ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อความตั้งใจใช้บริการเช่าเครื่องแต่งกาย บนเพจเฟซบุ๊กละมุนนี ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุความตั้งใจใช้บริการเช่าเครื่องแต่งกายบนเพจเฟซบุ๊กละมุนนี ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และ 2) ศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อความตั้งใจใช้บริการเช่าเครื่องแต่งกายบนเพจเฟซบุ๊กละมุนนีของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามออนไลน์
กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่เคยใช้บริการเช่าเครื่องแต่งกายบนเพจเฟซบุ๊กละมุนนี และพักอาศัยในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 200 คน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และโมเดลสมการโครงสร้างผลการวิจัยพบว่า โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านการสื่อสารแบบปากต่อปากบนอินเทอร์เน็ต 2) ด้านภาพลักษณ์ของแบรนด์ 3) ด้านความตระหนักรู้ของแบรนด์ และ 4) ด้านความตั้งใจใช้บริการ สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นอย่างดี โดยพิจารณาจากค่า CMIN/df = 1.56, ค่า GFI = 0.94, ค่า AGFI = 0.90, ค่า SRMR = 0.03, ค่า RMSEA = 0.05 และค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์= 0.63 แสดงว่าตัวแปรในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนความตั้งใจใช้บริการเช่าเครื่องแต่งกายบนเพจเฟซบุ๊กละมุนนี ได้ร้อยละ 63 พบว่า ด้านการสื่อสารแบบปากต่อปากด้านภาพลักษณ์ของแบรนด์ และด้านการตระหนักรู้ของแบรนด์ มีอิทธิพลทางตรงต่อความตั้งใจใช้บริการของลูกค้า ตามลำดับ ซึ่งผู้ประกอบการธุรกิจเช่าเครื่องแต่งกายควรรักษาภาพลักษณ์ให้ดี คำนึงถึงการบอกต่อความประทับใจ ความพึงพอใจให้กับลูกค้าเป็นสำคัญเพื่อให้เกิดความตั้งใจใช้บริการ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กุลนิษฐ์ พงศ์พันธุ์พณิชย์. (2563). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุความตั้งใจใช้บริการเทรนเนอร์ออนไลน์ผ่านโซเชียลมีเดียของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล.วารสารมจร พุทธปญญาปริทรรศน, 5(2), 94-105. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/240667
กาญจนา ต้้นโพธิ์. (2563). รููปแบบการสื่อสารและการสร้างแรงจูงใจที่ใช้ในแฟนเพจเฟซบุ๊กยอดนิยมของไทย. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร 40(3), 25-45. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sujthai/article/view/187412
จิตพิสุทธิ์ บุปผาพันธ์, เปรมฤดี จิตรเกื้อกูล, ธัญลักษณ์ เมืองโคตร และ ตติยาภรณ์ ศิริศักดากุล. (2566). อิทธิพลของภาพลักษณ์องค์กรที่ส่งผลต่อความตั้งใจใช้บริการและความจงรักภักดีของผู้ใช้บริการท่าอากาศยานในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. วารสารศิลปะศาสตร์และวิทยาการจัดการ, 10(1), 55-71. สืบค้นจาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/jlams/article/view/234
จิณณวัตร ปะโคทัง และ ธีระ รุญเจริญ. (2565). ปัจจัยในการสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 5(3), 123-131. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edunsrujo/article/view/258188
ชัชญา สกุณา และ สุพิชฌาย์ ฉิมจินดา. (2564). ภาพลักษณ์และการตัดสินใจซื้อสินค้าแบรนด์ MUJI ผ่านกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดเรื่องการปรับลดราคาของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 8(2), 145-157. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/hssnsru/article/view/254966
ญานิกา สงวนดิสกุล และ ชุติมา เกศดายุรัตน์. (2566).การศึกษาประสิทธิผลการโฆษณาของแพลตฟอร์มที่มีผลต่อการับรู้แบรนด์และการเข้าถึงของผู้บริโภคผ่านอินสตาแกรม เฟซบุ๊ก และไลน์: กรณีศึกษาร้านค้าออนไลน์ ภายใต้แบรนด์ Classicpe.bkk. Journal of Business Administration and Languages (JBAL), 10(1), 60-72. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/TNIJournalBA/article/view/261557
ธนากร โพชากรณ์ และ ยุวรินธร ไชยโชติช่วง. (2565). อิทธิพลของการสื่อสารแบบปากต่อปากอิเล็กทรอนิกส์ ทัศนคติ การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง และการรับรู้ความสามารถ ในการควบคุมพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อความตั้งใจเดินทางไปท่องเที่ยวเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 9(2), 118-149. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/srj/article/view/260333
ธีรเดช สืบไตรรัตน์ และ สุมามาลย์ ปานคํา. (2563). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุความตั้งใจซื้อทัวร์เชิงวัฒนธรรมในประเทศไทยผ่านเฟซบุ๊กของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 37(2), 84-109. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jms_psu/article/view/239533
