คำยืมภาษาอังกฤษในพจนานุกรมคาใหม่ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน วั

ผู้แต่ง

  • วิลาวัณย์ วิษณุเวคิน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

คำสำคัญ:

คายืมภาษาอังกฤษ, พจนานุกรมคาใหม่, การทับศัพท์, การสร้างคำ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) จาแนกประเภทคายืมภาษาอังกฤษ 2) วิเคราะห์ลักษณะการสร้างคาจากคายืม และ 3) ชี้ให้เห็นแนวโน้มการยืมคาในภาษาไทยร่วมสมัย โดยวิเคราะห์ข้อมูลจากพจนานุกรมคาใหม่ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่ม 1-3 ผลการวิจัยพบคายืมภาษาอังกฤษทั้งสิ้น 574 คา โดยจาแนกตามวิธีการรับคาได้ 3 ประเภท คือ การทับศัพท์ ซึ่งเป็นวิธีที่พบมากที่สุด (543 คา คิดเป็นร้อยละ 94.60) รองลงมาคือ การแปลศัพท์ (28 คา คิดเป็นร้อยละ 4.88) และการบัญญัติศัพท์ (3 คา คิดเป็นร้อยละ 0.52) ในด้านการสร้างคา พบว่าคายืมเหล่านี้ถูกนาไปสร้างเป็นคาใหม่ผ่านการประสมคา ซึ่งเป็นวิธีที่นิยมที่สุด รองลงมาคือ การซ้าคา และ การซ้อนคา ผลการศึกษาสะท้อนแนวโน้มที่ชัดเจนว่าการทับศัพท์เป็นกลไกหลักในการรับคาภาษาอังกฤษเข้ามาในภาษาไทย เนื่องจากความรวดเร็วและความคุ้นเคยของผู้ใช้ภาษา ซึ่งสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเทคโนโลยีในยุคปัจจุบัน

เอกสารอ้างอิง

เกื้อกมล พฤกษประมูล. (2532). การยืมคำภาษาอังกฤษในภาษาไทย [Unpublished manuscript]. (อ้างถึงใน

นิตยา กาญจนะวรรณ, 2550)

ปีที่ 12 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม – ธันวาคม 2568

นนทิชา จันทร์เนตร์ และจิรัฐพร ไทยงูเหลือม. (2566). คายืมที่ปรากฏในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8 (5), 194-205.

นิตยา กาญจนวรรณ. (2550). การใช้คำภาษาต่างประเทศในภาษาไทย. The Journal, 3 (1), 3–19.

นิตยา กาญจนวรรณ. (2550). ภาษาศาสตร์ทั่วไป. สานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ไพศาล ผลินกุล และกาญจนา ตระกูลทวีคูณ. (2555). ประวัติการทาพจนานุกรมของไทย. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

ไพศาล ผลินกุล และกาญจนา ตระกูลทวีคูณ. (2555). พจนานุกรมยุคดิจิทัล. ปทุมธานี: สานักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และ

เทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.).

รัชตพล ชัยเกียรติธรรม. (2557). การวิเคราะห์และเปรียบเทียบคำยืมภาษาอังกฤษที่ปรากฏในภาษาไทยและภาษาจีน. วารสารภาษาและภาษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 33 (1), 43-61.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2549). หลักเกณฑ์การบัญญัติศัพท์. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: นานมีบุคส์พับลิเคชันส์.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2557). พจนานุกรมคำใหม่ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่ม 1-3. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชันส์.

สิริภัทร พรหมราช. (2551). พัฒนาการคำยืมภาษาอังกฤษที่ปรากฏในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2493 พ.ศ. 2525 และพ.ศ. 2542. วารสารภาษาไทยและวัฒนธรรมไทย, 1 (1), 162-174.

สุชาดา เจียมพงษ์. (2565). คำยืมภาษาต่างประเทศในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน: การศึกษารูปแบบคาและการจาแนกประเภทความหมาย. วารสารวารสารธรรมศึกษา--สาระ, 13 (1), 98-120.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

วิษณุเวคิน ว. (2025). คำยืมภาษาอังกฤษในพจนานุกรมคาใหม่ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน วั. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 12(2), 70–78. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/johuru/article/view/284872