เมื่อ “คน” กลายเป็น “สัตว์”: ความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ ในภาษาไทยและภาษาอินโดนีเซีย -

Main Article Content

รังสิมา รุ่งเรือง
ชัชวดี ศรลัมพ์

บทคัดย่อ

                  งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ในภาษาไทยกับภาษาอินโดนีเซีย ที่มีความหมายเปรียบเทียบหมายถึง “คน” รวมถึงกระบวนการทางความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ในภาษาไทยและภาษาอินโดนีเซีย ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ในภาษาไทยจากคลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติ และหนังสือสำนวน สุภาษิตและคำพังเพยไทยจำนวน 31 เล่ม และเก็บรวบรวมข้อมูลความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ในภาษาอินโดนีเซียจาก SEALang Library Indonesian Corpus (คลังข้อมูลภาษาอินโดนีเซีย ห้องสมุดภาษาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) และหนังสือสำนวน สุภาษิตและคำพังเพยอินโดนีเซียจำนวน 32 เล่ม พบข้อมูลความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ในภาษาไทย จำนวน 270 ข้อมูล และข้อมูลความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ในภาษาอินโดนีเซีย จำนวน 287 ข้อมูล รวมทั้งสิ้น 557 ข้อมูล ผู้วิจัยได้นำแนวคิดด้านการวิเคราะห์อรรถลักษณ์มาใช้ในการวิเคราะห์ ผลการวิเคราะห์พบว่า สัตว์ที่นำมาใช้เปรียบเทียบเป็นสัตว์ที่อยู่ในกลุ่ม สัตว์บก สัตว์น้ำ สัตว์ปีก สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ที่ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก และสัตว์ในเทพนิยายและตำนาน เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ในภาษาไทยและภาษาอินโดนีเซีย ผู้วิจัยพบว่า ข้อมูลความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ในภาษาไทยและภาษาอินโดนีเซียมีทั้งความเหมือนและความต่างในด้านความหมายเปรียบเทียบและชนิดของสัตว์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบ ซึ่งเป็นผลจากอิทธิพลของวัฒนธรรมไทยและอินโดนีเซีย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รุ่งเรือง ร., & ศรลัมพ์ ช. (2018). เมื่อ “คน” กลายเป็น “สัตว์”: ความหมายเปรียบเทียบของสัตว์ ในภาษาไทยและภาษาอินโดนีเซีย: -. ภาษาและภาษาศาสตร์, 35(2), 27–44. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/joling/article/view/127577
ประเภทบทความ
Articles