การเปลี่ยนแปลงในมลรัฐภาคใต้ของอเมริกา (พ.ศ. 2420-2456)

ภาคใต้ใหม่

บทคัดย่อ

"ภาคใต้ใหม่" เป็นคำเรียกมลรัฐภาคใต้ที่มีเศษฐกิจหลากหลายและมีการเปลี่ยนแปลงทางด้านการเมืองและสังคม "ภาคใต้ใหม่" เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1877 เมื่อโครงการฟื้นฟูบูรณะภาคใต้หลังสงครามกลางเมืองของสภาคองเกรสยุติลง จนถึง ค.ศ. 1913 เมื่อวูดโรว์ วิลสันซึ่งเป็นชาวใต้ได้รับเลือกเป็นประธานธิบดี ผู้นำในการเปลี่ยนแปลงของ "ภาคใต้ใหม่" เป็นผู้นำกลุ่มใหม่ที่รู้จักกันในนามของ "Redeemers" พวกเข้าสามารถยึดอำนาจในการปกครองภาคใต้คืนจากพวก "Carpetbaggers" และ "Scalawags" ที่มีบทบาทมากในช่วงการฟื้นฟูบูรณะภาคใต้ ส่วนใหญ่ของผู้นำใหม่เหล่านี้ไม่ได้มาจากครอบครัวที่เป็นเจ้าของที่ดินขนาดใหญ่หรือเป็นเจ้าของทาส พวกเขาส่วนใหญ่เป็นคนเมือง และสนับสนุนการขยายตัวของอุตสาหกรรมและการลงทุนในอุตสาหกรรมใหม่ๆ ส่วนด้านเกษตรกรรม มีการส่งเสริมให้ปลูกพืชเศรษฐกิจหลากหลายชนิดเพื่อการส่งออก มีการใช้ระบบการแบ่งปันผลผลิตและระบบการแบ่งที่ดินให้เช่า ส่วนด้านการเมืองนั้น "Redeemers" และผู้นำผิวชาวอนุรักษ์นิยมจำต้องยอมรับบทบัญญัติแก้ไขรัฐธรรมนูญเพิ่มเติมมาตราที่ 14 และ 15 ซึ่งให้สิทธิแก่คนผิวดำในการออกเสียงเลือกตั้ง พวกเขาจึงพยายามกีดกันการใช้สิทธิของคนผิวดำโดยการออกกฎหมายตาม "แผนการมิสซิสซิปปี้" ซึ่งรวมถึงกฎเกณฑ์เรื่องบรรพบุรุษ การทดสอบความรู้หนังสือ เป็นต้น เพื่อทำให้คนผิวดำไม่มีคุณสมบัติครบที่จะใช้สิทธิออกเสียงเลือกตั้ง ด้านสังคมนั้น มีการใช้ระบบ "การแบ่งแยกแต่เท่าเทียม" ทำให้มีการแบ่งแยกคนผิดชาวกับคนผิวดำทั้งการคมนาคมขนส่ง โรงภาพยนตร์ ภัตตาคาร โรงเรียน และโบสถ์ เป็นต้น กล่าวได้ว่า "ภาคใต้ใหม่" เป็นพื้นที่ที่มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในหลายด้าน แต่ปัญหาเรื้อรัง คือ ความขัดแย้งเรื่องเชื้อชาติและสีผิวยังคงดำเนินต่อไป