การวิเคราะห์การใช้ภาษาวรรณศิลป์เปรียบเทียบเชิงอติพจน์ที่ปรากฏในบทกวีนิพนธ์เทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การใช้ภาษาวรรณศิลป์เปรียบเทียบเชิงอติพจน์อย่างสมเหตุสมผล                     กับสรรพสิ่งต่าง ๆ ที่ปรากฏในบทกวีนิพนธ์เทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และวิเคราะห์การใช้ภาษาวรรณศิลป์เปรียบเทียบเชิงอติพจน์อย่างสมเหตุสมผล ที่ปรากฏในบทกวีนิพนธ์เทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชบรมนาถบพิตร โดยคัดเลือกบทกวีนิพนธ์เทิดพระเกียรติช่วงระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ.2559 ถึง วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ.2560 ในโอกาสจัดพิมพ์หนังสือที่ระลึกเนื่องในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ.2560 ซึ่งคัดเลือกจากหนังสือเรื่อง 89 พรรษา แห่งภูมิพลังแผ่นดิน จัดพิมพ์โดยกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม ที่มีองค์ประกอบ ได้แก่ ชื่อผู้แต่ง ประเภทคำประพันธ์ จำนวนบท และความถูกต้อง การใช้ฉันทลักษณ์จากการตรวจสอบของคณะกรรมการจัดทำหนังสือรวม 90 สำนวน คัดเลือกเฉพาะการใช้ภาษาวรรณศิลป์เปรียบเทียบเชิงอติพจน์ที่ชัดเจนนำมาพรรณนาวิเคราะห์ (Descriptive Analysis) ตามวัตถุประสงค์ของการวิจัยทั้งหมด 9 สำนวน ผลของการวิจัยพบว่า 1. การใช้ภาษาวรรณศิลป์เปรียบเทียบเชิงอติพจน์เปรียบเทียบกับสรรพสิ่งต่าง ๆ ที่ปรากฏในบทกวีนิพนธ์ ได้แก่ แผ่นดิน แผ่นฟ้า แม่น้ำ โลก น้ำค้าง น้ำฝน เทพยดา จักรวาล              และหัวใจ 2. การใช้ภาษาวรรณศิลป์เปรียบเทียบเชิงอติพจน์กับสรรพสิ่งต่าง ๆ อย่างสมเหตุสมผล เมื่อเปรียบเทียบกับพระราชดำรัสในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา 5 ธันวาคม ระหว่างปี พ.ศ.2531 – 2542 : การวิเคราะห์คุณธรรม 4 ประการ มีความสมจริงกับบทกวีนิพนธ์เทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ มิใช่กล่าวเกินความเป็นจริง เพราะด้วยพระราชกรณียกิจ พระราชจริยวัตร รวมทั้งโครงการพระราชดำรินานัปการสร้างสรรค์เพื่อพสกนิกรให้ร่มเย็นเป็นสุขทั่วแผ่นดินไทยอย่างแท้จริง