ปัจจัยที่สามารถทำนายการคงอยู่ในงานของบุคลากร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร - นิรมล ปณิตา (วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2020)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ (1) เพื่อศึกษาระดับการคงอยู่ในงานของบุคลากรมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร (2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการคงอยู่ในงานตามปัจจัย ส่วนบุคคล และ (3) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีสามารถทำนายการคงอยู่ในงานของบุคลากร กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้คือ บุคลากรมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร จำนวน 386 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความพึงพอใจในการปฏิบัติงาน แบบสอบถามความผูกพันต่อองค์การและแบบสอบถามการคงอยู่ในงาน การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ สถิติที่ใช้ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยนเบนมาตรฐาน T-test independent และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว F-test (One-Way ANOVA) และการวิเคราะห์ Multiple Linear Regression (Stepwise Method) ผลการวิจัยพบว่า การคงอยู่ในงานของบุคลากรมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานครสามารถทำนายได้จาก ความผูกพันต่อองค์การ อายุงาน และภูมิลำเนาหนองจอก สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานดังต่อไปนี้ Y/ = 0.862ความผูกพันต่อองค์การ + 0.050 อายุงาน + 0.135 ภูมิลำเนา1 + 0.233 Z/ = 0.763ความผูกพันต่อองค์การ + 0.112 อายุงาน +0.081 ภูมิลำเนา1