วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ

กระบวนการสร้างเครือข่ายทางสังคมผ่านบทเพลงร่วมสมัยจากตำนาน สัตว์วิเศษแห่งเมืองเชียงราย

ศศิพัชร์ หาญฤทธิ์ — 2026-08-27

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์กลไกการสร้างเครือข่ายทางสังคมผ่านบทเพลงร่วมสมัยจากตำนานสัตว์วิเศษแห่งเมืองเชียงราย โดยใช้ทุนทางวัฒนธรรมจากตำนานสัตว์วิเศษประจำท้องถิ่นเป็นฐานในการสร้างสรรค์และขับเคลื่อนกิจกรรมร่วมสมัย ดำเนินการศึกษาด้วยระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นสมาชิกในเครือข่ายดนตรี จำนวน 80 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเยาวชนและคนรุ่นใหม่ช่วงอายุ 15-25 ปี (ร้อยละ 57.50) และสังกัดหน่วยงานภาครัฐ เช่น สถาบันการศึกษาและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (ร้อยละ 70.00) เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญและการทดลองใช้ก่อนเก็บข้อมูลจริง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (x̄) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)

ผลการวิจัยพบว่า สมาชิกมีความคิดเห็นต่อปัจจัยและกระบวนการสร้างเครือข่ายทางสังคมในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.49, S.D. = 0.57) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านกระบวนการสร้างความผูกพันทางสังคมและด้านการจัดกิจกรรมพัฒนาทักษะทางดนตรี (x̄ = 4.57) เมื่อพิจารณารายข้อพบว่า บทเพลงร่วมสมัยทำหน้าที่เป็นสื่อกลางที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการสื่อสารและเผยแพร่กิจกรรมของเครือข่ายสู่สาธารณะ (x̄ = 4.66) ควบคู่กับการสร้างความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของผู้ร่วมกิจกรรมผ่านการบรรเลงดนตรีร่วมกัน (x̄ = 4.64) กลไกการสร้างเครือข่ายทางสังคมที่ค้นพบจึงประกอบด้วย การใช้บทเพลงร่วมสมัยเป็นสื่อกลางเชื่อมโยงสมาชิกและสื่อสารสู่ภายนอก ระบบการถ่ายทอดทักษะแบบพี่สอนน้อง และความพร้อมของทรัพยากรด้านสถานที่และอุปกรณ์ดนตรีที่ช่วยสร้างความยั่งยืนให้แก่เครือข่าย อย่างไรก็ตาม ความเข้าใจในวัตถุประสงค์หลักของเครือข่ายเป็นประเด็นที่มีความเห็นแตกต่างกันมากที่สุด (S.D. = 0.63) จึงควรพัฒนาการสื่อสารเชิงยุทธศาสตร์เพื่อให้เกิดการรับรู้ร่วมกันอย่างเป็นเอกภาพ ข้อค้นพบนี้แสดงให้เห็นว่าการประยุกต์ทุนทางวัฒนธรรมผ่านบทเพลงร่วมสมัยเป็นกลไกสำคัญในการสร้างทุนทางสังคมและกระตุ้นการมีส่วนร่วมของคนรุ่นใหม่ อันเป็นนวัตกรรมทางสังคมในการสืบทอดอัตลักษณ์ท้องถิ่นของเมืองเชียงราย

การศึกษาการรับรู้เสียงพยัญชนะ และสระในภาษาอังกฤษของนักศึกษาชาวพม่า ชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

ถนอมจิตต์ สารอต — 2026-08-27

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความสามารถในการรับรู้เสียงพยัญชนะต้น พยัญชนะท้าย และเสียงสระภาษาอังกฤษของนักศึกษาชาวพม่า 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสามารถในการรับรู้เสียงภาษาอังกฤษของนักศึกษาชาวพม่า โดยพิจารณาอิทธิพลของระบบเสียงภาษาแม่ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาชาวพม่า ชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม จำนวน 30 คน โดยคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบการรับรู้เสียงภาษาอังกฤษ จำนวน 48 ข้อ คำศัพท์ที่ใช้ในการทดสอบพัฒนาจากคำศัพท์แบบคู่เสียง (Minimal Pairs) และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistics) และเนื้อหาเชิงธีม (Thematic Analysis) ซึ่งแบบทดสอบการรับรู้เสียงมีค่า IOC เฉลี่ยเท่ากับ 0.85 และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างมีค่า IOC เฉลี่ยเท่ากับ 0.74

ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาชาวพม่ามีความสามารถในการรับรู้เสียงพยัญชนะต้น (ร้อยละ 91.1) และเสียงสระ (ร้อยละ 83.5) อยู่ในระดับสูง ในขณะที่การรับรู้เสียงพยัญชนะท้ายมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 55.6 ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนดร้อยละ 70 โดยพบว่าเสียงพยัญชนะท้ายที่มีปัญหามากที่สุด ได้แก่ /k/–/g/ รองลงมา คือ /p/–/b/ และ /s/–/z/ นอกจากนี้ ผลการสัมภาษณ์สะท้อนว่า ปัจจัยด้านอิทธิพลภาษาแม่ มีบทบาทสำคัญต่อการรับรู้เสียงภาษาอังกฤษของนักศึกษาชาวพม่า ซึ่งนักศึกษาชาวพม่ามีแนวโน้มเชื่อมโยงเสียงภาษาอังกฤษกับระบบเสียงภาษาแม่ ดังนั้น ส่งผลให้เกิดความสับสนในการรับรู้และจำแนกเสียงในภาษาอังกฤษที่ไม่มีในระบบเสียงภาษาพม่า

แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลโดยการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์

นันทวัฒน์ เขตบรรพต — 2026-08-27

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาในการบริหารงานบุคคล
และเสนอแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลโดยการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารสถานศึกษา 57 คน ครูผู้สอน 274 คน รวม 331 คน กลุ่มเป้าเหมายในการสัมภาษณ์ คือ ผู้บริหารสถานศึกษา 4 คน ครูหัวหน้างานบุคคล 3 คน และครูผู้สอน 2 คน รวม 9 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันและปัญหาในการบริหารงานบุคคล โดยเรียงลำดับจากสูงไปต่ำ ได้แก่ ด้านการออกจากราชการ ด้านการเสริมสร้างประสิทธิภาพในการปฏิบัติราชการ การธำรงรักษาบุคคล
ด้านการสรรหาและบรรจุแต่งตั้ง ด้านวินัยและการรักษาวินัย และด้านการวางแผนอัตรากำลังและการกำหนดตำแหน่ง และแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลโดยการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ พบว่า
ด้านการวางแผนอัตรากำลังและการกำหนดตำแหน่ง ใช้ AI บริหารบุคคล 3 มิติ โดยร่างลักษณะงานลดความซ้ำซ้อน วางแผนอัตรากำลังผ่าน Dashboard และทำแฟ้มประเมินวิทยฐานะอัตโนมัติช่วยประหยัดเวลา
ด้านการสรรหาและบรรจุแต่งตั้ง ระบบ AI วิเคราะห์ประวัติ สแกนคัดกรองจัดลำดับอัตโนมัติ พร้อมออกเอกสารถูกต้องตามกฎหมายอย่างรวดเร็วแม่นยำ ด้านการเสริมสร้างประสิทธิภาพในการปฏิบัติราชการ ยกระดับด้วยระบบดิจิทัลรวมศูนย์เชื่อม AI กับ HRIS ตรวจสอบและติดตามงานอัตโนมัติแสดงผลเรียลไทม์ ช่วยผู้บริหารตัดสินใจแม่นยำ ด้านวินัยและการรักษาวินัย นำ AI ตรวจจับความผิดปกติเรียลไทม์ มีแชตบอตให้ความรู้เชิงป้องกันตลอด พร้อมรวบรวมหลักฐานช่วยผู้บริหารพิจารณาความดีความชอบอย่างเป็นธรรม ด้านการออกจากราชการ ระบบ AI ช่วยวิเคราะห์ความเสี่ยงและสรรหาทดแทนรวดเร็ว พร้อมแชตบอตดูแลผู้เกษียณ เพื่อช่วย
เฝ้าระวังภัยการเงินอย่างราบรื่น ด้านการธำรงรักษาบุคคล ใช้แชตบอตบริการสวัสดิการ เชื่อมสัมพันธ์และดูแลสภาพจิตใจ พร้อมวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึก เพื่อสร้างความผูกพันและบรรยากาศการทำงานที่ดี

การสื่อสารเชิงกลยุทธ์เพื่อขับเคลื่อนการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ

กฤษฎา ปานบำรุง — 2026-08-27

การพัฒนาเมืองอัจฉริยะ (Smart City) เป็นแนวทางสำคัญในการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ โดยอาศัยการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัล โครงสร้างพื้นฐาน และการบริหารจัดการเมืองอย่างมีประสิทธิภาพ บทบาทการสื่อสารเชิงกลยุทธ์เพื่อขับเคลื่อนเมืองอัจฉริยะสามารถวิเคราะห์ได้เป็น 4 บทบาท ได้แก่ 1) การสื่อสารเพื่อสร้างความตระหนักรู้และให้ความรู้ 2) การสื่อสารเพื่อบริหารจัดการการเปลี่ยนแปลง 3) การสื่อสารเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วม และ 4) การสื่อสารเพื่อสร้างความไว้วางใจและความโปร่งใส โดยแนวทางการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ที่เหมาะสมในขับเคลื่อนพัฒนาเมืองอัจฉริยะในประเทศไทย ได้แก่ 1) การกำหนดแผนยุทธศาสตร์การสื่อสารให้เป็นส่วนหนึ่งของแผนแม่บทเมืองอัจฉริยะ 2) การสื่อสารเชิงนโยบายที่โปร่งใสและต่อเนื่อง 3) การสร้างการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย 4) การจัดการความขัดแย้งและการสร้างฉันทามติ 5) การสร้างแบรนด์เมืองอัจฉริยะ 6) การใช้ข้อมูลและนวัตกรรมเพื่อการสื่อสาร และ 7) การพัฒนาสมรรถนะด้านการสื่อสารของผู้บริหารทุกระดับที่เกี่ยวข้องกับการขับเคลื่อนการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ ผลการวิเคราะห์การสื่อสารเชิงกลยุทธ์ในขับเคลื่อนพัฒนาเมืองอัจฉริยะในประเทศไทยสะท้อนให้เห็นว่า ความสำเร็จในการเปลี่ยนผ่านสู่เมืองอัจฉริยะไม่ได้ขึ้นอยู่กับมิติทางเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว แต่ต้องอาศัยการบูรณาการกลยุทธ์การสื่อสารทั้ง 7 ด้านนี้เพื่อลดช่องว่างความซับซ้อนเชิงโครงสร้างและพฤติกรรม โดยมีเป้าหมายสุดท้ายคือการขับเคลื่อนพลเมืองให้เกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของเมืองร่วมกันอย่างยั่งยืน