วรรณยุกต์ภาษาจีนฮากกา (แคะ) ถิ่นเฟิงชุ่นของผู้พูดทวิภาษาจีนฮากกา-ไทยถิ่น
คำสำคัญ:
วรรณยุกต์, ภาษาจีนฮากกาถิ่นเฟิงชุ่น, ภาษาไทยถิ่น, ผู้พูดทวิภาษาบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และเปรียบเทียบระบบวรรณยุกต์ และสัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาจีนฮากกาถิ่นเฟิงชุ่นที่พูดโดยผู้พูดทวิภาษาจีนฮากกา-ไทยถิ่น ๔ ถิ่น ซึ่งได้แก่ ภาษาไทยถิ่นกลาง ภาษาไทยถิ่นเหนือ ภาษาไทยถิ่นอีสาน และภาษาไทยถิ่นใต้ เก็บข้อมูลจากผู้บอกภาษาในจังหวัดกาญจนบุรี (ภาคกลาง) จังหวัดเชียงราย (ภาคเหนือ) จังหวัดขอนแก่น (ภาคอีสาน) และจังหวัดสุราษฎร์ธานี (ภาคใต้) ภาคละ ๓ คน รวมทั้งสิ้น ๑๒ คน ใช้คำทดสอบวรรณยุกต์ภาษาจีนฮากกาดินเฟิงชุ่น ๖ หน่วยเสียง หน่วยเสียงละ ๕ คำทดสอบ รวมจำนวนคำทดสอบ ๓๐ คำ บันทึกการออกเสียงคำทดสอบของผู้บอกภาษาคนละ ๕ ครั้ง และเลือก ๓ ครั้งที่ผู้บอกภาษาแต่ละคนออกเสียงได้ดีที่สุดเพื่อวิเคราะห์ค่าความถี่มูลฐานด้วยโปรแกรม PRAAT เวอร์ชั่น ๕.๓.๑๖ และแปลงเป็นค่าเซมิโทน รวมคำทดสอบวรรณยุกต์ที่ต้องวัดค่าและวิเคราะห์ทั้งหมด ๑,๐๘๐ คำ นอกจากนี้ ผู้วิจัยยังเก็บข้อมูลวรรณยุกต์ภาษาไทยถิ่นจากผู้พูดภาษาไทยถิ่นทั้ง ๔ ถิ่น ถิ่นละ ๑ คน โดยใช้คำทดสอบ ๒๐ คำ ตามแนวคิดเรื่องกล่องวรรณยุกต์ของ Gedney (1972) เพื่อดูว่าวรรณยุกต์ภาษาไทยถิ่นมีอิทธิพลต่อวรรณยุกต์ภาษาจีนฮากกาถิ่นเฟิงชุ่นหรือไม่หากมีความแตกต่างระหว่างภาค
ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่า ระบบวรรณยุกต์ภาษาจีนฮากกาถิ่น เฟิงชุ่นที่พูดโดยผู้พูดทวิภาษาจีนฮากกา-ไทยถิ่นประกอบด้วยวรรณยุกต์ทั้งหมด ๖ หน่วยเสียง เป็นวรรณยุกต์ในพยางค์เป็น ๔ หน่วยเสียง และวรรณยุกต์ในพยางค์ตาย ๒ หน่วยเสียง วรรณยุกต์ที่มีสัทลักษณะเดียวกันทุกภาค ได้แก่ วรรณยุกต์สูง-ตก วรรณยุกต์กลาง-ตกในพยางค์เป็น และวรรณยุกต์กลาง-เลื่อนลงในพยางค์ตาย สำหรับวรรณยุกต์กลาง-ขึ้นในภาคอีสาน และวรรณยุกต์ต่ำ-ตก-ขึ้นในภาคอื่น ๆ ระดับเสียงสูงต่ำในช่วงระยะเวลา ๐% - ๔๐% สอดคล้องกับระดับเสียงสูงต่ำของวรรณยุกต์ที่มีค่าเซมิโทนต่ำสุดในช่วงระยะเวลาเดียวกันของวรรณยุกต์ภาษาไทยถิ่นอีสาน ส่วนวรรณยุกต์อื่น ๆ มี การแปรเปลี่ยนซึ่งไม่แสดงความสอดคล้องกับภาษาไทยถิ่นอย่างชัดเจน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ธีระพันธ์ ล. ทองคํา และคณะ. ศัพทานุกรม ๑๕ ภาษาที่พูดในจังหวัดน่าน. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยความหลากหลายทางภาษาในจังหวัดน่าน : ความรู้พื้นฐานเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมพรรษา ๕๐ พรรษา วันที่ ๒ เมษายน ๒๕๔๘, ๒๕๕๐.
นิทัศกร ชีวเรืองโรจน์. การบรรยายระบบเสียงภาษาจีนฮากกาถิ่นเจียหยางที่พูดในประเทศไทย (A phonological description of Jieyang Hakka dialect as spoken in Thailand). วิทยานิพนธ์ระดับดุษฎีบัณฑิต สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล, ๒๕๕๑.
Coughlin, Richard J. Double Identity : The Chinese in Modern Thailand. Bangkok : White Lotus, 2012.
Gao, Ran. “Guangdong Fengshun Kejia fangyan de fenbu ji qi yinyun tezheng (The distribution of the Guangdong Fengshun Hakka dialect and its phonological characteristic).” In Kejia Fangyan Yanjiu (The Research of the Hakka Dialect). Guangdong : Jinan Daxue Chubanshe, 1998. Cited in Wen, Changyan, editor. Kejia Fangyan (The Hakka Dialect). Guangzhou : Huanan Ligong Daxue Chubanshe, 2006.
Gedney, William J. “A checklist for determining tones in Tai dialect.” In Studies in Linguistics in Honor of George L. Trager, edited by M. Estellie Smith, 423–37. Smith, M.E., editor. The Hague : Mouton, 1972.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ผู้เขียนบทความต้องยินยอมในข้อกำหนดต่าง ๆ ของวารสารก่อนส่งบทความตีพิมพ์
