Signifying Units in an Isolating Language The Case of Thai
Abstract
ความเข้าใจตามแนวแบบจารีตที่ว่า ภาษาไทยมีจุดเด่นแดกต่างจากภาษาอื่น ๆ ตรงที่ระบบของคำ โดยมีลักษณะเป็นภาษาดำโดด คำแต่ละคำมีพยางค์เดียว เนันความต่างที่เสียงวรรณยุกต์ ผู้เขียนจะแสดงให้เห็นว่า สำหรับภาษาศาสตร์สมัยใหม่แล้ว หน่วยความหมายในภาษาของภาษาคำโดดนั้นไม่มีความแตกต่างโดยพิเศษจากภาษาอื่น ๆ ความแตกต่างที่มีเป็นพิเศษจะอยู่ที่ความสัมพันธ์ภายในโครงสร้าง ซึ่งส่งผลต่อระบบโดยองค์รวม อันเป็นข้อเท็จจริงที่มักมองข้ามไป โดยอาศัยการวิเคราะห์ตัวอย่างงานภาษาไทยเปรียบเทียบกับงานภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นภาษาในตระกูลอินโดยุโรเปียน การวิเคราะห์นี้ได้แสดงให้เห็นถึงข้อด้อยของความเข้าใจในแนวแบบจารีดได้อย่างแจ่มชัด
References
ดอกไม้สด, กรรมเก่า. กรุงเทพฯ หน้า ๓๔.
Paul Auster, Leviathan. London. 1992. p. 173
Linguistics and Knowledge Science Laboratory. Virach Sornlertlamvanich, http://www.links.nectec.or.th/ virach/wordstat.html The data are dated 29 September 1995.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
ผู้เขียนบทความต้องยินยอมในข้อกำหนดต่าง ๆ ของวารสารก่อนส่งบทความตีพิมพ์