ภาวะผู้นำทางการเมืองในยุคโควิด-19
Main Article Content
บทคัดย่อ
ยุคปัจจุบันรัฐบาลของหลายประเทศทั่วโลกต้องเผชิญกันปัญหาการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ซึ่งผู้นำประเทศต้องบริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดนี้ด้วยความยุ่งยาก และมีปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจในการดำเนินการที่หลากหลายและเกี่ยวพันกันอย่างสูงยิ่ง ทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง ทำให้การบริหารประเทศมีตัวแปรที่ซับซ้อนกว่าเดิม โดยการบริหารสถานการณ์เช่นนี้ผู้นำประเทศจึงต้องมีภาวะผู้นำทางการเมืองที่สูงในการตัดสินใจแก้ปัญหาต่าง ๆ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงภาวะผู้นำทางการเมืองที่พึงประสงค์ในยุคยุคโควิด-19 หรือยุคการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) พบว่าในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคที่สังคมไทยต้องเผชิญในครั้งนี้กลุ่มผู้นำทางการเมืองทุกระดับที่มีหน้าที่โดยตรงในการแก้ไขปัญหาของประเทศจะต้องมีภาวะความเป็นผู้นำที่สูง นั่นคือ สร้างศรัทธา กล้าหาญ ทันเวลา หาความรู้ และอดทน เพื่อให้สามารถนำพาประเทศหลุดพ้นจากวิกฤตการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อโรค ซึ่งภาวะผู้นำทางการเมืองที่พึงประสงค์ ได้แก่ เป็นผู้มีพลังกายและพลังจิตที่เข้มแข็ง รู้จุดมุ่งหมายและแนวทางที่จะนำประเทศ มีความกระตือรือร้น (enthusiasm) มีความสัมพันธ์กับผู้อื่น (human relation skill) หรือมีความเป็นมิตรและมีความรัก มีบุคลิกความน่าเชื่อถือ (integrity) หรือมีลักษณะความเป็นผู้นำ มีความกล้าหาญในการตัดสินใจ มีสมรรถนะ (competency) เป็นครูที่ดี สร้างศรัทธาและความเชื่อมั่น มีทักษะในเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นพิเศษ (technical skill) มีความชาญฉลาดในทางการเมือง (political acumen) ซึ่งเป็นภาวะผู้นำทางการเมืองที่ผู้นำทางการเมืองพึงมีเมื่อต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มโรคติดต่อระหว่างประเทศ กองโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค. (2564). สถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) มาตรการสาธารณสุขและปัญหาอุปสรรคการป้องกันควบคุมโรคในผู้เดินทาง. สืบค้นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2564, จาก https://ddc.moph.go.th/uploads/ckeditor2//files/1.pdf
ไชยะ เทพา. (2557). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาความรู้เบื้องต้น ทางรัฐศาสตร์. ฉะเชิงเทรา: มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
ณรงค์ สินสวัสดิ์. (2550). เส้นทางผู้นำการเมือง. กรุงเทพฯ: แม็ค.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2556). ภาวะผู้นำและผู้นำเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์. (2548). รัฐศาสตร์และจริยธรรมนักการเมืองแนวพุทธ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2550). ความเป็นผู้นำทางการเมือง. สืบค้นเมื่อ 16 พฤษภาคม 2564, จาก https://mgronline.com/daily/detail/9500000029811
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2550). ภาวะความเป็นผู้นำ. กรุงเทพฯ: ส.เอเชียเพรส (1889) จำกัด.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2552). ภาวะผู้นำในประมวลสาระชุดวิชาทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารการศึกษา. หน่วยที่ 5-8. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อนันต์ บุญสนอง. (2553). ภาวะผู้นำในการบริหารสู่ความสำเร็จในเอกสารการสอนชุดวิชาการจัดการเชิงกลยุทธ์ในภาครัฐกิจ. หน่วยที่ 8. (พิมพ์ครั้งที่ 5). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.