พระราชา
คำสำคัญ:
พระราชา, ผู้คุ้มครอง, โลกบาล, สื่อกลางระหว่างอํานาจของธรรมชาติกับสังคมบทคัดย่อ
พระราชา ตามคัมภีร์ธรรมศาสตร์และวรรณคดีโบราณของอินเดีย คือ ผู้ดูแลปกป้องคุ้มครองแผ่นดินและราษฎรด้วยราชธรรม พระราชาเป็นสื่อกลางระหว่างอํานาจของธรรมชาติกับสังคม ทําให้เกิดฝนตกตามฤดูกาลเพื่อการกินดีอยู่ดีของราษฎร พระราชาที่ทรงธรรมจะได้รับยกย่องให้เป็นเทพ โดยเฉพาะเป็นโลกบาลทั้งแปด ตามคติทางพุทธศาสนา พระราชาที่ประกอบคุณความดีเมื่ออยู่บนโลกมนุษย์จะได้เป็นพระจักรพรรดิราช เมื่อตายจะได้ไปเกิดเป็นพระอินทร์ครองสวรรค์ คอยช่วยเหลือคนดีและลงโทษคนชั่ว ไทยนับถือว่า พระราชาคือพระโพธิสัตว์ ผู้ที่ประชาชนพร้อมใจกันตั้งให้เป็นพระราชา เพื่อดูแลให้ราษฎรอยู่ด้วยกันด้วยสันติสุข
Downloads
Download data is not yet available.
เอกสารอ้างอิง
ณัฏฐภัทร จันทวิช. พระราชพิธีบรมราชาภิเษก. คณะกรรมการเอกลักษณ์แห่งชาติ, ๒๕๒๖.
ไตรภูมิกถาฉบับถอดความ. กรุงเทพฯ : อมรินทร์การพิมพ์, ๒๕๒๘.
วรรณกรรมสมัยอยุธยาฉบับถอดความ. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พรินติ้งแอนพับลิชชิ่ง, ๒๕๓๙.
แสงสูรย์ ลดาวัลย์, ม.ร.ว. พระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมัยกรุงรัตนโกสินทร์. คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ, ๒๕๒๖.
Gonda, J. Ancient Indian Kingship from the Religious Point of View. Translated by E.J. Brill. Netherland, 1966.
ไตรภูมิกถาฉบับถอดความ. กรุงเทพฯ : อมรินทร์การพิมพ์, ๒๕๒๘.
วรรณกรรมสมัยอยุธยาฉบับถอดความ. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พรินติ้งแอนพับลิชชิ่ง, ๒๕๓๙.
แสงสูรย์ ลดาวัลย์, ม.ร.ว. พระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมัยกรุงรัตนโกสินทร์. คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ, ๒๕๒๖.
Gonda, J. Ancient Indian Kingship from the Religious Point of View. Translated by E.J. Brill. Netherland, 1966.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
2020-02-06
รูปแบบการอ้างอิง
พรหมสุทธิรักษ์ ม. (2020). พระราชา. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 33(2), 11–26. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jasu/article/view/239091
ฉบับ
ประเภทบทความ
บทความประจำฉบับ
สัญญาอนุญาต
ผู้เขียนบทความต้องยินยอมในข้อกำหนดต่าง ๆ ของวารสารก่อนส่งบทความตีพิมพ์
