แนวทางการพัฒนาการปกครองส่วนท้องถิ่นที่สอดคล้องกับหลักการอิสลามเพื่อบูรณาการกับรูปแบบอิสลามในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้
-
คำสำคัญ:
การปกครองส่วนท้องถิ่น, หลักการอิสลาม, การบูรณาการ, จังหวัดชายแดนภาคใต้บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องแนวทางการพัฒนาการปกครองส่วนท้องถิ่นที่สอดคล้องกับหลักการอิสลามเพื่อบูรณาการกับรูปแบบอิสลามในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ มีวัตถุประสงค์ศึกษาและเสนอแนวทางการพัฒนาการปกครองส่วนท้องถิ่นที่สอดคล้องกับหลักการอิสลาม เพื่อบูรณาการกับรูปแบบอิสลามในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ให้สอดคล้องกับบริบททางศาสนา วัฒนธรรม และวิถีชีวิตของประชาชนในพื้นที่จังหวัดยะลา ปัตตานี และนราธิวาส ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีอัตลักษณ์มุสลิมอย่างชัดเจน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา จากแนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง
ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการพัฒนาการปกครองส่วนท้องถิ่นควรดำเนินการในลักษณะบูรณาการระหว่างหลักการอิสลามกับการบริหารภาครัฐสมัยใหม่ ประกอบด้วย (1) การพัฒนาโครงสร้างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้มีความยืดหยุ่นและสอดคล้องกับบริบทเฉพาะของพื้นที่ (2) การนำหลักการอิสลาม เช่น ชูรอ ความยุติธรรม และคุณธรรม มาใช้ในกระบวนการบริหาร (3) การประยุกต์ใช้หลักการอิสลามภายใต้กรอบกฎหมายของรัฐ โดยเฉพาะด้านการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (4) การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน ผู้นำศาสนา และผู้นำชุมชน (5) การเสริมสร้างสันติสุขและความเข้าใจในสังคมพหุวัฒนธรรม และ (6) การพัฒนาศักยภาพบุคลากรท้องถิ่นให้มีความรู้ทั้งด้านการบริหารและหลักการอิสลาม โดยการนำการบูรณาการหลักการอิสลามกับการปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นแนวทางที่เหมาะสมกับบริบทจังหวัดชายแดนภาคใต้ และสามารถนำไปใช้เป็นกรอบในการพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการที่สอดคล้องกับอัตลักษณ์ของพื้นที่ อันจะนำไปสู่ความยุติธรรม ความไว้วางใจ และสันติสุขอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงมหาดไทย. (2564). ข้อมูลและแนวทางการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นและการพัฒนาพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
โกวิทย์ พวงงาม. (2562). การปกครองท้องถิ่นไทย: หลักการและมิติใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
บูฆอรี ยีหมะ. (2550). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วสันต์ เหลืองประภัสร์ และคณะ. (2557). การศึกษาและรวบรวมตัวอย่างการบริหารจัดการบ้านเมืองแบบร่วมมือกัน (Collaborative Governance) ระหว่างภาครัฐ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคธุรกิจเอกชน ภาคประชาสังคมและชุมชน. รายงานวิจัยเสนอต่อสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (สำนักงาน ก.พ.ร.) ภายใต้การสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
ศูนย์เฝ้าระวังสถานการณ์ภาคใต้. (2565). รายงานสถานการณ์จังหวัดชายแดนภาคใต้. ปัตตานี: ศูนย์เฝ้าระวังสถานการณ์ภาคใต้.
ศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้. (2565). ข้อมูลและรายงานที่เกี่ยวข้องกับการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้. ศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้.
ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์. (2562). พลวัตการกระจายอำนาจในประเทศไทย จาก พ.ศ. 2535–2561. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการบริหารราชการและการปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). รายงานภาวะสังคมไทยไตรมาส 4/2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). กฎหมาย ระเบียบ หรือนโยบายที่เกี่ยวข้องกับการบริหารราชการในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
อับดุลอาซิ กะลูแป และคณะ. (2561). การสร้างคนของพรรคการเมือง Partai Keadilan Sejahtera (PKS) ในเมืองจาการ์ตาของประเทศอินโดนีเซีย. รัฐศาสตรมหาบัณฑิต คณะศิลปศาสตร์ และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยฟาฏอนี
Esposito, John L. (Ed.). (2004). The Oxford Dictionary of Islam. New York: Oxford University Press.
Hitti, Philip K. (2002). History of the Arabs: From the Earliest Times to the Present. Rev. 10th ed. New York: Palgrave Macmillan.
Ibn Khaldun. (2005). The Muqaddimah: An Introduction to History. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Kennedy, H. (2004). The Prophet and the Age of the Caliphates: The Islamic Near East from the Sixth to the Eleventh Century (2nd ed.). Harlow: Pearson/Longman.
Muttalib, M. A., & Khan, Mohd. Akbar Ali. (1982). Theory of Local Government. New Delhi: Sterling Publishers.
Wan Daud, W. M. N. (2021). Educational Philosophy and Practice in Islam. Kuala Lumpur: ISTAC.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Nimitmai Review
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
