การเติบโตของกลุ่มอนุรักษ์นิยมและการเสื่อมถอยของกลุ่มเสรีนิยมในขบวนการต่อต้านระบอบทักษิณ

บทคัดย่อ

บทความนี้อภิปรายประเด็นสืบเนื่องจากงานวิจัยของผู้เขียนว่าด้วยพลวัตการเปลี่ยนแปลงของขบวนการต่อต้านระบอบทักษิณในช่วง พ.ศ. 2548-2557 โดยเน้นอภิปรายข้อมูลจากมุมมองของผู้สนับสนุนขบวนการฯ ในกลุ่ม “เสรีนิยม” และ “อนุรักษ์นิยม” เพื่อแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างปฏิบัติการของผู้สนับสนุนฯ กับอุดมการณ์และยุทธศาสตร์การเคลื่อนไหวของขบวนการฯ ในช่วงต้น ยุทธศาสตร์และประเด็นการเคลื่อนไหวที่หลากหลาย สามารถดึงดูดมวลชนที่มีแนวคิดแบบเสรีนิยมให้เข้าร่วมและกลายเป็นกลุ่มที่มีบทบาทนำในการจัดตั้งการเคลื่อนไหวในระดับท้องถิ่น ก่อนที่ในระยะต่อมา ยุทธศาสตร์การรณรงค์ที่ยึดโยงกับแนวคิดอนุรักษ์นิยมมากขึ้น จะสามารถขยายฐานมวลชนในกลุ่มที่สนับสนุนแนวคิดกษัตริย์นิยม ชาตินิยม และกลุ่มศาสนา ผู้เขียนได้อภิปรายถึงเงื่อนไขที่สนับสนุนให้กลุ่มเหล่านี้ขยายบทบาทจากการเข้าร่วมในฐานะผู้สนับสนุนขบวนการฯ กลายเป็นมวลชนส่วนใหญ่ซึ่งมีอำนาจการต่อรองในการขับเคลื่อนประเด็นการเคลื่อนไหวมากขึ้น และถึงแม้ว่ากลุ่ม “เสรีนิยม” จะไม่เห็นด้วยกับยุทธศาสตร์การเคลื่อนไหวตามแนวทางของกลุ่ม “อนุรักษ์นิยม” ที่เน้นการต่อสู้แบบเผชิญหน้า ต่อต้านประชาธิปไตยเลือกตั้ง และสนับสนุนรัฐบาลทหาร จนบางคนตัดสินใจถอนตัวจากขบวนการฯ แต่ก็ยังคงมีบางส่วนที่เลือกประนีประนอมและกลับมาสนับสนุนขบวนการฯ ตามแนวทางการรณรงค์ภายใต้กรอบโครงความคิด “ภัยคุกคาม-วิกฤตครั้งใหญ่-ต้องทำอะไรเดี๋ยวนี้”