การรับรู้ของชาวขอนแก่นต่อการเป็นเมืองอัจฉริยะ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาการรับรู้ของชาวขอนแก่นต่อการเป็นเมืองอัจฉริยะ และ เพื่อเสนอแนวทางในการเสริมสร้างการรับรู้ของคนขอนแก่นต่อการเป็นเมืองอัจฉริยะ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มเป้าหมายในการศึกษา คือ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่อำเภอเมืองขอนแก่น ประกอบด้วย 1) ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ 2) นักธุรกิจ/ผู้ประกอบการ  และ 3) ประชาชนทั่วไป กลุ่มละ 50 คน รวม 150 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์และนำข้อมูลมาวิเคราะห์และสรุปผลนำเสนอด้วยค่าร้อยและค่าเฉลี่ยพร้อมกับการอภิปรายผล ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มที่รับรู้ต่อการเป็นเมืองอัจฉริยะสูงสุดคือ กลุ่มนักธุรกิจ/ผู้ประกอบการ และเพศชายมีระดับการรับรู้สูงกว่าเพศหญิง ผู้ที่รับรู้เรื่องเมืองอัจฉริยะส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 31-60 ปี เมื่อพิจารณาในด้านองค์ประกอบพบว่า ส่วนใหญ่รับรู้ต่อในด้านโครงสร้าง โดยเฉพาะการคมนาคมที่เข้มแข็ง ในด้านการปฏิสัมพันธ์ในการเป็นเมืองอัจฉริยะ มีการรับรู้รองลงมา คือ ความเข้าใจในระบบการเรียนรู้ การใช้ชีวิต การทำงาน ว่าเป็นเรื่องที่เข้าถึงได้ง่าย ส่วนด้านสังคม ประชาชนส่วนใหญ่รับรู้ว่า หนทางในการเป็นเมืองอัจฉริยะนั้นต้องได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมจากรัฐเท่านั้น ส่วนแนวทางในการสร้างความตระหนักรับรู้ต่อนโยบายของรัฐบาลสู่การเป็นเมืองอัจฉริยะ ได้แก่ การสร้างความตระหนักรับรู้ การพัฒนาด้านวัตถุควบคู่กับการพัฒนาด้านวัฒนธรรม และ การเปิดโอกาสให้ประชาชนพลเมืองได้มีส่วนร่วมผ่านเวทีสาธารณะ