การใช้วรรณคดีไทยในนวนิยายของพงศกร

ผู้แต่ง

  • รัชนีกร รัชตกรตระกูล สถาบันไทยศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

วรรณคดีไทย, นวนิยายของพงศกร, กลวิธีประกอบสร้าง

บทคัดย่อ

บทความนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาลักษณะการนำวรรณคดีไทยมาประกอบสร้างเป็นนวนิยายของพงศกร และศึกษาบทบาทของวรรณคดีไทยในนวนิยายของพงศกร

ผลการศึกษาพบว่าพงศกรนำวรรณคดีไทยมาประกอบสร้างเป็นนวนิยาย 4 ลักษณะ คือ 1) การสร้างโครงเรื่องจากวรรณคดีไทย 2) การสร้างตัวละครจากวรรณคดีไทย ได้แก่ การใช้ตัวละครที่มีอยู่ในวรรณคดีไทยมาเป็นตัวละครในนวนิยาย และการสร้างตัวละครโดยอ้างอิงจากวรรณคดีไทย 3) การสร้างฉากจากวรรณคดีไทย และ 4) การสร้างของวิเศษจากวรรณคดีไทย ได้แก่ การนำของวิเศษในวรรณคดีไทยมาเป็นของวิเศษในนวนิยาย และการสร้างวิเศษโดยอ้างอิงจากวรรณคดีไทย วรรณคดีไทยที่นำมาประกอบสร้างในนวนิยายของพงศกรมีบทบาท 3 ประการ คือ บทบาทในการสร้างความสมจริง บทบาทในการสนับสนุนแนวคิด และบทบาทในการขับเน้นอารมณ์สะเทือนใจ การนำวรรณคดีไทยมาประกอบสร้างในนวนิยายเป็นลักษณะเด่นที่ทำให้นวนิยายของพงศกรสนุกสนานและนำเสนอแง่คิดสอนใจ ลักษณะเช่นนี้แสดงให้เห็นทั้งการสืบทอดและพลวัตของวัฒนธรรมทางวรรณศิลป์ของวรรณคดีไทย

Downloads

Download data is not yet available.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-05-14

รูปแบบการอ้างอิง

รัชตกรตระกูล ร. (2019). การใช้วรรณคดีไทยในนวนิยายของพงศกร. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 40(2), 74–103. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jasu/article/view/189700

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความประจำฉบับ