ศูนยตาภาวะกับการดำเนินชีวิตปุถุชน

Main Article Content

ภูริทัต ศรีอร่าม

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งหมายเพื่อวิเคราะห์แนวทางการนำหลักศูนยตาที่ปรากฏในคัมภีร์ปรัชญาปารมิตาสูตรมาปรับใช้กับชีวิตประจำวันของบุคคลทั่วไป ศูนยตาในคัมภีร์วัชรปรัชญาปารมิตาสูตรกล่าวถึงความว่างของบุคคลและความว่างของธรรม, จุดมุ่งหมายเพื่อให้ละความยึดมั่นถือมั่นในตัวตนและของของตน มีใจเสียสละช่วยเหลือผู้อื่น คือการดำรงตนเป็นเสมือนพระโพธิสัตว์, สาระสำคัญกล่าวถึงความศูนย์ของเบญจขันธ์ หมายถึง การไม่มีตัวตนของเบญจขันธ์ซึ่งเป็นสิ่งปรุงแต่ง เป็นการอธิบายอนัตตาและปฏิจจสมุปบาทในอีกลักษณะหนึ่ง, แนวทางการดำเนินชีวิตปุถุชนตามหลักศูนยตา คือ (1) มีทักษะการพิจารณาปัจจัยแห่งเหตุและผลตามหลักศูนยตา (2) เข้าใจกฎแห่งกรรมตามหลักแห่งเหตุและผล (3) เข้าใจหลักมัชฌิมาปฏิปทา (4) การบำเพ็ญประโยชน์แห่งตน (5) การบำเพ็ญประโยชน์เพื่อผู้อื่น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศรีอร่าม ภ. (2021). ศูนยตาภาวะกับการดำเนินชีวิตปุถุชน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(3), 1045–1055. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/249756
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ชนินทร์ ผ่องสวัสดิ์. (2558). พุทธปรัชญาการศึกษาในพุทธศาสนามหายาน. วารสารมนุษยศาสตร์สาร, 16(1), 109-126.

พระศรีคัมภีรญาณ (สมจินต์ วันจันทร์). (2556). พุทธปรัชญา. พระนครศรีอยุธยา: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

วศิน อินทสระ. (2550). สาระสำคัญแห่งพุทธปรัชญามหายาน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ธรรมดา.

สมบัติ มั่งมีสุขศิริ. (2559). ภาษาคน ภาษาธรรมของพระนาคารชุนในคัมภีร์ “มูลมัธยมกการิกา”. ธรรมธารา วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา, 2(1), 35-65.

เสถียร โพธินันทะ. (2516). ชุมนุมพระสูตรมหายาน. กรุงเทพฯ: บรรณาคาร.

เสถียร โพธินันทะ. (2536). วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

Santina, P. D. (2008). Madhyamaka Schools in India: A Study of the Madhyamaka Philosophy and of the Division of the System into the Prāsaṅgika and Svātantrika Schools. Delhi: Motilal Banarsidass.

Suzuki, B. L. (1981). Mahayana Buddhism. (4th ed.). London: George Allen & Unwin.