กลวิธีการปรับนามวลีจากภาษาญี่ปุ่นมาตรฐานสู่ภาษาญี่ปุ่นอย่างง่ายเพื่อให้ข้อมูลเกี่ยวกับโรคโควิด 19 ในประเทศญี่ปุ่น: การศึกษาเชิงภาษาศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีทางภาษาศาสตร์ในการปรับนามวลีจากประโยคภาษาญี่ปุ่นมาตรฐานให้เป็นภาษาญี่ปุ่นอย่างง่ายในบริบทการให้ข้อมูลเกี่ยวกับโรคโควิด 19 ผลการวิจัยพบว่ามีกลวิธีในการปรับนามวลีคือ 1) กลวิธีการเปลี่ยนคำ โดยการเปลี่ยนนามวลีจากภาษาญี่ปุ่นมาตรฐานสู่ภาษาญี่ปุ่นอย่างง่ายมีการเปลี่ยนคำที่ง่ายกว่า เช่น การใช้คำที่มีความหมายคล้ายกัน การใช้คำพ้องความหมาย และการใช้คำลูกกลุ่มแทนคำจ่ากลุ่ม 2) การไม่ใช้คำประสมระหว่างคำญี่ปุ่นกับคำยืม 3) กลวิธีการลดความสุภาพ และ 4) กลวิธีการเพิ่มคำอธิบาย โดยแบ่งออกเป็น 2 กรณีคือ การใช้อักษรฮิรางานะเขียนแทนอักษรคันจิพร้อมเขียนขยายความ และการเพิ่มคำศัพท์ที่เขียนด้วยอักษรโรมันกำกับไว้ท้ายคำศัพท์ ซึ่งกลวิธีเหล่านี้เป็นกลวิธีการทางภาษาศาสตร์ ไม่ว่าจะเป็นกลวิธีเชิงอรรถศาสตร์ กลวิธีเชิงระบบหน่วยคำ กลวิธีเชิงวากยสัมพันธ์ หรือกลวิธีเชิงวัจนปฏิบัติศาตร์ นอกจากนี้บทความนี้ยังนำเสนอข้อมูลเพิ่มเติมจากหลักการภาษาญี่ปุ่นอย่างง่ายคือ มีการเติม o- หน้าคำในภาษาญี่ปุ่นอย่างง่ายไม่ได้ใช้เพื่อแสดงความสุภาพ แต่เป็นการใช้เพื่อทำให้คำไพเราะขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นบทความนี้ยังนำเสนอข้อมูลที่มีการใช้คำยืมและคำที่เขียนด้วยอักษรโรมันซึ่งขัดแย้งกับหลักการของภาษาญี่ปุ่นอย่างง่าย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของภาษาและภาษาศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณวลัย อินทร์หงษ์ษา. (2562). โครงสร้างการีตในภาษาไทยและภาษาญี่ปุ่น: การศึกษาเปรียบเทียบเชิงวากยสัมพันธ์และระบบคำ. มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์, 36(1), 169-193.
ทรงธรรม อินทจักร. (2550). แนวคิดพื้นฐานด้านวัจนปฏิบัติศาสตร์. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อและอาการสำคัญของโรคติดต่ออันตราย (ฉบับที่ 3). (29 กุมภาพันธ์ 2563). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 48ง หน้า 1.
วิชยา โยชิดะ. (2562). การส่งแรงงานชาวอีสานสู่ประเทศญี่ปุ่นภายใต้นโยบายใหม่. โครงการจัดประชุมวิชาการระดับชาติเวทีวิจัยมนุษยศาสตร์ไทย ครั้งที่ 13: ภูมิภาคนิยมและท้องถิ่นนิยมสมัยใหม่ ในโลกไร้พรมแดน (น. 106-122). คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามร่วมกับสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.).
