การเลียนแบบและความสมจริง ธรรมชาตินิยม และอุดมคตินิยม สำรวจและวิเคราะห์มโนทัศน์ของศิลปะ จากสมัยคลาสสิกถึงสมัยใหม่ตอนต้น

บทคัดย่อ

บทความนี้ได้สำรวจและวิเคราะห์ มโนทัศน์ของการเลียนแบบความสมจริง ธรรมชาตินิยมและอุดมคตินิยมซึ่งได้ก่อตัวและพัฒนาขึ้นในศิลปะกรีกโบราณและส่งผลต่อรูปลักษณ์และแนวความคิดของศิลปะในวัฒนธรรมตะวันตกจนถึงต้นยุคสมัยใหม่ การศึกษาได้แสดงให้เห็นถึง ความแตกต่างของแนวคิดและการแสดงออกในแบบอุดมคตินิยมและธรรมชาตินิยมในยุคต่าง ๆ ของ ศิลปะตะวันตก ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและยุคบาโรก ผลงานของดาวินชีแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการแบบธรรมชาตินิยมที่แตกต่างไปจากการแสดงออกของมีเกลันเจลโล ขณะที่ผลงานของการาวัจโจได้แสดงให้เห็นถึงแนวคิดและลักษณะแบบธรรมชาตินิยมอย่างเต็มที่ ซึ่งแตกต่างจากลักษณะแบบอุดมคติของการ์รัชซีศิลปินร่วมสมัยอย่างชัดเจน ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ลักษณะแบบธรรมชาตินิยมของศิลปินในยุโรปเหนือแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของแนวคิดและการแสดงออกที่แตกต่างจากธรรมชาตินิยมทางตอนใต้เช่นกัน ลักษณะแบบอุดมคติและธรรมชาตินิยมทั้งสองแนวทางถือเป็นแนวคิดและรูปแบบที่ส่งอิทธิพลให้กับศิลปินและรูปแบบของศิลปะตะวันตกต่อมาอย่างสำคัญ เช่น ในยุคบาโรก คลาสสิกใหม่ โรแมนติก สัจนิยมและอิมเพรสชั่นนิสม์ จนเข้าสู่ยุคสมัยใหม่ซึ่งเป็นยุคที่การเลียนแบบและความสมจริงเสื่อมความนิยมลง