การคุ้มครองสิทธิในความเป็นส่วนตัวของข้อมูลส่วนบุคคลโดยศาลรัฐธรรมนูญ: กรณีศึกษาสาธารณรัฐเกาหลี

บทคัดย่อ

             ด้วยเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยในปัจจุบันทำให้ข้อมูลส่วนบุคคลถูกนำไปใช้แสวงหาผลประโยชน์โดยมิชอบได้โดยง่าย ดังนั้นหลายประเทศจึงออกกฎหมายในระดับรัฐบัญญัติเพื่อคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลโดยเฉพาะ รวมถึงบางประเทศที่เห็นว่าสิทธิในข้อมูลส่วนบุคคลถือเป็นสิทธิส่วนตัวของประชาชนก็ให้ความคุ้มครองสิทธิดังกล่าวในกฎหมายระดับรัฐธรรมนูญด้วย ดังเช่นประเทศไทยและสาธารณรัฐเกาหลี (เกาหลีใต้) ต่างก็มีบทบัญญัติเพื่อคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลทั้งในกฎหมายเฉพาะและรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ตาม ที่ผ่านมาประเทศไทยยังไม่เคยมีคดีเกี่ยวกับสิทธิในความเป็นส่วนตัวของข้อมูลส่วนบุคคลที่วินิจฉัยโดยศาลรัฐธรรมนูญ ในขณะที่ศาลรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเกาหลีได้เคยวางหลักกฎหมายหลายประการในคดีที่มีประเด็นเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงจัดขึ้นเพื่อศึกษาถึงการคุ้มครองสิทธิในความเป็นส่วนตัวของข้อมูลส่วนบุคคลภายใต้รัฐธรรมนูญของประเทศกรณีศึกษา อันได้แก่ สาธารณรัฐเกาหลี เพื่อให้ได้มาซึ่งหลักกฎหมายที่ศาลรัฐธรรมนูญของประเทศไทยสามารถนำมาปรับใช้ได้ในคดีที่มีลักษณะเดียวกัน

           จากการศึกษาวิจัยพบว่า ช่องทางการใช้สิทธิยื่นฟ้องคดีต่อศาลรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเกาหลีแบ่งได้เป็น 2 ช่องทาง ได้แก่ (1) ศาลยุติธรรมขอให้ศาลรัฐธรรมนูญชี้ขาดว่ากฎหมายที่ใช้อยู่ขัดต่อบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญหรือไม่ และ (2) บุคคลใช้สิทธิร้องทุกข์ทางรัฐธรรมนูญเพื่อขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าการกระทำของหน่วยงานรัฐขัดต่อรัฐธรรมนูญหรือไม่ หรือขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่ากฎหมายที่ใช้อยู่ขัดต่อรัฐธรรมนูญหรือไม่ นอกจากนี้ศาลรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเกาหลีได้เคยวางหลักกฎหมายเพื่อคุ้มครองสิทธิในความเป็นส่วนตัวของข้อมูลส่วนบุคคลไว้ 3 ประการ ได้แก่ (1) หลักความได้สัดส่วน (2) หลักการเลือกใช้มาตรการที่จำกัดสิทธิน้อยกว่า และ (3) หลักการคุ้มครองสิทธิของเจ้าของข้อมูลในการกำหนดข้อมูลส่วนบุคคลด้วยตนเอง ซึ่งศาลรัฐธรรมนูญของประเทศไทยอาจพิจารณานำหลักกฎหมายดังกล่าวของสาธารณรัฐเกาหลีมาใช้เป็นแนวทางตัดสินคดีที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อเป็นประโยชน์ต่อประเทศไทยได้