การพัฒนาสื่อออนไลน์เพื่อทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้สมาร์ทโฟนสำหรับนักศึกษาที่ลงทะเบียนรายวิชาภาษาจีนเพื่อการสื่อสาร มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

ผู้แต่ง

  • Mrs.Thipphakan Thongchueadet -
  • สุพรรษา น้อยนคร

คำสำคัญ:

ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้, ทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีน, สื่อออนไลน์ผ่านสมาร์ทโฟน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสื่อออนไลน์เพื่อทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้สมาร์ทโฟนสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎอุตรดิตถ์ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านการจำคำศัพท์ภาษาจีนของนักศึกษาระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยสื่อออนไลน์เพื่อทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้สมาร์ทโฟน 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนด้วยสื่อออนไลน์เพื่อทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้สมาร์ทโฟน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนักศึกษาที่ลงทะเบียนรายวิชาภาษาจีนเพื่อการสื่อสาร ภาคเรียนที่ 2/2566 จำนวน 27 คน ได้มาจากเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ สื่อออนไลน์ผ่านสมาร์ทโฟน แบบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีน และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t-test ผลการวิจัย พบว่า ค่าประสิทธิภาพของสื่อออนไลน์เพื่อทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้สมาร์ทโฟน E1/E2 เท่ากับ 82.74/85.93 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด (80/80) ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านการจำคำศัพท์ภาษาจีนของนักศึกษาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนด้วยสื่อออนไลน์เพื่อทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้สมาร์ทโฟน โดยรวมพบว่านักศึกษามีความพึงพอใจในระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

กมลวรรณ ศรีสุโคตร. (2554). การพัฒนาทักษะการพูดและเจตคติต่อวิชาภาษาอังกฤษ โดยใช้กิจกรรมบทบาท

สมมติ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (สาขาวิชา

หลักสูตรและการสอน) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

เกศสุดา ปงลังกา. (2550). การศึกษาการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติในการพัฒนาความสามารถด้านการพูด

ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. สารนิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการ

สอนภาษาอังกฤษในฐาน ภาษาต่างประเทศ) บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

เกวริฐา รองพล (2565).การพัฒนาสื่อบทเรียนออนไลน์เรื่อง การออกแบบ การผลิตและการประยุกต์ใช้สื่อ

เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ โดยใช้ทฤษฎีการสร้างความรู้ด้วยตนเองในการสร้างสรรค์ชิ้นงาน สำหรับ

นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 2 วิทยาลัยนาฏศิลปนครศรีธรรมราช. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์. ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 (มกราคม – มีนาคม 2565)

จิรารัตน์ ประยูรวงษ์. (2562). DIGITAL LEARNING การเรียนรู้ภาษาอังกฤษบนโลกดิจิทัลในศตวรรษที่ 21. วารสาร

บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(1), 210-223.

ชวลิต ชูกำแพง. (2553). การวิจัยหลักสูตรและการสอน. พิมพครั้งที่ 2. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ชาลิสา จิตบุญญาพนิิจ. (2559). การเรียนรู้และผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาในการพัฒนารูปแบบกา

เรียนการสอนโดยใช้บทเรียนอีเลิร์นนิ่งในรายวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1.

มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาลัยศาสนศาส ยโสธร, 5(3), 60-616.

ดรุณนภา นาชัยฤทธิ์. (2562). การพัฒนาการเรียนการสอนบนบทเรียนออนไลน์ด้วยเทคนิคการเรียนรู้แบบ

กรณีศึกษาเพื่อส่งเสริมการคิดแก้ปัญหาของนักศึกษาครู. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ธัญธัช วิภัติภูมิประเทศ. (2559). พฤติกรรมการใช้สมาร์ทโฟนในชั้นเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

วารสารสุทธิ ปริทัศน์, 30(95), 48-58.

ธนพงษ์ ไชยลาโภ, เอกลักษณ์ โภคทรัพย์ ไพบูลย์, & ปริญญ์ โสภา. (2559). การพัฒนาสื่อบทเรียนออนไลน์ เรื่อง:

การออกแบบเพื่อการผลิตสื่อปฏิสัมพันธ์และมัลติมีเดีย. วารสารวิชาการวัตกรรมสื่อสารสังคม, 4(2),

-143.

ธนาวรรณ ประจุดทะศรี. (2555). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เจตคติต่อวิชาภาษาอังกฤษและการเห็น

คุณค่าในตนเอง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ระหว่างจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยสถา่นการณ์จำลอง

และการใช้บทบาทสมมติ. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. (หลักสูตรและการสอน). มหาสารคาม : บัณฑิตวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

นารีรัตน์ วัฒนเวฬุ. (2560). การศึกษากลวิธีการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาจีนของนักศึกษา.

บุญชม ศรสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาสน.

เสี่ยววิน เซอ. (2554). การพัฒนาชุดการเรียนรู้ภาษาจีนโดยใช้บริบทของท้องถิ่นสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี

คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต).

มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์, ฉะเชิงเทรา.

อุมาพร แก้วทา. (2558). การพัฒนาบทเรียนผ่านสมาร์ทโฟนตามแนวคิดองค์กรแห่งการเรียนรู้เรื่องการพัฒนา

เว็บไซต์ สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี คณะครุ

ศาสตร์.

อนุภาพ ดลโสภณ. (2542). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียน ชั้นประถมศึกษา

ปีที่ 5 ระหว่างการสอนโดยใช้เกมและการสอนตามคู่มือครู. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. (การประถมศึกษา).

มหาสารคาม : บัณฑิตวิทยลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

Zhao Minghui. (2012). Chinese vocabulary Teaching of Thai college student based on

memory strategies. Master’s thesis teaching Chinese to speakers of other

languages. College of International Education, Shandong University.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-25

รูปแบบการอ้างอิง

Thongchueadet, M., & น้อยนคร ส. . (2024). การพัฒนาสื่อออนไลน์เพื่อทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้สมาร์ทโฟนสำหรับนักศึกษาที่ลงทะเบียนรายวิชาภาษาจีนเพื่อการสื่อสาร มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 11(2), 142–153. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/johuru/article/view/275319