บทเพลงปฏิวัติ: การปฏิวัติ ผ่านวัฒนธรรมเพลงของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย
คำสำคัญ:
การปฏิวัติ, วัฒนธรรมเพลง, พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยบทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง บทเพลงปฏิวัติ: การปฏิวัติผ่านวัฒนธรรมเพลงของ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาษา แนวคิด และองค์ประกอบทางวัฒนธรรมที่ปรากฏในบทเพลงปฏิวัติ ในฐานะเครื่องมือทางการเมืองและยุทธศาสตร์การสื่อสารของพรรค โดยกำหนดกรอบการศึกษา 3 ประเด็น ได้แก่ (1) แนวคิดทางการเมืองและสาระสำคัญในเพลงปฏิวัติ (2) การประยุกต์ใช้วัฒนธรรมพื้นบ้านในเพลงปฏิวัติ และ (3) ขนบของเพลงปฏิวัติ อันประกอบด้วยการใช้ภาษา จังหวะ ท่วงทำนอง อารมณ์ และสัญลักษณ์ที่ใช้สื่อสาร การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีวิเคราะห์เอกสารและการวิเคราะห์เนื้อหา โดยประชากรคือบทเพลงปฏิวัติที่ผลิตและเผยแพร่โดยพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยในช่วงบริบทสงครามเย็น คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงจากเพลงที่มีการเผยแพร่และอ้างถึงอย่างต่อเนื่อง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลและกรอบการวิเคราะห์เชิงวาทกรรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงธีมและการตีความเชิงวัฒนธรรม
ผลการวิจัยพบว่า เพลงปฏิวัติทำหน้าที่เป็นพื้นที่สาธารณะในการสื่อสารและต่อสู้ทางความคิดระหว่างพรรค รัฐ และมวลชน โดยสะท้อนแนวคิดมาร์กซิสต์ แนวคิดเสรีภาพ และการต่อต้านจักรวรรดินิยมอเมริกา อันเป็นตัวแทนความขัดแย้งเชิงอุดมการณ์ในบริบทสงครามเย็น เนื้อหาเพลงทำหน้าที่สร้างภาพลักษณ์และความชอบธรรมให้พรรค ถ่ายทอดประวัติศาสตร์สังคม เศรษฐกิจ และการเมือง พร้อมทั้งวิพากษ์โครงสร้างรัฐที่ดำรงอยู่เพื่ออธิบายความจำเป็นของการปฏิวัติ นอกจากนี้ เพลงปฏิวัติยังประยุกต์ใช้ภาษาและจารีตวัฒนธรรมพื้นบ้านหลากหลายภูมิภาค เพื่อเชื่อมโยงกับมวลชนในระดับท้องถิ่น ในเชิงขนบ เพลงปฏิวัติใช้ภาษาการเมืองที่ทรงพลัง มุ่งสื่อสารอารมณ์สาธารณะมากกว่าอารมณ์ส่วนตน มีการกำหนดกรอบภาษาและอารมณ์ที่ พึงประสงค์ ต่อการปฏิวัติ พร้อมทั้งสร้างและโต้แย้งวาทกรรมของรัฐผ่านคู่ตรงข้ามทางความคิด โดยเปิดพื้นที่ให้ ความฝัน ต่อสังคมอุดมคติเป็นจินตภาพที่ได้รับการอนุญาตเพียงรูปแบบเดียว โดยสรุป พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยได้ใช้วัฒนธรรมเพลงเป็นยุทธศาสตร์ทางการเมืองในการต่อสู้กับรัฐไทย อันอาจเรียกได้ว่าเป็น การปฏิวัติผ่านบทเพลง ในมิติทางภาษาและวัฒนธรรมอย่างเป็นระบบ
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มภูบรรทัด. (2554). ศิลปวัฒนธรรมกับการต่อสู้ของประชาชน: บันทึกประสบการณ์จากพื้นที่ภาคใต้. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
กิตติพงษ์ วัฒนกิจ. (2563). การเมืองกับวัฒนธรรมพื้นบ้าน: พื้นที่ความหมายร่วมและการสื่อสารทางการเมืองในสังคมไทย. วารสารธรรมเพื่อชีวิต, 11(3), 59–84.
คฑาวุธ ทองไทย. (2019). การศึกษาเพลงเพื่อชีวิตของไทยจากแนวพัฒนาการสู่การวิเคราะห์การประกอบสร้างวาทกรรมทางสังคม. RUSAMILAE JOURNAL, 40(2), 15–26.
แคน สาลิกา. (2536). เสียงเพลงแห่งการปฏิวัติ: บทบาทและพัฒนาการของเพลงพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
จิตร ภูมิศักดิ์ (ผู้แปล). (2501–2505). อินเตอร์เนชั่นแนล (The Internationale) (ประพันธ์โดย ยูจีน ปอตติเยร์). ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
ชลธิชา อินทรสุวรรณ. (2565). ภาษาการเมืองและสัญลักษณ์ในศิลปกรรมฝ่ายซ้ายไทย. วารสารธรรมเพื่อชีวิต, 14(1), 77–102.
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2551). วาทกรรมการเมืองไทยหลัง พ.ศ. 2475. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ถวิลวดี บุรีกุล. (2543). การมีส่วนร่วมทางการเมืองผ่านวัฒนธรรมเพลงเพื่อชีวิต. กรุงเทพฯ: ผู้จัดพิมพ์.
ประภาพันธ์ ศรีสุข. (2564). ศิลปวัฒนธรรมฝ่ายซ้ายกับการผลิตความทรงจำทางสังคมในสังคมไทย. วารสารธรรมเพื่อชีวิต, 12(2), 45–68.
ประพัฒน์ มณเฑียรทอง. (2556). วัฒนธรรมดนตรีและอุดมการณ์การเมืองในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: ผู้จัดพิมพ์.
ประพัฒน์ มณเฑียรทอง. (2556, 6 เมษายน). สัมภาษณ์.
พรพิมล โรจนโพธิ์. (2556). บทเพลงกับการเคลื่อนไหวทางการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: ผู้จัดพิมพ์.
สมชาย ปรีชาศิลป์. (2562). เพลงการเมืองในบริบทสงครามเย็น: เครื่องมือสื่อสารอุดมการณ์และการสร้างความชอบธรรมทางการเมือง. วารสารธรรมเพื่อชีวิต, 10(1), 23–50.
วีดีโอการแสดงชุด สายลมเปลี่ยนทิศ แต่ดวงจิตมิได้เปลี่ยนเลย. (2546). ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
วีดีโอคอนเสิร์ต ด้วยรักและอุดมการณ์ – 30 ปีที่มั่นแดง อีสานใต้. (2550). ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
อรวรรณ ปิลันธน์โอวาท. (2544). วาทกรรมการเมือง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Deewarat, J., & Phujeenaphan, P. (2019). The Meaning of Songs and Political Communication in Thailand from 1973 to the Present. Political Science and Public Administration Journal, 10(1), 1–32.
Fowler, R. (1991). Language in the news: Discourse and ideology in the press. London: Routledge.
Keitpraneet, P., Chaipinit, C., Suphaphol, S., Boonyakanchana, K., & Rajabhandarak, S. (2023). An analysis of the political environment through political songs, 1932–2021. Rajapark Journal, 17(53), 440–463.
Kongsutjai, S., & Jongkatkorn, C. (2022). An analysis of songs and political communication in the populist public policy of the government of M.R. Kukrit Pramoj to the Pracharath government of Gen. Prayut Chan-o-cha. Lawarath Social E-Journal, 4(1), 167–182.
Mao Zedong. (1965). On protracted war. Beijing: Foreign Languages Press.
Pottier, E. (1871). The Internationale. France: First published as poem.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Nimitmai Review

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.