การศึกษาขบวนการคนจนกับการสร้างความเป็นประชาธิปไตยในประเทศไทย

ข้อจำกัดของแนวทางการวิเคราะห์แบบขบวนการทางการเมืองและสังคม

ผู้แต่ง

  • เอกพลณัฐ ณัฐพัทธนันท์ ภาควิชาสังคมศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

ขบวนการคนจน, การเปลี่ยนแปลงทางสังคม, ขบวนการทางสังคมรูปแบบใหม่, โครงสร้างโอกาสทางการเมือง

บทคัดย่อ

ขบวนการคนจนของไทยมีส่วนสำคัญในการเปิดพื้นที่สาธารณะและผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนเป็นประชาธิปไตย โดยผ่านการเคลื่อนไหวเรียกร้องเพื่อให้รัฐแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า และการผลักดันกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการปรับสัมพันธภาพทางอำตาจระหว่างรัฐกับชาวบ้าน ที่แต่เดิมถูกมองว่าเป็นผู้ด้อยอำนาจ การเกิดขึ้นของขบวนการคนจนไทย ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 เป็นปรากฏการณ์ที่สดคล้องกับการเกิดขึ้นของขบวนการทางสังคมรูปแบบใหม่ในพื้นที่ต่างๆ ทั่วโลก ที่มีลักษณะแตกตา่งไปจากขบวนการสังคมนิยมแบบสัทธิมาร์กซ์ ทำให้กรอบการวิเคราะห์แบบมาร์กซิสม์ไม่เพียงพอต่อการอธิบายปรากฏการณ์ดังกล่าว จึงนำมาสู่การสร้างแนวทางอธิบายใหม่ๆ ที่สำคัญ 2 กระบวนทัศน์ คือ แนวการวิเคราะห์แบบขบวนการทางสังคมใหม่ในยุโรป และแนวการวิเคราะห์แบบโครงสร้างโอกาสทางการเมืองในสหรัฐอเมริการ

Downloads

Download data is not yet available.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-03-21

รูปแบบการอ้างอิง

ณัฐพัทธนันท์ เ. (2019). การศึกษาขบวนการคนจนกับการสร้างความเป็นประชาธิปไตยในประเทศไทย: ข้อจำกัดของแนวทางการวิเคราะห์แบบขบวนการทางการเมืองและสังคม. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 38(2), 139–173. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jasu/article/view/179652

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความประจำฉบับ