ประสบการณ์การจัดการกับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งตับระยะสุดท้าย ผู้ดูแลและบุคลากรทางการแพทย์ ในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความจำเป็นที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งตับระยะสุดท้าย ในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย 2) ศึกษาประสบการณ์การจัดการคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งตับระยะสุดท้าย ในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาแบบปรากฏการณ์วิทยา พื้นที่วิจัยคือโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และการสังเกตแบบมีส่วนร่วมเพื่อตรวจสอบความตรงของข้อมูล มีผู้ให้ข้อมูล 3 กลุ่ม 1) ผู้ดูแล 10 คน 2) ผู้ป่วยมะเร็งตับระยะสุดท้าย 10 คน และ 3) บุคลากรทางการแพทย์ 5 คน ใช้วิธีการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัยเป็นแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง โดยวิเคราะห์เนื้อหาแล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งตับระยะสุดท้าย มุมมองประสบการณ์ชีวิตของผู้ดูแล ผู้ป่วยและบุคลากรทางการแพทย์ ให้ความหมายคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งตับระยะสุดท้ายไว้ตรงกันว่า คุณภาพชีวิตผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย เป็นการใช้ชีวิตขณะเจ็บป่วย เผชิญกับอาการของโรค เผชิญความเครียดและความสิ้นหวัง โดยมีญาติเป็นผู้ดูแล และบุคลากรทางการแพทย์เป็นผู้ให้คำแนะนำ รักษาแบบประคับประคอง และพบผลกระทบที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตขณะเจ็บป่วยทั้งหมด 4 ด้าน ได้แก่ ผลกระทบด้านร่างกาย ด้านอารมณ์และจิตใจ ด้านสังคม และด้านจิตวิญญาณ 2) มีรูปแบบการจัดการที่หลากหลาย คือ การจัดการอาการโดยใช้ยา ซึ่งในโรงพยาบาลขนาดใหญ่ โดยเฉพาะโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยจะมีการจัดการที่มีการจ่ายมอร์ฟีน ผู้ดูแลจัดการอาการแบบไม่ใช้ยาโดยการเปิดเพลงบรรเลง ผู้ป่วยได้รับการจัดการความเครียดและการสนับสนุนทางสังคมแบบ
ปฐมภูมิจากผู้ดูแลแบบทุติยภูมิ จากทีมบุคลากรสหวิชาชีพ พบว่าบุคลากรทางการแพทย์ มีการจัดการด้านการสื่อสารข่าวร้ายให้กับผู้ป่วยและผู้ดูแลและการจัดการในวาระสุดท้ายของชีวิต เพื่อให้ผู้ป่วยมองความตายเป็นความสุขสงบ