การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวแบบในการจัดการวิสาหกิจชุมชนไทย - เพลิดพริ้ง, จิตรลดา (วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2019)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวแบบในการจัดการวิสาหกิจชุมชนไทย ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการส่งแบบสอบถามไปยังประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนดีเด่นของประเทศไทย อันดับที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2555-2558 กับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 169 แห่ง ที่กำหนดโดยใช้ตารางของ Krejcie และ Morgan ค่าความเชื่อมั่นระดับ 0.05 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบ (Factor Analysis) ผลการวิจัยพบว่า โดยองค์ประกอบที่ 1 มีตัวแปรทั้งหมด 9 ตัว ประกอบด้วย กิจกรรมหลัก ช่องทางการจำหน่ายสินค้า การเสนอคุณค่า การสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า การจัดการเกี่ยวกับทรัพยากรหลัก พันธมิตรหลัก การจัดการโครงสร้างต้นทุน กลุ่มลูกค้า และ กระแสรายได้ มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบเท่ากับ .827,.810,.801,.797,.758,.758,.740.737,.700 ตามลำดับ องค์ประกอบที่ 2 มีตัวแปรทั้งหมด 6 ตัว ประกอบด้วย การใช้ความรู้ การกระจายความรู้ การกำหนดความต้องของความรู้ในการจัดการวิสาหกิจชุมชน การตรวจสอบและติดตามความรู้ การสร้างและจัดหาความรู้ และ การจัดเก็บความรู้ มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบเท่ากับ .894,.885,.881,.862,.827,.743 ตามลำดับ องค์ประกอบที่ 3 มีตัวแปรทั้งหมด 7 ตัว ประกอบด้วย ภาพลักษณ์ตราสินค้า ภาวะผู้นำ กลยุทธ์การจัดการความรู้ คน(ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชน, คณะกรรมการวิสาหกิจชุมชนและสมาชิก) เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ความรู้หรือภูมิปัญญา และวัฒนธรรมองค์กร/ชุมชน มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบเท่ากับ .846,.842,.835,.826,.782,.767,.748 ตามลำดับ ซึ่งผลการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการวิเคราะห์ชุดความรู้ และพัฒนาโครงสร้างความรู้เชิงแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการวิสาหกิจชุมชนต่อไป