การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อ การดำเนินงานการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพความเป็นจริงและสภาพที่คาดหวังของระดับภาวะผู้นำดิจิทัลและการดำเนินงานประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา 2) พัฒนารูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลที่ส่งผลต่อการดำเนินงานการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา และ 3) ตรวจสอบความสอดคล้องของรูปแบบจำลองโครงสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่สร้างขึ้นตามทฤษฎีกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยใช้รูปแบบการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 84 คน และครูผู้สอน จำนวน 252 คน รวมทั้งสิ้น 336 คน โดยสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบอาศัยหลักความน่าจะเป็น ด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสถิติทดสอบที การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและการดำเนินงานประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา มีสภาพความเป็นจริง อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.18 และสภาพที่คาดหวัง อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.39 มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05
2. รูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินงานการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาที่พัฒนาขึ้น เป็นรูปแบบจำลองโครงสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ 13 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ การรู้ดิจิทัล การมีวิสัยทัศน์เชิงดิจิทัล การส่งเสริม การเรียนรู้เชิงดิจิทัล และการดำเนินงานการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา
3. รูปแบบจำลองโครงสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยพิจารณาจากค่า 2 = 64, df = 49,
2/df = 1.31, CFI = 0.97, TLI = 0.96, RMSEA = 0.02, SRMR = 0.02 และค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ = 0.74
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
จิติมา วรรณศรี (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
ชุติรัตน์ กาญจนธนชัย, พระมหาไกรวรรณ์ ชินทตฺติโย และ สุวิทย์ ภาณุจารี. (2563). ตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิตอลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 18(2), 102-111. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/mgsj/article/view/245419/168380
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัล. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธีรศักดิ์ อุปรมัย อุปไมยอธิชัย และ สุชาติ บางวิเศษ. (2563). การบริหารและการจัดการศึกษาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ราชกิจจานุเบกษา. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 51 (1 พฤษภาคม 2562).
เลอศักดิ์ ตามา และ สุมาลี ศรีพุทธรินทร์. (2564). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินงานระบบประกันคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(38), 224-240. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/248088/169560
วีระยุทธ ชาตะกาญจน์. (2556). เทคนิคการบริหาร สำหรับนักบริหารการศึกษามืออาชีพ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระยะ 5 ปี พ.ศ. 2566 - 2570. สุราษฎร์ธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2565). การบริหารวิชาการที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกยุคพลิกผัน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุชาดา สุขบำรุงศิลป์, ภารดี อนันต์นาวี และ สถาพร พฤฑฒิกุล. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการประกันคุณภาพภายในที่มีประสิทธิภาพของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 2(3), 17-33. สืบค้นจาก https://www.tci-thaijo.org/index.php/ejes/article/view/242211
สุพัตรา สุวรรณชัยรบ และ สุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2565). โปรแกรมเสริมสร้างทักษะภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 19(84), 31-40. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/SNGSJ/
article/view/250213/171711
Bollen, K. A. (1989). Structural equations with latent variables. New York: Wiley.
Diamantopoulos, A., Siguaw, J.A., & Siguaw, J.A. (2000). Introducing LISREL: A guide for the uninitiated. London: Sage Publications.
Eisner, E. (1976). Educational connoisseurship and criticism: Their form and functions in education evaluation. The Journal of Aesthetic Education, 10(3/4), 135-150. https://doi.org/10.2307/3332067
European Commission. (2018). Quality assurance for School development. (2nd ed). Brussels: Belgium. Khaled Almadani.
Flanagan, L., & Jacobsen, M. (2003). Technology leadership for the twenty-first century principal. Journal of Educational Administration, 41(2), 124-142. https://doi.org/10.1108/09578230310464648
Jackson, D. L. (2003). Revisiting sample size and number of parameter estimates: Some support for the N:q hypothesis. Structural Equation Modeling, 10(1), 128-141. https://doi.org/10.1207/S15328007SEM1001_6
Kaplan, D. (2000). Structural equation model: Foundation and extensions. California: Thousand Oaks.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
