การกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำว่า “ยัง” -

บทคัดย่อ

                 บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการของคำว่า “ยัง” ตั้งแต่สมัยสุโขทัยต่อเนื่องมาจนถึงสมัยปัจจุบัน โดยใช้แนวคิดทฤษฎีเรื่องการกลายเป็นคำไวยากรณ์ (grammaticalization) มาช่วยในการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่าเส้นทางการกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำว่า “ยัง” มี 2 เส้นทางหลัก เส้นทางแรก เริ่มจากคำเนื้อหาอย่างคำกริยา “ยัง” ที่หมายถึง ‘มีอยู่’ ได้พัฒนาไปเป็นคำไวยากรณ์ต่าง ๆ ได้แก่ คำช่วยกริยา คำเชื่อมอนุพากย์ และคำกริยาการีต ส่วนอีกเส้นทางหนึ่ง เริ่มจากคำเนื้อหาเช่นกัน ได้แก่ คำกริยา “ยัง” ที่หมายถึง ‘อยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง’ โดยได้พัฒนาไปเป็นคำไวยากรณ์อย่างคำบุพบท ถึงแม้ว่าการกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำว่า “ยัง” จะแยกออกเป็น 2 เส้นทาง แต่ก็ยังถือว่ามีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กัน เนื่องจากคำกริยาต้นกำเนิดของแต่ละเส้นทางมีความสัมพันธ์กันทางความหมาย คือ ต่างก็แสดงถึง ‘สภาพที่มีอยู่’