วิภาส โพธิแพทย์. (2561). ภาษาไทยในมุมมองแบบลักษณ์ภาษา. โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Agency for Cultural Affairs. (2020). Easy Japanese guidelines for residence support. https://www.bunka.go.jp/seisaku/kokugo_nihongo/kyoiku/92484001.html
Arai, T. (2020, April 2). Kabushikikaisha RSVIPA wa shigatu tuitachi yori kazen rimootowaaku terewaaku (zaitakukimu) wo kaishiitashimashita. https://www.excite.co.jp/news/article/Prtimes_2020-04-02-54365-52/
Carnie, A. (2013). Syntax: A generative introduction (3th ed.). Wiley-Blackwell.
Cook, V. J., & Newson, M. (2007). Chomsky’s universal grammar: An introduction. Blackwell.
Grice, H. P. (1975). Logic and conversation. In P. Cole & J. Morgan (Eds.), Syntax and semantics 3: Speech act (pp. 41-58). Academic Press.
Hasegawa, Y. (2015). Japanese: A linguistics introduction. Cambridge University Press.
Immigration Services Agency of Japan. (2020). https://www.moj.go.jp/isa/other_languages.html
Iori, I. (2016). “Yasashii Nihongo- tabunkakyoseishakai e”. Iwanamishinsho.
Ishihara, S. (2019, Octobor 31). “Yasashii Nihongo wa Shakaigensouni – Tabunkakyoseisyasai no jikgen ni”. http://www.nihongoplat.org/2019/10/31/
Iwata. K. (2020). Iryo de mochiiru “Yasashi Nihongo” Shingata Corona Virusu Kensahen. https://www.youtube.com/watch?v=nwne978lJBc
Japan Telework Association. (n.d.). Telewaaku to wa. https://japan-telework.or.jp/tw_about/?fbclid=IwAR18ZxUxUmuMu1Et0Q8hk9zpfBKEb-x7ei-gIC5Lj3NEI_aM9Gn7KRhszR8
Kuroda, K., Yokono, H., Abe, K., Tsuchiya, T., Asao, Y., Kobayashi, Y., Tagawa, T. (2018). Development of acceptability rating data for Japanese (ARDJ): An initial report. Proc. Of the 24th Annual Meeting of the Association for NLP (pp. 65-68). https://www.anlp.jp/proceedings/annual_meeting/2018/pdf_dir/C1-6.pdf
Lakoff, R. (1973). The logic of politeness: Or, minding your P’s and q’s. In C. Corum, T. C., Smith-Stark, & A. Weiser (Eds.), Papers from 9th Regional Meeting of the Chicago Linguistic Society (pp. 292-305). Chicago Linguistic Society.
Löbner, S. (2013). Understanding semantics. Routledge.
Ministry of Health, Labour and Welfare. (2021). Novel Coronavirus (COVID-19). https://www.mhlw.go.jp/stf/seisakunitsuite/bunya/0000164708_00079.html
Radfor, A. (2004). English syntax: An introdution. Cambridge University Press.
Sato, H. (2013). "Easy Japanese" Sakusei no tame no Guido line. Faculty of Humanities Sociolinguistics Laboratory Hirosaki University. https://www.fdma.go.jp/singi_kento/kento/items/kento207_20_sankou5-6.pdf
Shibata, M. (2006). Yasashii Nihongo no Kokoromi. The NHK Monthly Report on Broadcast Research, 56(2), 36-42. The NHK Broadcasting Culture Research Institute.
Takeda, Y., & Iwata, K. (2019). Yasashii Nihongo o mochiita gaikokujin Shinryo. Japan Medical Association Journal, 49, 10-11.
Tsujimura, N. (2014). An introduction to Japanese linguistics. Wiley Blackwell.
Ueki, Y. (2019). Gaikokujin e no Jyouhoudentatsu no Kagi “Yasashii Nihongo” Hirogaru. The Sankei News. https://www.sankei.com/article/20190122-PLWYR6IFWBP7XGRBKX54D4W5SM/
WHO. (2021, May 26). WHO Coronavirus (COVID-19) dashboard. World Health Organization. https://covid19.who.int/
William, E. (1981). On the notions ‘lexically related’ and ‘head of word’. Linguistic Inquiry, 12(2), 45-74.
Yuasa, C. (2014). "Yasashii Nihongo"ni miru iigaesousaku: gokukoutai no keishikini cyakumokushite, Kanagawa University International Management Review, 48, 145-155.
