ร่องรอยราชาศัพท์ไทยในราชาศัพท์เชมรสมัยกลาง

ผู้แต่ง

  • ยรรยงค์ สิกขะฤทธิ์ นิสิตระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

ราชาศัพท์ไทย, ราชาศัพท์เขมร, การศึกษาเปรียบเทียบ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาร่องรอยของราชาศัพท์ไทยในราชาศัพท์เชมรสมัยกลาง ด้วยการเปรียบเทียบความต่างระหว่างราชาศัพท์เชมรสมัยกลางกับราชาศัพท์เชมรสมัยโบราณในด้านที่มาและการสร้างราชาศัพท์และพิจารณาลักษณะร่วมของราชาศัพท์เชมรสมัยกลางกับราชาศัพท์ไทยสมัยสุโขทัยในด้านศัพท์และการสร้างราชาศัพท์  ผลการศึกษาพบว่า ในด้านที่มา ราชาศัพท์เชมรสมัยโบราณและสมัยกลางมีที่มาจากภาษาสันสกฤตและภาษาเชมรเช่นเดียวกัน แต่ในสมัยกลางพบที่มาจากภาษาบาลีด้วย ส่วนการสร้างราชาศัพท์ พบว่า ราชาศัพท์เชมรสมัยโบราณและสมัยกลาง ส่วนใหญ่มีวิธีการสร้างเหมือนกัน แต่ราชาศัพท์เชมรสมัยกลางมีวิธีการสร้างที่หลากหลายขึ้นซึ่งไม่พบในราชาศัพท์เชมรสมัยโบราณ เช่น การใช้หน่วยเติมหน้านามราชาศัพท์ "สํเตจพฺระ-" การใช้หน่วยเติมหน้ากริยาราชาศัพท์ "ทฺรง-" เป็นต้น เมื่อพิจารณาราชาศัพท์เชมรสมัยกลางกับราชาศัพท์ไทยสมัยสุโขทัย พบว่าวิธีการสร้างราชาศัพท์เชมรสมัยกลางที่ไม่พบในสมัยโบราณดังกล่าวปรากฏใช้อยู่ก่อนแล้วในราชาศัพท์ไทยสมัยสุโขทัย อีกทั้งยังพบว่าราชาศัพท์ไทยสมัยสุโขทัยมีลักษณะสอดคล้องกับราชาศํพท์เชมรสมัยกลาง ทั้งในด้านศัพท์และวิธีการสร้างราชาศัพท์ จึงอาจแสดงให้เห็นว่า ราชาศัพท์เชมรสมัยกลางได้รับอิทธิพลจากราชาศัพท์ไทยตั้งแต่สมัยนั้นแล้ว

Downloads

Download data is not yet available.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-04-04

รูปแบบการอ้างอิง

สิกขะฤทธิ์ ย. (2019). ร่องรอยราชาศัพท์ไทยในราชาศัพท์เชมรสมัยกลาง. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 39(1), 114–151. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jasu/article/view/182438

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความประจำฉบับ