การพัฒนารูปแบบผลการปฎิบัติงานของพนักงานในธุรกิจโรงแรม จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • กัลยารัตน์ ธีระธนชัยกุล วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์

คำสำคัญ:

การพัฒนารูปแบบ, ธุรกิจโรงแรม, ผลการปฎิบัติงานของพนักงาน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับของผลการปฏิบัติงานของพนักงานในธุรกิจโรงแรม จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประเทศไทย 2) ศึกษาอิทธิพลของผลการปฏิบัติงานของพนักงานในธุรกิจโรงแรม  จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประเทศไทย และ 3) พัฒนาแบบจำลองผลการปฏิบัติงานของพนักงานในธุรกิจโรงแรม จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประเทศไทย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัย เชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม  สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ และค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลการวิจัยกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับของผลการปฏิบัติงานของพนักงานในธุรกิจโรงแรม จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประเทศไทยอยู่ในระดับมาก. 2) ผลการปฏิบัติงานของพนักงาน ได้รับอิทธิพลรวมจากเทคโนโลยีดิจิทัลสูงที่สุด ซึ่งเป็นทั้งอิทธิพลทางตรงและทางอ้อม รองลงมาคือ ภาวะผู้นำทางการบริหาร ซึ่งเป็นอิทธิพลทางตรง นอกจากนี้ ภาวะผู้นำทางการบริหาร ยังได้รับอิทธิพลจาก เทคโนโลยีดิจิทัล การเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจ และระบบการทำงาน โดยเป็นอิทธิพลทางตรงทั้งหมด ตามลำดับ และเป็นค่าอิทธิพลที่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05.3) แบบจำลองที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกลมกลื่นกับข้อมูลเชิงประจักษ์แนวทางการปรับตัวธุรกิจต่อการเปลี่ยนแปลงผู้ประกอบการสามารถนำผลการวิจัยไปใช้เป็นแนวทางในการวางแผนการเปลี่ยนแปลงภายในองค์กร เช่น การปรับโครงสร้าง การนำเทคโนโลยีใหม่มาใช้ การส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรที่สนับสนุนการทำงานเป็นทีม และการบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและความยั่งยืนของธุรกิจในระยะยาว.

เอกสารอ้างอิง

จิราภรณ์ พฤกษ์พนาเวศ. (2563). ความสามารถด้านเทคโนโลยีกับผลการดำเนินงานของธุรกิจบริการในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจ, 14(2), 85–101. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JEMEPTB/article/view/249825.

ณัฐพงศ์ คำภูมี. (2564). รูปแบบภาวะผู้นำที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานของพนักงานในธุรกิจบริการ. วารสารวิจัยการบริหารการศึกษา, 10(3), 97–112. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RRBR/article/view/275331.

สุทัตตา ตันเจริญ,กาญจนา พันธุ์เอี่ยม ,ชัชวาล แสงทองล้วน และอธิธัช สิรวริศรา(2564). ทิศทางการตลาดของอุตสาหกรรมสับปะรดกระป๋องเพื่อการส่งออกของไทย. วารสารวิขาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, , 4(3), 183-194. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/appm/issue/view/17119.

ประภัสสร ลวนานนท์และสมิทธ์ ตุงคะสมิต. (2559). พลวัตการปรับตัวของชุมชนตําบลเกาะเต่า จังหวัดสุราษฎร์ธานี ภายใต้กระแสการท่องเที่ยว,วารสารการวิจัยธุรกิจและการบริหาร, 4(2),528–542. https://thaiejournal.com/journal/2559volumes2P/journal-JBRA-4-2.pdf.

Ancillai, C., Sabatini, A., Gatti, M., & Perna, A. (2023). Digital technology and business model innovation: A systematic literature review and future research agenda. Technological Forecasting and Social Change, 188, 122307. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2022.122307 IDEAS/RePEc.

Buil, I., Martínez, E., & Matute, J. (2019). Transformational leadership and employee performance: The role of identification, engagement and proactive personality. International Journal of Hospitality Management, 7(7), 64–75. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2018.06.014.

Davis, C. R. (2018). Administrator leadership styles and their impact on school nursing. NASN School Nurse, 33(1), 36–39. https://doi.org/10.1177/1942602X17714202.

Gerrard, J. M., Godwin, S., Chuter, V., Munteanu, S. E., West, M., & Hawke, F. (2021). Release of the National Scheme’s Aboriginal and Torres Strait Islander Health and Cultural Safety Strategy 2020–2025; the impacts for podiatry in Australia: a commentary. Journal of Foot and Ankle Research, 14(2), 1–13. https://doi.org/10.1186/s13047-021-00466-8.

Hervas-Oliver, J. L., Gonzalez-Alcaide, G., Rojas-Alvarado, R., & Monto-Mompo, S. (2021). Emerging regional innovation policies for industry 4.0: analyzing the digital innovation hub program in European regions. Competitiveness Review: An International Business Journal, 31(1), 106-129. https://doi.org/10.1108/CR-12-2019-0159.

Jatowiec, T., Wojtaszek, H., & Miciuła, I. (2022). Analysis of the potential management of the low carbon energy transformation by 2050. Energies, 15(7), 23–51. https://doi.org/10.3390/en15072351.

Kerzner, H. (2013). Project Management: A Systems Approach to Planning, Scheduling, and Controlling. John Wiley & Sons.

Mensah, J. K., & Tawiah, K. A. (2020). Employee engagement and organizational performance: The mediating role of team collaboration. Management Research Review, 43(12), 1427–1446. https://shorturl.asia/Mp8Yx.

Nwaiwu, F. (2018). Review and Comparison of Conceptual Frameworks on Digital Business Transformation. Journal of Competitiveness, 10(3), 86 -100.https://doi.org/10.7441/joc.2018.03.06.

Okumus, F. (2020). Leadership research in hospitality and tourism. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 32(6), 2029-2034. https://doi.org/10.1108/IJCHM-06-2020-027. https://doi.org/10.1108/IJCHM-06-2020-027.

Qasim, D., Shuhaiber, A., & Rawshdeh, Z. (2025). The impact of entrepreneurial orientation on innovation performance: the role of knowledge sharing as a mediating factor. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 14(1), 14-83. https://doi.org/10.1186/s13731-025-00543-3.

Utin, N. H., & Yosepha, S. Y. (2019). The model of employee performance. International Review of Management and Marketing, 9(3), 69–89. https://doi.org/10.32479/irmm.8025.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-01-12

รูปแบบการอ้างอิง

ธีระธนชัยกุล ก. . . (2025). การพัฒนารูปแบบผลการปฎิบัติงานของพนักงานในธุรกิจโรงแรม จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประเทศไทย. นิมิตใหม่ รีวิว, 8(3), 246–266. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/nmrj/article/view/284402

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles