อิทธิพลของการกระจายอำนาจต่อขีดระดับการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจและสังคม

บทคัดย่อ

ในทางทฤษฎี การกระจายอำนาจสามารถตอบสนองต่อความต้องการด้านเศรษฐกิจและสังคมของ ประชาชนในพื้นที่ได้อย่างตรงจุดมากกว่าการรวมศูนย์อำนาจ  การศึกษานี้มุ่งศึกษาว่าการกระจายอำนาจมีอิทธิพลต่อการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศอย่างไร  ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิของกลุ่ม ตัวอย่าง 70 ประเทศทั่วโลกซึ่งได้จากการเลือกแบบเจาะจง  ตัวแปรต้น ได้แก่ ดัชนีการกระจายอำนาจทาง การเมือง การคลัง และการบริหาร  ตัวแปรตาม ได้แก่ ดัชนีการพัฒนามนุษย์  ดัชนีการศึกษา ดัชนีสุขภาพ ดัชนีความเหลื่อมล้ำของการกระจายรายได้ การลงทุนจากต่างประเทศ และผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวประชากร เทคนิคที่ใช่ในการวิเคราะห์ข้อมูลทั่วไป ได้แก่ การวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์การถดถอยแบบง่าย

ผลการวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีลักษณะแตกต่างหลากหลายทั้งในด้านการ กระจายอำนาจและในด้านการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม  ผลการวิเคราะห์การถดถอยพบว่า การกระจายอำนาจทั้งสามมิติมีอิทธิพลเชิงบวกต่อการพัฒนามนุษย์ การศึกษา การสาธารณสุข และมาตรฐานการครองชีพของ ประชาชน  สำหรับความเหลื่อมล้ำของการกระจายรายได้ พบว่ามีความความสัมพันธ์แบบแปรผกผันกับการ กระจายอำนาจทางการบริหารมิติเดียวเท่านั้น  อย่างไรก็ดี ผลการวิเคราะห์ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการ กระจายอำนาจกับลงทุนจากต่างประเทศแต่อย่างใด  ฉะนั้น การกระจายอำนาจทั้งสามมิติจึงเป็นเครื่องมือสำคัญ ประการหนึ่งสำหรับประเทศที่ต้องการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมในบางมิติ แต่ไม่ใช่เครื่องมือหลักในการแก้ปัญหา ความเหลื่อมล้ำและการกระตุ้นการลงทุนจากต่างประเทศ