป็นอิสระจากกันแบบ Pooled Variance ผลการวิจัยพบว่า (1) ดัชนีประสิทธิผลการเรียนรู้วิชานาฏศิลป์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT มีความก้าวหน้าในการเรียนกว่ากลุ่มการจัดการเรียนรู้แบบปกติ คิดเป็นร้อยละ 67.62 (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการสอนโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT สูงกว่านักเรียนที่ได้การจัดการเรียนรู้แบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ (3) เจตคติทางการเรียนรู้วิชานาฏศิลป์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT มีเจตคติที่ดีกว่ากลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติอยู่ในระดับมาก