โมเดลกลยุทธ์การพัฒนาองค์กรของธนาคารพาณิชย์ในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล

Main Article Content

ปนัดดา กิจไพบูลย์วงศ์
นีรนุช เนื่องวัง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างกลยุทธ์การพัฒนาองค์กรกับผลการปฏิบัติงานของธนาคารพาณิชย์ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยบูรณาการแนวคิดทรัพยากรการบริหาร 4M’s (Man, Money, Material และ Management) และการบริหารลูกค้าสัมพันธ์ (Customer Relationship Management: CRM) ผ่านกลยุทธ์การพัฒนาองค์กรไปสู่ผลการปฏิบัติงานตามกรอบ Balanced Scorecard การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน Sequential Exploratory Mixed Methods โดยเริ่มจากการวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหารและผู้ใช้บริการธนาคาร จำนวน 16 คน เพื่อพัฒนาและยืนยันกรอบแนวคิดการวิจัย จากนั้นดำเนินการวิจัยเชิงปริมาณ โดยเก็บข้อมูลจากพนักงานธนาคารพาณิชย์ จำนวน 357 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factor Analysis: CFA) และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling: SEM)


ผลการวิจัยเชิงคุณภาพ สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ และการบริหารความสัมพันธ์ลูกค้าที่มุ่งเน้นลูกค้าเป็นศูนย์กลาง ขณะที่ผลการวิจัยเชิงปริมาณ พบว่า โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในระดับดี โดยการบริหารลูกค้าสัมพันธ์มีอิทธิพลต่อผลการปฏิบัติงานของธนาคารพาณิชย์ ทั้งทางตรงและทางอ้อมผ่านกลยุทธ์การพัฒนาองค์กร ขณะที่ทรัพยากรการบริหารตามแนวคิด 4M’s ส่งผลต่อผลการปฏิบัติงานในลักษณะอิทธิพลทางอ้อมผ่านกลยุทธ์การพัฒนาองค์กร ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่ากลยุทธ์การพัฒนาองค์กรทำหน้าที่เป็นตัวแปรคั่นกลางเชิงสาเหตุที่เชื่อมโยงทรัพยากรการบริหารและการบริหารลูกค้าสัมพันธ์กับผลการปฏิบัติงานของธนาคารพาณิชย์ และสามารถใช้เป็นแนวทางในการกำหนดกลยุทธ์เพื่อยกระดับประสิทธิภาพการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กิจไพบูลย์วงศ์ ป., & เนื่องวัง น. (2026). โมเดลกลยุทธ์การพัฒนาองค์กรของธนาคารพาณิชย์ในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(3), 1508–1523. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/286350
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2566). ภูมิทัศน์ภาคการเงินไทย. สืบค้นจาก https://www.bot.or.th/th/financial-innovation/financial-landscape.html

TRIS Rating. (27 สิงหาคม 2567). Industry analysis and outlook: แนวโน้มธุรกิจกลุ่มธนาคารพาณิชย์. สืบค้นจาก https://media.settrade.com/settrade/Documents/2024/Aug/270824-Tris-Bank.pdf

Andrews, K. R. (1971). The concept of corporate strategy. Homewood, IL: Irwin.

Buttle, F. (2009). Customer relationship management: Concepts and technologies. (2nd ed.). Oxford, UK: Elsevier.

Chandler, A.D. (1962). Strategy and structure: Chapters in the history of American enterprise. Boston: MIT Press.

Chen, I. J., & Popovich, K. (2003). Understanding customer relationship management (CRM): People, process, and technology. Business Process Management Journal, 9(5), 672-688. https://doi.org/10.1108/14637150310496758

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555

Drucker, P. F. (1973). Management: Tasks, responsibilities, practices. New York: Harper & Row.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.

Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1996). The balanced scorecard: Translating strategy into action. Boston, MA: Harvard Business School Press.

Payne, A., & Frow, P. (2005). A strategic framework for customer relationship management. Journal of Marketing, 69(4), 167–176. http://dx.doi.org/10.1509/jmkg.2005.69.4.167

Stoner, J. A. F., Freeman, R. E., & Gilbert, D. R. (1995). Management. (6th ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.

The Banker. (2024). Top 1000 World Banks rankings and insights. London, UK: Financial Times.

World Bank. (2024). Global economic prospects: January 2024. Washington, DC: World Bank.