นโยบายการย้ายถิ่นแรงงานต่างชาติ: กรณีศึกษาการเข้าเมืองและว่าจ้างงานของไต้หวัน

บทคัดย่อ

แรงงานต่างชาติเป็นส่วนหนึ่งของตลาดแรงงานไต้หวัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1992 ที่มีนโยบายการย้ายถิ่นแรงงานต่างชาติ  ในบทความวิจัยนี้ นักวิจัยต้องการทำความเข้าใจต่อนโยบายการย้ายถิ่นระหว่างประเทศสำหรับแรงงานต่างชาติเพื่อนำเข้าและว่าจ้างงานในตลาดแรงงานไต้หวัน โดยการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์นโยบายการย้ายถิ่นแรงงานต่างชาติในตลาดแรงงานไต้หวันที่มีต่อการเข้าเมืองและการว่าจ้างงาน ซึ่งเป็นหน่วยวิเคราะห์ในระดับมหภาคของประเทศปลายทาง ผลการศึกษาพบว่า รัฐบาลไต้หวันอาศัยเครื่องมืออุปสงค์แรงงานที่เกิดขึ้นในตลาดแรงงานไต้หวันเพื่อนำเข้าและว่าจ้างงาน ทั้งในประเภทแรงงานต่างชาติระดับไร้ทักษะหรือกึ่งทักษะสำหรับตลาดแรงงานทุติยภูมิและประเภทแรงงานต่างชาติระดับทักษะสำหรับตลาดแรงงานปฐมภูมิ ซึ่งกิจการนายจ้างเป็นผู้ร้องขอเพื่อนำเข้าและว่าจ้างแรงงานต่างชาติต่อรัฐบาลไต้หวัน อย่างไรก็ตาม ความต้องการใช้แรงงานต่างชาติของกิจการนายจ้างในระดับจุลภาคอยู่ภายใต้เงื่อนไขผลประโยชน์ในระดับมหภาคของชาติ รัฐบาลไต้หวันมีเครื่องมืออุปสงค์แรงงานที่ควบคุมการนำเข้าและว่าจ้างแรงงานต่างชาติระดับทักษะน้อยกว่าแรงงานต่างชาติระดับไร้ทักษะหรือกึ่งทักษะในตลาดแรงงานไต้หวัน เพื่อดึงดูดแรงงานต่างชาติระดับทักษะให้เข้ามาทำงานในตลาดแรงงานไต้หวัน ทั้งนี้ รัฐบาลไทยควรพัฒนานโยบายแรงงานต่างชาติตามอุปสงค์แรงงานอย่างเป็นระบบโดยเฉพาะ แรงงานต่างชาติระดับทักษะในตลาดแรงงานปฐมภูมิ เพื่อดึงดูดแรงงานต่างชาติระดับทักษะให้เป็นทุนมนุษย์ในการพัฒนาเศรษฐกิจไทย