The Influence of Online Media Exposure Behavior and Parception Image of T-pop Artists on Fans Club Participation
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to 1) compare differences between demographic characteristics and fan engagement in T-Pop activities, 2) examine the relationships between online media exposure behavior, perceived artist image, and fan engagement, and 3) investigate the influence of online media exposure behavior and perceived artist image on fan engagement. A quantitative research design was employed. The sample consisted of 400 T-Pop fans in Thailand, selected using non-probability convenience sampling. Data were collected through a structured questionnaire and analyzed using descriptive and inferential statistics. The results indicated that T-Pop fans exhibited high levels of online media exposure behavior (M = 4.06), perceived artist image (M = 4.43), and fan engagement (M = 3.81). The demographic difference analysis revealed that age, education level, income, and occupation significantly differed in terms of online media exposure behavior. Furthermore, online media exposure behavior and perceived artist image were found to be significantly correlated with fan engagement. The results of multiple regression analysis demonstrated that online media exposure behavior and perceived artist image.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Views and opinions appearing in the Journal it is the responsibility of the author of the article, and does not constitute the view and responsibility of the editorial team.
References
เกศสิริ ขาวเผือก. (20 ธันวาคม 2065). ลิซ่า T-Pop ซีรีส์วาย บทสรุปความสำเร็จของ Soft Power ไทยตลอดปี 2021 และก้าวต่อไปในปี 2022. The Standard. สืบค้นจาก https://thestandard.co/nownext-2022-thai-soft-power/
ฉันทนา ปาปัดถา และ พงศ์กฤษฏิ์ พละเลิศ. (2566). การเปิดรับข้อมูลออนไลน์ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์เพื่อการท่องเที่ยวของวัยรุ่นไทย. วารสารวิจัยและนวัตกรรม สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร, 5(2), 66-81. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ivebjournal/article/view/255594
ตรัยรัตน์ ปลื้มปิติชัยกุล. (2566). พฤติกรรมผู้บริโภคในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไทยรัฐออนไลน์. (10 พฤศจิกายน 2564). T-Pop ดนตรีและความบันเทิงที่สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจ. ไทยรัฐ. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/money/business_marketing/marketing_trends/2238784
หทัยธาร ฉัตรเลิศมงคล. (17 สิงหาคม 2564). สำรวจก้าวต่อไปของ T-Pop และอุตสาหกรรมเพลงไทยสู่เวทีสากลผ่านคนคุณภาพจากวงการ. The Standard. สืบค้นจาก https://thestandard.co/t-pop-and-thai-music-industry-to-international-stage/
อรรถพล เลิศล้ำ. (2568). CEA ปลุกพลัง Soft Power ดนตรีไทยผ่านโครงการ Music Exchange. MCOT. สืบค้นจาก https://www.mcot.net/view/8iLoYwEy
เสรี วงษ์มณฑา. (2541). 108 การประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: A.N. การพิมพ์.
Abercrombie, N., & Longhurst, B. (1998). Audiences: A sociological theory of performance and imagination. London: SAGE.
Brodie, R. J., Ilic, A., Juric, B., & Hollebeek, L. (2013). Consumer engagement in a virtual brand community: An exploratory analysis. Journal of Business Research, 66(1), 105-114. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2011.07.029
Cochran, W.G. (1963). Sampling techniques. (2nd ed.). New York: Wiley.
Cvijikj, I. P., & Michahelles, F. (2013). Online engagement factors on Facebook brand pages. Social Network Analysis and Mining, 3(4), 843-861. https://doi.org/10.1007/s13278-013-0098-8
Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York: New York University.
Katz, E., Blumler, J. G., & Gurevitch, M. (1973). Uses and gratifications research. The Public Opinion Quarterly, 37(4), 509-523. https://doi.org/10.1086/268109
Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2010). Consumer behavior. (10th ed.). New Jersey: Pearson Education.