ณัฐวุฒิ เหมาะประมาณ และ สันติธร ภูริภักดี. (2566). นวัตกรรมการบริการที่ส่งผลต่อการใช้บริการโรงแรมในจังหวัดภูเก็ต. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 8(2), 14-26. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/261758
นันท์ชนก ดาวล้อมจันทร์ และ ธีรารัตน์ วรพิเชฐ. (2566). อิทธิพลของคุณภาพและความน่าเชื่อถือของข้อมูลจากการสื่อสารแบบปากต่อปาก ทางอิเล็กทรอนิกส์ ต่อการส่งต่อข้อมูลผลิตภัณฑ์เพื่อสิ่งแวดล้อมและความตั้งใจซื้อ ผลิตภัณฑ์เพื่อสิ่งแวดล้อม. วารสารนวัตกรรมและการจัดการ, 8(2), 46-58. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journalcim/article/view/269321/181568
พิราพร นุชประเสริฐ และ ธีระวัฒน์ จันทึก. (2559). การวิเคราะห์องค์ประกอบของความตระหนักรู้ในหลอดไฟแอลอีดีเพื่อประหยัดพลังงาน. วารสาร Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9(2), 640-654. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/65831
พีรญา ชื่นวงศ์. (2563). ปัจจัยด้านความรู้และความเข้าใจที่ส่งผลต่อการตระหนักรู้และการยอมรับในการจัดการน้ำเสียในชุมชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 15(1), 61-74. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JSSRA /article/view/240211
พลช จันทอุปลี และ กนกพร ชัยประสิทธิ์. (2566). ทัศนคติต่อกลยุทธ์สร้างความแตกต่างที่มีผลต่อความตั้งใจใช้บริการร้านอาหารขนาดเล็กในจังหวัดปทุมธานี. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 6(3), 27-42. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php /jmsr/article/view/254776
สุภาวดี สถาปนิกานนท์, จรัญญา ปานเจริญ และ จิราพร ชมสวน. (2566). อิทธิพลของการตลาดพันธมิตรการสื่อสารแบบปากต่อปากออนไลน์และความไว้วางใจที่มีต่อความตั้งใจซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 12(2), 85-101. สืบค้นจาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/NBU/article/view/267317
สำเภา มีบุญ และ เสาวนีย์ สมันต์ตรีพร, (2566). ความเชื่อมั่นของผู้ซื้อสินค้าและพฤติกรรมผู้บริโภคที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ของวัยทำงาน ในกรุงเทพมหานคร. Journal of Modern Learning Development, 8(1), 211-225. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/258682
เว็บไซต์ DiGI.TORY. (2563, 25 พฤษภาคม). ความแตกต่างระหว่าง Facebook ส่วนตัว, Facebook Group และ Facebook Fanpage. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2567, จาก https://digitorystyle.com/about-facebook-fanpage-group-profile/
อรญา สุวรรณโณ, ปาทิตตา สุขสมบูรณ์ และ พิสชา เชาวน์วุฒิกุล. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจใช้บริการแอปพลิเคชัน ALIST OPAC. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ (MJBA), 5(1), 137-154. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/MJBA/article/view/264264
Damarwulan, L.M. (2015). E-wom bomb effect on social media influence to brand: cases in halal products. Manajemen dan Bisnis, 14(1). DOI:10.24123/jmb.v14i1.302
DATAREPORTAl. (2023). Digital 2023: Thailand. Retrieved from https://datareportal.com/reports/digital-2023-thailand/
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Hair, J., Hult, T., Ringle, C., & Sarstedt, M. (2014). A primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM). Thousand Oaks, CA: SAGE.
Hoelter, J. W. (1983). The effects of role evaluation and commitment on identity salience. Social Psychology Quarterly, 46(2), 140–147. http://doi.org/10.2307/3033850
Hu, L.T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55. http://doi.org/10.1080/10705519909540118
Joreskog, K. G., & Sorbom, D. (1984). Advances in factor analysis and structural equation models. Lanham: Rowman & Littlefield Publishers.
Kline, R. B. (2011). Principles and practices of structural equation modeling (3rd ed.), New York: The Guilford Press.
Schreiber, J. B., Stage, F. K., King, J., Nora, A., & Barlow, E. A. (2006). Reporting structural equation modeling and confirmatory factor analysis results: A review. The Journal of Educational Research, 99(6), 323–337. https://doi.org/10.3200/JOER.99.6.323-338
Schumacker, R. E. & Lomax, R. G. (2004). A beginner's guide to structural equation modeling (2nd ed.). Mahwah: Lawrence Erlbaum Associates.
Thompson, B. (2004). Exploratory and confirmatory factor analysis: Understanding concepts and applications. American Psychological Association. https://doi.org/10.1037/10694-000
Ullman, M. T. (2001). The declarative/procedural model of lexicon and grammar. Journal of Psycholinguistic Research, 30(1), 37–69. https://doi.org/10.1023/A:1005204207369
