การยอมรับเทคโนโลยี นวัตกรรมการจัดการ คุณภาพการให้บริการ และประสิทธิผลการให้บริการระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลขนาดใหญ่ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การแพทย์ทางไกลมีบทบาทเพิ่มขึ้นในการขยายการเข้าถึงบริการสุขภาพ ลดข้อจำกัดด้านเวลาและการเดินทาง และสนับสนุนการติดตามผู้ป่วยอย่างต่อเนื่อง ขณะที่ประสิทธิผลของบริการยังขึ้นอยู่กับการยอมรับเทคโนโลยี การปรับกระบวนการบริหาร และคุณภาพการให้บริการ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการยอมรับเทคโนโลยี นวัตกรรมการจัดการ คุณภาพการให้บริการ และประสิทธิผลการให้บริการระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลขนาดใหญ่ในประเทศไทย การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้วิธีการสำรวจ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ใช้บริการระบบการแพทย์ทางไกลจำนวน 300 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) การยอมรับเทคโนโลยีโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (X̄ = 3.62, S.D. = 0.70) โดยการรับรู้ความง่ายและการรับรู้ประโยชน์มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดเท่ากัน 2) นวัตกรรมการจัดการอยู่ในระดับมาก (X̄ = 3.57, S.D. = 0.72) โดยนวัตกรรมผลิตภัณฑ์และบริการมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด 3) คุณภาพการให้บริการอยู่ในระดับมาก (X̄ = 3.48, S.D. = 0.85) แต่การตอบสนองความต้องการอยู่ในระดับปานกลาง และ 4) ประสิทธิผลการให้บริการอยู่ในระดับมาก (X̄ = 3.46, S.D. = 0.85) โดยการให้บริการอย่างต่อเนื่อง มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ขณะที่การให้บริการอย่างเพียงพอมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด ผลการวิจัยสะท้อนว่าโรงพยาบาลควรให้ความสำคัญกับความรวดเร็วในการตอบสนองความเพียงพอของบุคลากรและช่วงเวลาให้บริการ ตลอดจนการเชื่อมโยงกระบวนการแพทย์ทางไกลให้ครบวงจร
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ใจรัก จำรูญรัตน์. (2567). ผลของการใช้รูปแบบการให้คำปรึกษาและติดตามดูแลผู้ป่วยโรคไส้เลื่อนหลังผ่าตัดผ่านระบบการพยาบาลทางไกล โรงพยาบาลลำพูน. วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา, 4(1), e266993.
ชัชชฎา ถิระชัยกุล, ธนพล ก่อฐานะ, ชมภู สายเสมา, และบัณฑิต ผังนิรันดร์. (2567). บุพปัจจัยและภาพลักษณ์การให้บริการแพทย์ทางไกลในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 14(1), 211–222.
ชัชชฎา ถิระชัยกุล. (2566). บุพปัจจัยและภาพลักษณ์การให้บริการแพทย์ทางไกลในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา].
ธนพล ก่อฐานะ. (2565). นวัตกรรมการจัดการ. https://www.gotoknow.org/posts/506666.
แพทยสภา. (2563). แนวทางปฏิบัติการแพทย์ทางไกลหรือโทรเวช (telemedicine) และคลินิกออนไลน์. ราชกิจจานุเบกษา, 137(ตอนพิเศษ 166 ง), 52.
วีระชณ ทวีศักดิ์. (2566). การพัฒนารูปแบบการรับและส่งต่อผู้ป่วยโรคเรื้อรังโดยใช้เครือข่ายสุขภาพร่วมกับระบบการแพทย์ทางไกล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน, 9(1), 148–159.
ศศิพร เหมือนศรีชัย. (2563). การยอมรับเทคโนโลยีดิจิทัลในองค์กรภาครัฐ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 14(3), 56–69.
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2567). ตัวชี้วัดจังหวัดที่มีบริการการแพทย์ทางไกลตามเกณฑ์ที่กำหนด (Telemedicine) ปี 2567. https://ict.moph.go.th/th/extension/1444.
Akinwale, Y. O., & AboAlsamh, H. M. (2023). Technology innovation and healthcare performance among healthcare organizations in Saudi Arabia: A structural equation model analysis. Sustainability, 15(5), 3962.
Birkinshaw, J., Hamel, G., & Mol, M. J. (2008). Management innovation. Academy of Management Review, 33(4), 825–845.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques (3rd ed). John Wiley and Sons.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.
Grand View Research. (2024). Thailand telehealth market size, share & trends analysis report. https://www.grandviewresearch.com/industry-analysis/thailand-telehealth-market-report.
Han, T., Wei, Q., Wang, R., Cai, Y., Zhu, H., Chen, J., Zhang, Z., & Li, S. (2024). Service quality and patient satisfaction of internet hospitals in China: Cross-sectional evaluation with the Service Quality Questionnaire. Journal of Medical Internet Research, 26, e55140.
Jaana, M., MacPhee, E., Sherrard, H., & Walker, M. (2024). Sustaining e-health innovations in a complex hospital environment: Learning through evidence. Frontiers in Digital Health, 6, 1346085.
Khatun, F., Das, N. C., Hoque, M. R., Saqeeb, K. N., Rahman, M., Park, K. R., Rasheed, S., & Reidpath, D. D. (2024). Users’ perceived service quality of national telemedicine services during the COVID-19 pandemic in Bangladesh: Cross-sectional study. JMIR Human Factors, 11, e46566.
Lin, Y., Xu, X., Liu, Y., Alias, H., Hu, Z., & Wong, L. P. (2024). Perception and acceptance of telemedicine use in health care among the general public in China: Web-based cross-sectional survey. Journal of Medical Internet Research, 26, e53497.
Millett, J. D. (1954). Management in the public service: The quest for effective performance. McGraw-Hill.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1), 12–40.
World Health Organization. (2020, August 11). Thailand launches “new normal” healthcare system to build back better after COVID-19.
World Health Organization. (2024, August 8). Strengthening post-pandemic health system capacity to enhance regional health security and resilience.
