การสื่อสารเพื่อการเคลื่อนไหวทางสังคมในประเด็นการตายดีของสังคมไทย

ผู้แต่ง

  • สิริพร มีนะนันทน์ คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • นิธิดา แสงสิงแก้ว คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คำสำคัญ:

การเคลื่อนไหวทางสังคม, การตายดี, กลยุทธ์การสื่อสาร, การประกอบสร้างความหมาย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ (1) เพื่อศึกษาความหมายของการตายดีที่ปรากฏในกระบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมของสังคมไทย (2) เพื่อศึกษาปฏิสัมพันธ์ของกลุ่มเครือข่ายที่ขับเคลื่อนประเด็นการตายดี และ (3) เพื่อศึกษากลยุทธ์การสื่อสารของกระบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมในประเด็นดังกล่าว             การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจาก 2 แหล่ง ได้แก่ (1) ตัวบทจากเอกสารและสื่อออนไลน์ที่เกี่ยวข้องกับการสื่อสารประเด็นการตายดี จำนวน 162 ชิ้น และ (2) การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 8 คน ซึ่งคัดเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนด โดยใช้แนวคำถามสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ตัวบทและการวิเคราะห์เชิงประเด็น

ผลการวิจัยพบว่า การตายดีถูกประกอบสร้างความหมายผ่านกระบวนการสื่อสารและการเคลื่อนไหวทางสังคมใน 3 ลักษณะสำคัญ ได้แก่ (1) การตายเป็นสิทธิที่ประชาชนควรเข้าถึงได้อย่างทั่วถึงและเท่าเทียม                      (2) การตายดีในฐานะการตายอย่างสงบ โดยเฉพาะการไม่ยื้อชีวิตในผู้ป่วยระยะท้าย การมีสติและจิตที่สงบ              การยอมรับความตาย และการมุ่งสู่ภาวะที่ดีตามความเชื่อทางจิตวิญญาณ และ (3) การตายดีในฐานะทางเลือกเฉพาะบุคคล นอกจากนี้ เครือข่ายการเคลื่อนไหวมีลักษณะเป็นเครือข่ายเชิงประเด็นกิจกรรม (issue network) ซึ่งมีการทำงานอย่างกระจายตัวตามภารกิจของแต่ละองค์กร และเชื่อมโยงกันตามวาระหรือกิจกรรมเฉพาะช่วงเวลา ขณะที่กลยุทธ์การสื่อสารดำเนินไปในลักษณะ “สามประสาน” ได้แก่ ระดับปัจเจก ระดับกลุ่ม/ชุมชน และระดับนโยบาย โดยเน้นการทำให้ประเด็นการตายดีเชื่อมโยงกับประสบการณ์และวิถีชีวิตของผู้คนในทุกช่วงวัย ผลการศึกษาสะท้อนให้เห็นว่าการสื่อสารมีบทบาทสำคัญในการสร้างความหมาย สร้างพื้นที่ทางสังคม และขยายประเด็นการตายดีจากเรื่องส่วนบุคคลไปสู่ประเด็นสาธารณะและนโยบายสังคม

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ และคณะ. (2560). หลักสูตรการสื่อสารเพื่อการสร้างเสริมสุขภาวะ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2543). การจัดการเครือข่าย: กลยุทธ์สำคัญสู่ความสำเร็จของการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ซัคเซส มีเดีย.

โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์ และคณะ. (2550). วัฒนธรรม ความตายกับวาระสุดท้ายของชีวิต: คู่มือเรียนรู้มิติสังคม ของการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย. กรุงเทพมหานคร: สำนักวิจัยสังคมและสุขภาพ.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2549). ช่วยให้ตายเร็ว หรือช่วยให้ตายดี. ใน รวบรวมองค์ความรู้การดูแล ผู้ป่วยระยะสุดท้าย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

ภูริดา เชวงศักดิ์สงคราม. (2558). เครือข่าย ขั้นตอนการรณรงค์ และกลยุทธ์การสื่อสารของโครงการสวนผักคน เมือง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

เสรี พงศ์พิศ. (2548). เครือข่าย ยุทธวิธีเพื่อประชาคมเข้มแข็ง ชุมชนเข้มแข็ง. กรุงเทพมหานคร: โครงการ มหาวิทยาลัยชีวิต สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน สถาบันส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน.

Peerapornwiput, A. (2022). The communication of the contemporary meaning of a "good" death in Thailand. Doctoral dissertation, National Institute of Development Administration. https://doi.org/10.14457/NIDA.the.2022.164

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-16

รูปแบบการอ้างอิง

มีนะนันทน์ ส., & แสงสิงแก้ว น. (2026). การสื่อสารเพื่อการเคลื่อนไหวทางสังคมในประเด็นการตายดีของสังคมไทย. นิมิตใหม่ รีวิว, 9(2), 397–411. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/nmrj/article/view/290906

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles