ปัญหาการจัดการเรียนการสอนของสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร

Main Article Content

สนุ่น มีเพชร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบปัญหาการจัดการเรียนการสอนในสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ อาจารย์ที่ปฏิบัติการสอนในสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคกลาง จำนวน 175 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามปัญหาการจัดการเรียนการสอนในสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงสำรวจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าเฉลี่ย (gif.latex?\bar{x}) ส่วนค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และทดสอบกรณีมี 2 กลุ่มใช้การทดสอบค่าที (t test) กรณีมากกว่า 2 กลุ่มใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า


1. ปัญหาการจัดการเรียนการสอนของ อาจารย์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร โดยภาพรวม และรายด้าน อยู่ในระดับปานกลาง


2. ผลการเปรียบเทียบ ปัญหาการจัดการเรียนการสอนของอาจารย์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร ที่มีเพศ และวุฒิการศึกษา ต่างกันโดยภาพรวม และรายด้าน ด้านสื่อการเรียนการสอน ด้านการสอน แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนด้านการวางแผนการสอน ด้านการวัดและประเมินผล และด้านสภาพแวดล้อม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สำหรับอาจารย์ที่มีประสบการณ์ในการทำงานต่างกัน มีปัญหา โดยภาพรวม และรายด้าน ด้านการวางแผนการสอน ด้านสื่อการเรียนการสอน ด้านการสอน และด้านการวัดและประเมินผล แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนด้านด้านสภาพแวดล้อม แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มีเพชร ส. (2020). ปัญหาการจัดการเรียนการสอนของสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(3), 380–388. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/243803
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกพรรณ ปัญโญสุข. (2550). ปัญหาในการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ วิทยาลัยอาชีวศึกษาธนบุรีและวิทยาลัยพณิชยการเชตุพน. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2547). ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการจัดการศึกษาและการประเมินผลการศึกษาตามหลักสูตร ปวส. พ.ศ. 2546- พ.ศ. 2547. กรุงเทพมหานคร: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พุทธศักราช 2545. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภา.

ปิยวิทย์ วรรณมาศ. (2559). สภาพปัจจุบัน ปัญหาและความต้องการของบุคลากรที่มีต่อการปฏิบัติงานในวิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยาและวิทยาลัยอาชีวศึกษาพระนครศรีอยุธยา. ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

ลางสาด พุ่มดอกไม้. (2546). ปัญหาการเรียนการสอนของครูประถมศึกษาโรงเรียนเอกชน จังหวัดเพชรบุรี. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาเอกธุรกิจศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วศิน เรืองจันทร์. (2560). สภาพ ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการสอนของครูในวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

สุพรรณี พิมพ์สุวรรณ. (2546). แนวทางการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนศรีธนาพณิชยการเทคโนโลยีเชียงใหม่. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2556). นโยบาย เป้าหมาย ยุทธศาสตร์การผลิตและพัฒนากำลังคนอาชีวศึกษา พ.ศ. 2555-2569. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

อุไรวรรณ ปุณณะเวส. (2551). ปัจจัยที่ใช้ในการตัดสินใจของนักเรียนที่เลือกเข้าศึกษาในคณะบริหารธุรกิจวิทยาลัยการอาชีพเสนาและวิทยาลัยอาชีวศึกษาพระนครศรีอยุธยา. ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

Krejcie, R. V., & Morgan, D.W. (1970). Determining sampal size for research Activites. Education and Psychological Measurement, 30, 607-610.