แนวคิดนิเวศสำนึก: การวิเคราะห์วรรณกรรมเยาวชน เรื่องเจ้าหนูผู้พิทักษ์แห่งเกาะลิบง ของกิติศักดิ์ ศรีแก้วบวร

Main Article Content

Wanlapa Tarawet
Marasri Sorthip

บทคัดย่อ

              บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดนิเวศสำนึกที่ปรากฏในวรรณกรรมเยาวชนเรื่องเจ้าหนูผู้พิทักษ์แห่งเกาะลิบง ของกิติศักดิ์ ศรีแก้วบวร โดยใช้ทฤษฎีการวิจารณ์เชิงนิเวศ ผลการศึกษาพบว่า วรรณกรรมเยาวชนเรื่องเจ้าหนูผู้พิทักษ์แห่งเกาะลิบงปรากฏแนวคิดนิเวศสำนึกภายใต้กระบวนทัศน์ที่มนุษย์มีต่อธรรมชาติ 2 ลักษณะ คือ 1) การมองโลกแบบองค์รวมความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกับธรรมชาติ คือ ธรรมชาติคือที่พึ่งพิงในการดำรงชีวิตของมนุษย์โดยธรรมชาติให้อาหารหล่อเลี้ยงชีวิตและช่วยปรับสมดุลในระบบนิเวศ ธรรมชาติในฐานะพื้นที่แห่งการเยียวยาและสร้างความสุข ธรรมชาติในฐานะพื้นที่แห่งการเรียนรู้ และธรรมชาติในฐานะเพื่อนร่วมโลกของมนุษย์ อันแสดงให้เห็นว่ามนุษย์ปฏิบัติต่อธรรมชาติด้วยความรักและเอื้ออาทร ตระหนักถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมร่วมกันพิทักษ์และอนุรักษ์ธรรมชาติ ตลอดจนการปลูกฝังจริยธรรมสิ่งแวดล้อมผ่านหลักคำสอนทางศาสนา 2) มนุษย์เป็นศูนย์กลางความสัมพันธ์ที่เป็นภัยกับธรรมชาติ คือ มนุษย์อยู่เหนือธรรมชาติ ระบบทุนนิยมสัตว์คือสินค้าที่ถูกล่าและทำร้ายโดยมนุษย์ มนุษย์ใช้ประโยชน์จากธรรมชาติอย่างไร้ขีดจำกัด และมนุษย์คือผู้สร้างมลพิษ
            วรรณกรรมเยาวชนเรื่องเจ้าหนูผู้พิทักษ์แห่งเกาะลิบงเป็นวรรณกรรมเชิงอนุรักษ์ธรรมชาติที่มุ่งปลูกฝังจิตสำนึกการอนุรักษ์ธรรมชาติให้กับเยาวชน นำเสนอกระบวนทัศน์ของเด็กรุ่นใหม่ที่ให้ความสำคัญกับธรรมชาติ เรียนรู้ และตระหนักถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นโดยการปรับเปลี่ยนวิถีการดำรงชีวิตให้สอดคล้องและกลมกลืนกับธรรมชาติ เพื่อการอยู่ร่วมกันระหว่างมนุษย์และธรรมชาติอย่างสันติและยั่งยืน

Article Details

ประเภทบทความ
Research articles

เอกสารอ้างอิง

กิติศักดิ์ ศรีแก้วบวร. (2565). เจ้าหนูผู้พิทักษ์แห่งเกาะลิบง. พิมพ์ครั้งที่ 2. นครศรีธรรมราช: ศรีนครอินเตอร์เทรด

ขวัญชนก นัยจรัญ. (2562). อุปลักษณ์สัตว์ในนวนิยายเรื่อง “คนในนิทาน” : สัตวศึกษาตามมุมมองวรรณกรรมวิจารณ์เชิงนิเวศ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(3), 1-25

ดารินทร์ ประดิษฐทัศนีย์. (2559). พินิจปัญหาสิ่งแวดล้อมผ่านมุมมองวรรณกรรมอเมริกันร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ตรีศิลป์ บุญขจร. (2559). การวิจารณ์วรรณกรรมแนวนิเวศ (Ecocriticism). สืบค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2566, จากhttps://www.youtube.com/watch?v=l-jQiq-ptPE&t=1340s

ธัญญา สังขพันธานนท์. (2556). วรรณคดีสีเขียว: วาทกรรมธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: นาคร.

ธัญญา สังขพันธานนท์. (2560). แว่นวรรณคดีทฤษฎีร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: นาคร.

ธัญญา สังขพันธานนท์. (2561). ใช่เพียงเดรัจฉาน : สัตวศึกษาในมุมมองของการวิจารณ์เชิงนิเวศ. สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2566, จาก http://literary2499.blogspot.com

นงนภัส คู่วรัญญูเที่ยงกมล. (2554). สิ่งแวดล้อมและการพัฒนา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พชรวรรณ บุญพร้อมกุล. (2562). Ecocriticism นิเวศวิจารณ์: วรรณกรรม ธรรมชาติสิ่งแวดล้อม โลก. นววิถี วิธีวิทยาร่วมสมัยในการศึกษาวรรณกรรม. (หน้า373-437).

ยุพยง ทัศคร และ มารศรี สอทิพย์. (2560). สำนึกนิเวศลุ่มแม่น้ำโขง ในนวนิยายสายน้ำและชายชรา : เรื่องเล่าจากคอนผีหลง. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์, 35(3), 9-113.

วรรณธิรา วิระวรรณ. (2562). แนวคิดเกี่ยวกับธรรมชาติในวรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “บ้านชายทุ่ง”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(1), 83-108

วรวุฒ โรมรัตนพันธ์. (2551). ทุนทางสังคม กระบวนทัศน์ใหม่ในการจัดการสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: ฟิสิกส์เซ็นเตอร์.

วศินรัฐ นวลศิริ. (2562). รักษ์รู้ รักษ์โลก : การเรียนรู้สหวัฒนธรรมผ่านวรรณกรรมสิ่งแวดล้อมภาษาอังกฤษ. พิษณุโลก: โฟกัสมาสเตอร์พริ้นต์

วินัย วีระวัฒนานนท์. (2546). สิ่งแวดล้อมศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

แอลลัน ไวส์แมน (2564). เมื่อโลกไม่มีเรา (The World Without Us). (สรณรัชฎ์ กาญจนะวณิชย์, ผู้แปล). กรุงเทพฯ:ชอลท์ พับลิชชิ่ง.